Frank-ly

Ik denk dat het voor de reguliere bezoeker van Frank-ly geen geheim meer is dat er meer staat te gebeuren na 1 april dan de verhuizing van Rhinofly. Ook ik zal verhuizen, maar niet naar het prachtige nieuwe pand van Rhinofly. Na 11 jaar hard te hebben gewerkt aan dit fantastische bureau sla ik een nieuwe weg in en begin ik een nieuw avontuur. Een Ongelooflijk Avontuur mag ik wel zeggen.

Vanaf 1 april ben ik niet meer bij Rhinofly in dienst maar zal ik als zelfstandig adviseur verder gaan als Zelfstandig Professional (ZZP’er klinkt stom) onder de naam “The Incredible Adventure starts here…” Na 11 jaar is het tijd voor een nieuwe start. Is dat omdat het dan zo slecht gaat bij Rhinofly? Heb ik ruzie met mijn goede vrienden Martijn en Ronald? Slaat Rhinofly een nieuwe weg in en word ik wegbezuinigd? Integendeel! Het gaat enorm goed met Rhinofly, anders zouden we niet naar een nieuw pand verhuizen. Ronald en Martijn weten als een moderne Snip en Snap een groep enthousiaste en gepassioneerde medewerkers naar grote hoogten te brengen met mooie nieuwe campagnes, kickende sites en fraaie samenwerkingen. Maaar toch heb ik besloten om solo verder te gaan.

De afgelopen elf jaar zijn een rollercoaster ride geweest. Ronald en Martijn beginnen in 1996 met wat toen nog “Tangram Netcommunicatie” heette. De reden? “We willen werk doen wat we leuk vinden.” In december 1997 kwam ik als eerste medewerker binnengewandeld. wat toen een logische stap was. We hebben samen gestudeerd en het originele plan was ook om gedrieën een bureau te starten. Maar mijn twijfel destijds om te ondernemen en de mogelijkheid om in mijn toenmalige woonplaats Breda een internetprovider op te zetten zorgde er voor dat de heren samen aan de slag gingen. De keuze om een jaar later alsnog aan te sluiten was toen wel makkelijk gemaakt omdat ik ontslag nam bij de provider.

Vanaf dat moment zijn we in Zeist gaan knallen met onze eerste opdrachtgevers. Sites maken. Zelf ontwerpen, zelf codekloppen, zelf servers regelen. We zaten vrolijk door te vlammen en mooie dingen te maken. Stiekem groeiden we al verder. Voor ik het wist zaten we met 6-7 man en bedacht ik me, “Moeten we niet eens iets aan projectmanagement gaan doen?” Zo gezegd, zo gedaan, vanaf die tijd was ik projectmanager! We hebben de periode 1999 – 2001 goed doorstaan. Waar menig bureau onderuit ging in de internetbubble, gingen wij vrolijk door en groeiden we in zowel mensen als omzet. In 2002 begon ik ook deze weblog. Ik was al actief met mijn eigen weblog en ik vond het wel wat om ook zoiets voor ons bureau te doen. Daar konden we dan goed al die informatie kwijt die nu in mailboxen werd rondgestuurd. Frank-ly was een feit. Eind 2001 verhuisden we naar de Kanaalweg in Utrecht om verder te groeien.
De afgelopen jaren zijn goed geweest voor Rhinofly. We zijn nu met een team van bijna 40 personen en de projecten worden steeds groter en meer zichtbaar. Ik ben de afgelopen jaren ook gegroeid. Gelukkig hoef ik me niet meer (dagelijks) met projectmanagement bezig te houden, maar kan ik doen waar ik goed in ben: Het knopen van online ontwikkelingen aan strategie en concepten. In die jaren ben ik ook veelal het gezicht naar buiten geweest van Rhinofly. Via Frank-ly, maar ook met de komst van Twitter en recentelijk Yammer. Dat is niet iets wat we heel bewust hebben afgesproken, maar wat in de jaren is gegroeid en op een gegeven moment wel wat meer is geformaliseerd. Ik vond en vind dat een prettige manier van werken. Het gaf mij de mogelijkheid om steeds naar de horizon te kijken en de ontwikkelingen die ik zag terug te vertalen naar onze huidige projecten.

Ik heb het ooit eens in een verslag van een functioneringsgesprek gezet en ik sta er nog steeds achter: “We zijn er om het internet langzaam maar zeker een stukje mooier te maken”. Dat is iets wat we onbewust met elke opdracht weer doen. We denken er niet bewust over na, maar als ik terugkijk zie ik talloze discussies om iets nog net even wat mooier, strakker en beter te maken. Die discussies waren niet voor niets. Iedereen bij Rhinofly wil het beste uit zichzelf halen en dat tonen aan de wereld.

Als ik zo’n ronkend verhaal over Rhinofly vertel, waarom dan toch weg gaan?
In september ben ik een tijd ziek geweest. “Burn out” zoals dat zo mooi heet. Ik weet nog steeds niet zeker wat het was, maar ik wist wel dat het niet goed zat. De afgelopen jaren was ik naast mijn werk bij Rhinofly ook erg druk bezig met allerlei zijprojecten zoals de Dutch Bloggies en de start van Lifehacking.nl. Dat zijn twee projecten die me ook erg na aan het hart gingen, het zijn onderwerpen waar ik graag mee bezig ben. Omdat het onderwerpen zijn die tegen het werk bij Rhinofly aan liggen kon ik dat allemaal erg fijn combineren. Dacht ik. In september 2008 ging het dan toch mis. Ik nam te veel hooi op mijn vork wat resulteerde in het laten vallen van de hooivork en niet meer op kunnen pakken. Letterlijk.

Als je dan ineens thuis zit ga je nadenken, terugkijken, vooruitkijken en vooral veel, heel veel praten. Met vrienden, met collega’s (al is dat vaak hetzelfde als vrienden), met familie en met anderen uit “het vak”. Ik merkte dat ik heel graag verder wilde met het platform Lifehacking.nl. Niet alleen omdat ik het zo leuk vind om een weblog bij te houden, maar ook vanwege de grotere thema’s die er aan ten grondslag liggen. Samen met onder andere Martijn Aslander en Taco Oosterkamp kijken we naar zaken als het Nieuwe Werken en bekijken we hoe we met onze gecombineerde kennis en inspiratie een verandering kunnen teweegbrengen in Nederland als het gaat om de bureaucratie in gezondheidszorg, onderwijs en overheid. Natuurlijk gaat dat verder dan de website Lifehacking.nl, maar het is een fundament in aanbouw waar we veel meer mee kunnen gaan doen.

Ik heb eind vorig jaar al besloten om uit de organisatie van de Dutch Bloggies te stappen. De verkiezing voor beste weblogs in Nederland is de afgelopen vijf jaar gegroeid van een klein incrowd-middagje naar een groot evenement (soms nog wel incrowd) als graadmeter voor de Nederlandse weblogwereld. Daar ben ik verschrikkelijk trots op, maar tegelijk zag ik dat ik een keuze moet maken. Ik kon niet doorgaan met alles wat ik wilde doen. Niet op de manier zoals ik tot september deed. Daarom koos ik er voor om te stoppen met de Dutch Bloggies en mijn tijd beter te verdelen tussen Lifehacking en een eigen adviesrol.

Want die eigen adviesrol, dat is de andere tak van The Incredible Adventure. Ondanks de enorme vrijheid die ik altijd heb gekregen bij Rhinofly merkte ik dat het begon te kriebelen om toch zelf te ondernemen. Om helemaal zelfstandig te gaan en nog meer mijn eigen tijd en projecten te kiezen. Met Incredible Adventure zal ik me bezighouden met conceptontwikkeling en strategisch advies voor digitale communicatie. De afgelopen jaren heb ik gemerkt dat veel bedrijven en instellingen ondanks een eigen website, digitale campagnes en gebruik van social media blijven worstelen met de rol van digitale communicatie in communicatieplannen, marktbenadering en mediamix op een strategisch niveau. Daar ga ik bij helpen! Zonder direct op de uitvoering te gaan zitten, maar de uitdagingen bekijken vanuit een strategisch oogpunt. Welke richting kunnen we op gaan? Wat zijn de mogelijkheden? Hoe zetten we welke stappen en wie zijn daar bij nodig? Die rol wil ik gaan nemen en die wil ik als zelfstandige gaan invullen. Omdat ik het gevoel heb dat de tijd er rijp voor is. Ondanks het (gepercipieerde?) economische zware weer waar we in zitten denk ik dat er juist nu behoefte en ruimte is aan kennis en zelfstandige expertise op het gebied van online strategie en conceptvorming.

Zoals ik al schreef, ik ga niet weg bij Rhinofly met slechte gevoelens of met ruzie. Integendeel. Ik heb enorm veel zin in het nieuwe avontuur maar tegelijk zal ik een aantal van die typische Rhinofly-dingen gaan missen. De gezamenlijke lunch om even wat te bespreken met elkaar, de vrijdagmiddagborrel, het cultuurtje wat hier op kantoor is waar je in moet passen om het te snappen en te waarderen. Mensen die op een skateboard voorbij komen gezoefd, maar ook samen flink hard doorwerken om een geweldig eindresultaat te krijgen. Hoe het nieuwe pand gaat bevallen voor iedereen. Ik ben ook benieuwd of het Rhinofly-woordenboek ooit het levenslicht gaat zien!
Gelukkig zijn er ook duizenden herinneringen. De gamenights (Hail to the king baby!), de onvergetelijke trips naar Oostenrijk, Barcelona, Italie, Grand Han en Winterberg met Jenga-competities, tijdens ogenschijnlijk nietszeggende gesprekjes ineens tot prachtideeen komen, de feestjes omdat het kan, het zien groeien van een bedrijf tot wat het nu is. Het zien groeien van mensen in hun functie. De jaarlijkse oudjaarsoliebollen, de beroemde inspiratiepaal bij de lunchtafel, de opkomst van Buutvrij.com, de trips naar de Macromedia Developers Conference, de kerstacties, bruiloften, feesten en andere supergezellige (en superruige) keren dat we bij elkaar zijn zonder dat het meteen werkgerelateerd is.

Ik ben er trots op dat ik deel heb uitgemaakt van Rhinofly en dat dit bureau het komende jaar nog groter zal groeien en meer succes zal hebben.

Dit is mijn laatste blogpost als medewerker van Rhinofly, 40 andere kanjers nemen het stokje over. Vanaf deze plek sluit ik een tijdperk af maar begin ik hier weer een nieuw tijdperk. U hoort nog van me! Peace out!