Het is zover. We vertrekken.
Dank je wel voor al je goede zorgen. Je hebt een fijne plek geboden waarin we mooie dingen konden doen. Je gaf ons de ruimte om ons te ontwikkelen. En na een paar jaar gaf je nog wat meer meters. Zodat we het team met nog meer leden konden uitbreiden. Maar nu past het niet meer. Rhinofly heeft haar pubertijd achter de rug (maar echt volwassen zullen we nooit worden) en nu is het tijd om uit huis te gaan.
Begrijp ons niet verkeerd, het ligt niet aan jou. Je was bijzonder. Je blokhut was sauna-like, maar uniek en een sympathiek symbool. Je bespreekkamers waren benauwd, maar er zijn plannen voor world domination in gesmeed. De grote zalen waren rumoerig maar tegelijkertijd een bolwerk van creativiteit en flexibiliteit. Je locatie was, laten we zeggen, levendig. En je bood ons de allergrootste rookruimte denkbaar (buiten) waar de meest fantastische ideeen zijn bedacht.
Dus we gaan verder. Maar denken regelmatig aan je terug. Erewoord. We schrijven. Echt. En hopen dat de volgende bewoners net zoveel plezier aan je beleven als wij hebben gehad.
Deze flickr-set is een eerbetoon aan jou. Het ga je goed.
Dag Kanaalweg.
Dag goeie ouwe blokhut
Dag Kanaalweg,
het ga je goed en ons goeder. Het is helaas niet anders. Je was niet altijd een mooie jas, vaak een veel te warme jas, maar de laatste tijd voornamelijk een te kleine jas.
Bedankt dat ik de afgelopen jaren je elke dag mocht opzoeken en alle dingen mocht doen die Roh zo mooi omschrijft hierboven. Je bent al die tijd een trouwe vriend gebleven, nooit te misselijk om zichzelf op te offeren. Paarse muur hier? Prima! Wat, dansvloertje er in? Kom maar op! En toen de nood het hoogst was zei jij: “hak er maar wat uit, ik heb nog wel wat”. Pure klasse!
Ik zal je missen.
Maar we krabbelen!
En bel je af en toe ook eens?
Gezellig!
Je lievelings,
Voets
Snif Snif…..
Kanaalweg….het waren 11 fantastische maanden.
Aan de Bright-side stond mijn burootje alwaar ik me elke dag weer verbaasde over het grote aantal enthousiaste en creatieve collega’s die vanuit het hele land (Amsterdam, Den Haag) en zelfs Belgie afreizenden naar het grauwe industrietereintje langs het Utrechtse kanaal.
Maar eenmaal binnen bij Rhinofly was alles anders…ondanks de donkere ruimtes was er veel helder licht en begreep je direct waarom iedereen plezier had in zijn of haar werk..en waarom een groot deel van de collega’s al 10 jaar met veel vreugde werken bij Rhinofly.
Kanaalweg, jij met al je charmes (en gebreken) hebt bijgedragen aan dat wat Rhinofly tot op vandaag is. Klasse en bedankt!
Kroontje
Bijna 10 jaar heb ik bij jou deuren mogen openen. Bijna 10 jaar jouw wegen mogen bewandelen. Bijna 10 jaar bij je over de vloer mogen komen. Bijna 10 jaar bij jou koffie mogen drinken. Bijna 10 jaar bij je mogen zitten. Onze relatie zal net niet de 10 jaar halen. Het gaat je goed Kanaal WEG… Liefs Karen
Allerbeste Kanaalweg,
het waren een mooie 9 maanden aan de Dark Side bij Rhinofly, gelegen op een makkelijk bereikbaar industrieterrein aan het zuiden van Utrecht. Elke ochtend jou komen opzoeken was telkens weer een goed begin van de werkdag, je hebt me vele mooie momenten en herinneringen gegeven.
Ik hoop dat je nieuwe bewoners net zo’n leuke tijd met je zullen hebben en dat ze voorzichtig met je om zullen gaan. Laat niet over je heenlopen, durf ook eens “nee” te zeggen, en herinner ze vooral aan de geweldige vorige bewoners die je gehad hebt.
Bedankt Kanaalweg, het was een geweldige tijd!
En aan de nieuwe bewoners: wees voorzichtig met “ons” kantoor, want anders weten we jullie te vinden ;)
Beste Kanaalweg,
Ik weet het, ik liet je een tijdlang in de steek. Maar vanuit de hele wereld heb ik aan je gedacht en stuurde wel 25 kaartjes. Ik hoop dat dat het beter maakte..!
In de tijd dat ik hier zat groeide je 100% in omvang, en het was de moeite waard. Wij groeien verder, maar altijd met jou in het achterhoofd!
Lieve Kanaalweg,
Tsjee is het alweer bijna april en laat je zomaar Rhinofly vertrekken naar de andere kant van het Amsterdam-Rijnkanaal? Het zal een stukkie stiller worden, maar gelukkig zijn de afstanden op het internet wat kleiner en is Frank-ly altijd om de hoek.
De buren zullen extra goed op je passen en zijn niet vergeten dat er nog een Rhinofly bordje in de kast staat dat nog moet worden ‘bezorgd’ (@johanvoets ja sorry, drukdrukdruk, kind krijgen enzo, maar binnenkort…!).
Veel plezier en creativiteit gewenst in het nieuwe pand!
Groeten. De ex-buurman
Dag Kanaalweg.
Ik denk dat ik je best zal missen, ook al heb ik je soms gehaat. Wanneer ik ‘sochtends tegenwind had langs het Kanaal en ‘s middags weer omdat de wind gedraaid was. En ook al was je in de zomer lekker koel, helaas was je dat in de winter ook, tenminste, afhankelijk van waar je zat.
Maar goed, ik heb ook veel goede herinneringen! Je gaf ons ruimte om te BBQ-en, een (enorm) springkussen te plaatsen en zowel Jolide als Domino’s konden ons prima vinden (al stonden er wel soms rare namen op de bon).
Rest mij niets anders dan te zeggen “Tot ziens!”, nog even te knipogen naar Rijnja (die me – terecht – altijd negeert als ik mee zit te hopsen met mijn muziekjes) en dan gaan we! Dag hoor!
Lieve lieve Kanaalweg
Meer dan anderen zal ik afscheid van je nemen. Je bent een, op zijn minst, interessant stukje Utrecht. Al bij ons openingsfeest stuurde we vrienden de verkeerde kant op aan je lange kronkelige weg door de stad. Ik heb je leren kennen op de fiets, te voet en met de auto. Je hebt je mooie plekjes (de Balijebrug!) en je minder mooie plekjes (die groene schotten…) maar al met al ben je goed voor ons geweest.
Je nummertje 14 is jarenlang ons thuishonk geweest, een van de beste plekjes op je weggetje! Langzaam maar zeker wordt die nu afgebroken, maar in onze hartjes blijf je fier overeind staan (euh…) en vergeten we je niet snel! Twitter ons gerust eens als er nieuwe mensen zijn!
Dag dag Kanaalweg,
Nog niet zo lang kom ik elke dag gezellig bij je buurten. Ik heb je zelfs een tijdje verlaten om tussendoor eventjes mijn studie ergens anders af te ronden. Maar toch kwam ik terug. Je inspireert me en geeft me fijne tijden.
Mijn fijne werkplek in de leuke omgeving die je neerzet heeft ervoor gezorgt dat ik leuke dingen voor Rhinofly heb kunnen doen. Maar je bent te klein geworden. We ruilen je niet zomaar in, nee, we zullen altijd aan je blijven denken als de plek waar Rhinofly is opgegroeid tot een volwaardig creatief bureau.
Je woont zo dicht bij me en ik zal elke keer weer eventjes naar je zwaaien als ik langs je fiets op weg naar de sportschool. Gelukkig zit je mooi op die route en kan ik je zien vanaf de brug.
Ik ga je missen Kanaalweg 14G. Het ga je goed. Tot ziens …
Tja wat kan ik zeggen, 6 jaar geleden was je mijn thuishonk en dat ben je altijd wel een beetje gebleven. Vrienden voor het leven heb ik bij je gemaakt en dat zegt genoeg lijkt me.
Grote groet uit het zuiden!
Lieve Kanaalweg,
Na zeven en een half jaar is het genoeg…
jij ook altijd met je tippelzone,
je wannabe roeicoaches,
altijd maar uitleggen aan bezogdiensten waar nou eigenlijk welk nummer te vinden is,
je file vorming bij evenmenten in de Jaarbeurs,
je hopeloos verouderde architectuur…
ik ga je missen
Lieve Kanaalweg,
Steeds als ik naar je kijk, steeds bleker en leger, moet ik toch wel een traantje wegpinken.
Ik heb hier mooie tijden gehad. De Nathalie’s zijn hier ontstaan, heb hier een hoop bijgeleerd , een stempel verdiend en leuke mensen leren kennen. Dat allemaal met de hulp van jou. Zonder jou was dit nooit gelukt. Je blijft voor altijd bij me.
Ik zal dan ook elke dag nog even langs fietsen en naar je zwaaien om je te steunen in deze donkere dagen. Zwaai je dan wel terug?
Het ga je goed!
Allerliefs,
Charlotte
Dag Kanaalweg,
Een aantal keer heb ik je een dagje mogen bezoeken, als ik op bezoek was bij Ronald.
Op de valreep heb ik nog even van je mogen genieten als stageplek, je was een inspirerende omgeving. Ik hoop dat ik in het nieuwe pand mijn stage goed kan afronden en als dat lukt, zal ik je altijd blijven herinneren als deel van het eindpunt van mijn studie!
Tot vast wel weer ziens,
Rick
PS. Doe je rustig aan met al die studentes om de hoek binnenkort?! ;-)
Lief oud pand!
Ik ben nooit zo van het afscheid nemen maar ben toch wel aan je gehecht! Weet je nog die ene keer dat je niet wilde dat wij naar binnen gingen en dat heel Rhinofly buiten moest wachten totdat er iemand kwam die je vertrouwde. Of dat je stiekem de brandweer liet komen op een vrijdagmiddagborrel. Of elke keer dat je een geintje met ons uithaalde door WIFI te verstoren. Of alle klanten en sollicitanten die je vervloekte omdat de Kanaalweg toch langer was dan je zei. Of die ene keer dat ik op een vrije dag toch voor je deur stond.
Je was iemand van weinig woorden maar het is je vergeven. We gaan nu naar je grote broer maar we blijven familie! Zeg maar niks meer, het is al goed …
Geachte Kanaalweg,
Ik heb nooit het genoegen gehad u lijfelijk te ontmoeten. Wel heb ik vele goede en mooie verhalen over u gehoord van broer-lief Johan! Ik weet dat hij met pijn in het hart afscheid zal nemen maar dat hij ook weer snel zal wennen in het nieuwe pand (don’t take that personaly)!
Succes met de nieuwe bewoners… enneh… ik hoop voor u dat deze wat minder fanatieke kerst-aanhangers zullen zijn ;)
Groet,
M@rco
Lieve kanaalweg,
Elke vrijdagmiddag kon ik zomaar nog langs komen wandelen, lekker bieren met de rest! Hoe vaak heb ik dat niet bedacht, zo rond vrijdag-eind-van-de-dag? Op loopafstand van 9 minuten, lekker makkelijk. Maar ach, dat kon volgende week ook nog wel, dacht ik dan de laatste maanden. En nu, nu kan het niet meer! Geen servah-side meer, geen bedrijf meer bij mij om de hoek waar ik langs kan komen, snik.
Kanaalweg, wist je dat iemand (en voor jouw gemak, ‘iets’) pas echt dood is als er geen gedachten meer over bestaan? Dat zal nog heul lang duren!
x, Paul
Dag Kanaalweg! Waar mensen overdag met passionele liefde voor het vak lopen te pezen voor creatief doordacht werk, terwijl ‘s avonds andere mensen ondoordacht werken en liefdeloos pezen voor wat gecreerde passie.
De Kanaalweg, waar de wortels van Rhinofly hebben kunnen floreren en uitgroeien tot een stevig fundament waar we nu met goed vertrouwen op kunnen bouwen. Kanaalweg, jij was ons speelveld waar we de afgelopen 10 jaar hebben kunnen trainen, spelen, werken en vele successen hebben behaald. 11 jaar terug nog met 2 man, nu met 40 passionele toppers die de ruimte nodig hebben om nieuwe grenzen te verkennen en verdere groei te realiseren.
Als was het een bloem die een grotere pot nodig heeft om verder te kunnen groeien en bloeien, verkassen wij nu naar een nieuwe ‘bedrijfstuin’. Je zult altijd in onze herinneringen aanwezig zijn en de gevoelige digitale plaatjes waar je op vast bent gelegd, zullen altijd een anker zijn om met diepe gevoelens terug te kijken en denken aan deze mooie tijd. We zullen onze roots nooit vergeten: Bedankt voor al die fijne jaren!
Hallo kanaalweg wat maak jij eigenlijk veel mee…
Lichtgeraakte dames van lichte zeden
Van wie je een klap met een paraplu kan krijgen
als je foto’s van ze maakt
Spelende volwassenen die het leuk vinden
Elkaar met elastiek te beschieten
Jarenlang naar een oud barrel
Op de parkeerplaats kijken
Een mislukte poging om bij jouw achterdeur
Een gezellig terras te maken
Een shitload aan t-shirts
Die door veel te lange
En veel te dikke
Mannetjes worden gepast
En natuurlijk nog veel meer.
Maar eindelijk heb je rust
Rust aan je kop
Geen Stop The Cavalry meer tijdens de ruim 300 dagen rond kerst
Je kan gaan slapen
Uitrusten
Bijkomen
Een sabbatical nemen
En je nieuwe betonnen vriend succes wensen
Dag Kanaalweg,
Jij met je fijne vloer, waar je op kon rennen en geweldig skateboarden.
Jij met je moeilijke voordeur, waar ik altijd de code van vergat.
Jij met je fijne, stille rookmelders waar je nooit last van had.
Jij met je warmte, waar ik soms iets meer last van had.
Je was geweldig, ik zal je missen, het ga je goed!
Elke dag als mijn wekker met ooievaarswijzers ging verheugde ik mij weer op een dagje Kanaalweg. Ik nestelde mij in de tweede klas tussen de zwetende en slaperige forensen om onder het genot van De Pers naar mijn werkplek te reizen. Elke dag was het weer volop feest. Of ik nou aan darkside zat of aan de brightside het was altijd gezellig en knus. Ik heb het pand maar 1 jaar en 3 maanden mogen meemaken, maar het heeft stiekem wel een plekje in mijn hart veroverd. *Snik, snik*
Nee ik vond het altijd een inspirerend pand waar ik leuke dingen gemaakt hebt met leuke collega’s. Ik weet nog wel toen ik mijn eerste sollicitatiegesprek had. Ik passeerde wc-huisjes en een blokhut en ik dacht wow wat cool.
Nu is het zover en gaan we naar het nieuwe pand. Nooit meer in Den Haag wakker worden en treinen, nooit meer leuke dingen maken in een inspirerende werkomgeving.
Euh…oohja nog steeds en alleen maar beter! Afscheid nemen is moeilijk, maar wat we ervoor terug krijgen is het zeker waard. Het nieuwe pand is de bom en als daar geen prijzenwinnende projecten ontwikkeld gaan worden dan weet ik het niet meer.
Orteliuslaan 875 here we come!
Dag Kanaalweg,
Kom je ondanks alles nog wel een keer kijken op de Orteliuslaan?
Dan kom ik ook, drinken we gezellig nog eens een biertje.
Net als vroeger.
Het staat voor altijd in mijn geheugen. Ik wilde zo graag bij je stage lopen en in de zomer van 2008 was het zo ver. Ik ging je voor het eerst bezoeken. Helaas loog je op die dag wel over je exacte locatie waardoor ik iets te laat in de blokhut belande. Maar de tijd die volgde was des te mooi. Vier maanden stage en ik had het zo naar mijn zin bij jou, dat ik gewoon lekker bleef!
Maanden lang ging ik iedere dag met de bus naar Utrecht, een reis die regelmatig 2 uur duurde. Maar het was het allemaal waard. Je gaf ons een inspirerende werkplek waar vele mooi dingen zijn gedaan.
Nu mogen wij naar het nieuwe pand, niet dat jij oud bent! In tegendeel. Ik hoop dat je het de volgende bewoners net zo naar hun zin kunt maken.
Vaarwel lieve Kanaalweg,
Van alle kanten heb ik je nu wel gezien.
Op vele plaatsen heb ik mijn werk in jou mogen doen
Van alle gemakken heb je ons allemaal voorzien
En ook van vele kanten heb je ons op de proef gesteld
Je warmte maar ook je kouw
Je trampolines aan het plafond
Je ruimte, hoe ruim ook, nu toch te klein
Je hebt ons goed gedaan
En afscheid nemen doet toch altijd een beetje pijn
Maar weet dat het ons straks nog steeds goed gaat
En als we dan alle foto’s weer zien
Of tijdens de vrijdagmiddagborrel misschien
Er toch nog steeds over je word gepraat
En denk dan maar stug
‘Ik sta tenminste aan de goede kant van de brug’
Vaarwel lieve Kanaalweg
Beste Kanaalweg,
Het heeft nooit echt geboterd tussen ons. Je sloot mensen op in de schoonmaak hok. Je maakte sommige ruimtes behoorlijk warm. Je liet vaak lampen uitvallen die Roh dan weer moest vervangen. Je was vaak donker. Soms welleens na 21.00 m’n fiets over je hek tillen….
Ik denk dat ik zelfs een beetje allergisch voor je was. Meer dan waar ook, moest ik bij jou altijd giantisch vaak niezen. Ik heb de meeste bacillen in mij leven bij jou achtergelaten. Ja, ik weet het, dat zal bij jou ook niet in de koude kleren hebben gezeten.
Maar, weet je, we hadden respect voor elkaar, jij en ik. Jij had jou onvolmaaktheden, ik de mijne.
We ontdekten dat je twee kanten had. Een dark side en bright side. De meeste fijne kant van jou was toch de bright side. De herinneringen die ik daarvan jou heb, koester ik. En je had een leuk knus blokhut, hoe cool is dat?
Dus ik kan niet zeggen dat ik niet droevig ben jou te verlaten.
Elke break-up is moeilijk, dus laten we het nu niet pijnlijker maken dan het al is.
Ik zie je nog wel een keertje. Daar langs het water. Ik zal dan zwaaien en met weemoed terug denken aan de enerverende 2,5 jaar dat we van elkaar hebben mogen genieten..
Dag Kanaalweg, het beste ermee.
Dag lieve Kanaalweg!
Het moment van afscheid nemen is nu echt aangebroken en ik moet zeggen, dat gaat me niet in de kouwe kleren zitten. Ik mocht al 2 jaar lang elke dag naar je toe komen en het maakte jou niet uit of ik lief voor je was of niet, jij was er altijd voor me. Ving me altijd op, met of zonder ochtendhumeur :)
Jij was de eerste voor me toen ik als klein meisje van school af kwam. Bij onze eerste ontmoeting was het meteen liefde op het eerste gezicht; ik wist zeker dat ik voor altijd bij je wilde blijven, en hopelijk was dit ook wederzijds. Zo voelde het wel voor mij. Nu is het toch tijd om afscheid te nemen, maar jij blijft voor altijd in mijn hartje…
Goodbye Kanaalweg
Goodbye my friend
You have been the one
You have been the one for me
Liefs, Linda
rozen verwelken..,
schepen vergaan..,
…maar de Kanaalweg blijft in mijn hartje bestaan!
[...] (lees alles) Het inpakken (dat ook uitvoerig in foto’s is vastgelegd) verliep in een ongekende record-tijd. De hele vrijdag lang gooiden mensen al dingen in kisten en dozen, en toen het echte verhuizen begon, zo rond half drie, was het zo snel voorbij dat we om half vijf al aan het bier zaten! Alles ingepakt, bureaus leeg, schermen en computer verzameld; stoelen opgesteld in rijen van vijf… Klaar voor de verhuizers! [...]
[...] de reguliere bezoeker van Frank-ly geen geheim meer is dat er meer staat te gebeuren na 1 april dan de verhuizing van Rhinofly. Ook ik zal verhuizen, maar niet naar het prachtige nieuwe pand van Rhinofly. Na 11 [...]
Jeetje…
Ken jij eigelijk de Dr. s’Jacobslaan?
Daar is never nooit niet zoveel over geschreven als over jou.
Ik kan niet slapen en nu weet ik waarom…
Er is nooit een dankjewel gezegd door mij tegen jou.
Dankjewel,
voor alles…
Ik weet afscheid nemen SUCKS
Dussuhm, ciao, bye, vaarwel…
Het gaat allemaal zo snel ofzo