We gaan het weer over muziek hebben. Omdat er zo verschrikkelijk veel in gebeurt de laatste tijd en ik het idee heb dat er nu toch daadwerkelijk beweging zit in de bedrijfstak die door de internetwereld als “ouderwets” en “dood” werd bestempeld. Ik wil hier nu geen puriteinse discussie gaan opstarten of de vernieuwing van de artiesten of de zakenlui komen, ik wil een paar observaties en denkbeelden met jullie delen. Misschien zit er iets in waar je wat mee kan. Maar misschien ook niet.

Het einde van de verborgen track?

Ik zat vandaag in de auto weer eens ouderwets naar een CD te luisteren. Geen zelf-gebrande CD met een podcast. Nee, een in de winkel gekocht schijfje met hoesje en boekje en de hele rataplan. Tijdens het luisteren bedacht ik me dat door de digitalisering van de muziek we geen Hidden Tracks meer hebben. Wat zijn Hidden Tracks?Dat zijn nummers die vaak aan het einde van een CD worden toegevoegd maar niet vermeld staan op de tracklijst. De nummers komen ook niet direct na het laatste nummer, vaak duurt het een paar minuten voor ineens een hidden track begint. Deze nummers zijn zowel op vinyl, audio-cassettes als CD’s vinden. Het zijn kleine geintjes, probeersels of remixen. Door het digitaliseren van zowel de drager van de muziek als de manier van luisteren zijn deze fijne easter-eggs denk ik aan het verdwijnen. Voorheen had je de CD in de CD speler zitten en liet deze gewoon lineair lopen. Vaak zat je wat anders te doen en liet je de CD gewoon lopen. Dus na het laatste nummer kreeg je na een stilte ineens de hidden track te horen. Maar in het digitale tijdperk zal dat minder voorkomen. Als je even stilte hebt op je iPod (omdat je de CD inclusief de stilte hebt geript) skip je door naar het volgende nummer. De hidden track zal je dus niet meer opvallen. Jammer. Want er kunnen juweeltjes tussenzitten! Kunnen digitale tracks ook verborgen nummers hebben? Misschien op een andere manier dan na een stilte. Bijvoorbeeld door het op een andere manier af te spelen?

Mobiele concerten

Ik heb hier al vaker over mijn favoriete band Pearl Jam geschreven. Niet alleen om hun muzikale kwaliteiten maar ook om de wijze waarop ze met de muziekbusiness om gaan. Hun laatste (korte) tournee in de USA had ook weer een fraaie primeur. Naast de standaard bootlegserie van de shows (je kunt van elk concert een bootleg CD of download kopen) hadden ze nu ook mobiele concertregistraties. Direct na de show had je als abonnee van de provider Verizon de mogelijkheid om drie tracks te downloaden van het concert van die avond. Eén track kon je gratis downloaden en twee extra tracks optioneel kopen. De tracks zijn ook als ringtone te downloaden. Een innovatieve manier om mee te gaan met de manier waarop je fans muziek consumeren. Op de speciale actiesite van Verizon is meer informatie te vinden en kun je snippets van de nummers luisteren.

Live online registratie

Vanavond trad Duffy op in Paradiso. Natuurlijk was ik weer te laat met kaartjes maar via Twitter kreeg ik de tip dat Fabchannel het concert live zou uitzenden. Het moet gezegd worden, de registratie was werkelijk fenomenaal. Met de PC aan de LCD-TV gehangen zaten we relaxed op de bank full screen het concert te kijken. Beeld en geluid was op één kleine hapering na perfect. Natuurlijk was op Twitter een impromptu backchannel te vinden waar we met een paar man en vrouw zaten te genieten van de vocale kwaliteiten van Duffy (en OK, eerlijk is eerlijk, ook haar outfit) Nu zijn online concertregistraties niet zo nieuw, maar dan gaat het om de grote Live8-achtige registraties. Dit is een artiest in een lokale club. Je betaalt dus niet meer om de artiest te zien. Je betaalt voor de sfeer, de ambiance, het “erbij zijn”. Ik bedacht me wel dat Fabchannel en de clubs/artiesten een alternatief businessmodel op deze manier kunnen inzetten. Na twee nummers van Duffy zat ik met kippenvel. Stel dat tegen het einde van het tweede nummer een kleine banner in beeld komt met de mededeling dat ik voor de rest van het concert een bedrag moest betalen (10 euro ofzo) om te blijven kijken. Ik kan via SMS betalen en mijn videostream gaat gewoon door. Betaal ik niet, dan gaat het beeld op zwart. Even afgezien van de technische uitdagingen (meerdere PC’s etc) ben ik er van overtuigd dat het werkt. Het is het drugsdealer-model. Geef ze eerst wat gratis en laat ze daarna betalen voor meer. Na twee nummers Duffy live had ik direct mijn SMS-portemonnee getrokken om meer te zien. Nu was het gratis, wat natuurlijk ook geen probleem is. Maar voor echte kwaliteit, voor echte, eerlijke muziek (of film, of kunst, of whatever!) ben ik altijd bereid een eerlijk bedrag weg te leggen.

Drie observaties en ideeën die met de muziekbusiness te maken hebben. Kun je dit vertalen naar andere branches of andere producten en diensten? Ik denk het wel.

Pin It