Interactieve communicatie blijft natuurlijk ons ding, maar dat neemt niet weg dat er in de ‘echte’ wereld geen leuke dingen te bespeuren vallen. Want de iPad, Augmented Reality en… sleur ‘m erbij… Twitterhaiku’s, hebben ook hun analoge tegenhangers die het vermelden waard zijn.
Zo is er de Inspiration Pad van Marc Thomasset die nu zijn doortocht door blogland maakt: een aan de buitenkant doordeweeks schriftje, die binnenin een lijnpatroon galore laat zien. Bruikbaar? Niet echt, maar wel goed gevonden.
Een andere illustrator die het vermelden waard is, is Ben Heine. In zijn Pencil vs Camera series plaatst hij illustraties binnen foto’s om zo een surrealistsch beeld te vormen. Mij deed het direct aan Augmented Reality denken, maar dan het omgekeerde. Zeg maar Decreased Reality. 
De laatste in dit rijtje van 3 is Dimitri Antonissen. Met dikke viltstift gaat hij aan de slag in tijdschriften en kranten, schrapt alles wat niet past, tot er een spontaan gedichtje overblijft. Hij valt dan ook onder de beroepscategorie van de “stiftdichters“. Mooie bijkomstigheid hierbij is de ad hoc-achtige typografie, die mij ergens aan Paul van Ostaijen doet denken.
Decreased reality? Ik vind het juist cooler dan “augmented reality” zoals dat meestal wordt gebruikt, eigenlijk.
@gus: decreased is in deze zin niet pejoratief bedoeld. De realiteit wordt vervangen door iets eenvoudigers, zijnde een tekening. Vandaar mijn woordkeuze (red.)