Vandaag was ik te gast in Club Panama te Amsterdam bij het Firebrands congres van het IAB. Onder de leiding van IAB-voorzitter en oprichter van LaComunidad, Igor Beuker, zouden vandaag een viertal sprekers de club op hun grondvesten doen schudden. De naam van de middag, Firebrands, is direct gerelateerd aan het boek Firebrands van Michael Moon. Hij zou dan ook als keynote de middag tot een goed einde moeten brengen.Helaas was de realiteit iets anders.
Ja, ik was zeker aanwezig in Club Panama. En ja, de sprekers waren er. En ja, Michael Moon was er ook. Maar ik vond de hele middag inhoudelijk niet voldoen aan de standaard van presentaties die we toch heden ten dage over ons krijgen als marketeers. Zelden heb ik zo gedesillusioneerd in de file gestaan op de A2. Hoe kan het dat een club als IAB het voor elkaar krijgt om zo”n groep sprekers zo inhoudelijk nietszeggend te laten zijn? Waarschijnlijk roep ik nu de toorn van diverse mensen over me af en zal Rhinofly wel nooit een plekje krijgen in het IAB, so be it. Ik vind het belangrijk dat er eerlijk over seminars en bijeenkomsten wordt geschreven. Niet om af te kraken, niet om mensen zwart te maken. Maar om opbouwende kritiek te geven, om wellicht te voorkomen dat een volgende keer dezelfde fout wordt gemaakt.
Laten we de vier sprekers eens de revue passeren
Na de intro van Igor begonnen we met Paul Beelen, een Nederlander die ondertussen in Chili woont en daar freelance werk doet voor bureaus en onder andere zijn blog bijhoudt. Paul is bekend geworden door zijn goede whitepaper Advertising 2.0. Dit whitepaper geeft in een bird”s eye view de mogelijkheden van Social Media en hoe bureau”s en merken hier mee om kunnen gaan. Geen vernieuwende of diepgravende materie als je al redelijk bekend bent op dat gebied maar een aardig overzicht.
Zijn presentatie rammelde echter aan alle kanten. Zo claimt hij bijvoorbeeld dat blogs Word of Mouth kanalen zijn omdat ze reacties mogelijk maken, een conversatie opstarten en doorzoekbaar zijn. Nu kan het aan mij liggen, maar niet alle blogs maken reacties mogelijk. En wat maakt het doorzoekbaar zijn van een blog het word-of-moutherig? In antwoord op een vraag uit de zaal (die ik zo even niet meer weet) stelt hij dat blogs door de toenemende commercialisering zeker meer professioneel worden en wellicht wat van hun authentieke waarde verliezen. Maar dat hoeft niet erg te zijn. Ik meen dat blogs juist door hun authenticiteit de waarde hebben die ze verdienen.
Of zijn opmerking dat je door het geven van producten aan bloggers, je ze opinieleiders maakt. Euh…huh? is dat niet de omgekeerde wereld? Igor stelde nog een vraag over het einde van de doelgroepen en hoe je als brandmanager daar mee om moet gaan. Maar het antwoord moest niet van Paul komen, nee, dat kwam ook maar van Igor zelf, omdat Paul er niet uitkwam. Jammer.
De tweede spreker is Matthew Snyder van Nokia. Nu ben ik in de markt voor een nieuwe telefoon dus ik ging even opletten. Want ja, die nieuwe Nokia N95 is toch wel een juweeltje. Integratie van Flickr, search ingebouwd, maps, blogs, zowel GPRS als WiFi mogelijk. Geweldig. Meer! Meer! Euh…ho…wacht even. Waarom zit ik naar een productpresentatie te kijken? Tussendoor kwamen wel een aantal slides met onbegrijpelijke schema”s, maar toen was mijn aandacht helaas al weg en zat ik op mijn HP6515 maar even mijn email door te nemen.
Na de pauze kwamen dan de hoogtepunten van de dag. Chuck Porter en Michael Moon
Chuck Porter is Creative Director van Crispin Porter + Bogusky (Wikipedia-entry). Dit bureau is verantwoordelijk voor onder andere de Subservient Chicken van Burger King, Unpimp my Volkswagen en de klassieke "Truth" anti-rook campagne. En dat was dan ook het verhaal. Plaatjes kijken. Video”s laten zien. En bij elke video vertellen dat ze eigenlijk maar wat doen. Dat ze 6 tot10 ideeen de wereld in gooien en degene die werken, daar gaan ze achter aan. Want je moet ze wel nageven, ze hebben lef. Ze werken volgens het performance-based model, wat betekent dat ze dus zelf ook heel precies meten wat wel en niet werkt. Wat hij dan wel weer tegenspreekt met de opmerking "Bij Subservient Chicken was men gemiddeld 8 minuten op de site. Maar ik heb eigenlijk geen flauw idee wat ze in die 8 minuten deden…."
Maar wat nu precies wel en niet werkt? ja dat wist hij eigenlijk ook niet. Op dit moment hadden ze niet het idee dat Consumer Generated Media zou gaan werken voor ze. Want de tijd die ze nodig zouden hebben om alle slechte content er uit te filteren kunnen ze net zo goed gebruiken om zelf als bureau iets beters te maken. Tja, het is maar wat je wereldbeeld is…
Natuurlijk had Chuck ook wel wat inhoud. Maar het waren nogal wat oneliners.
Over "Myth 2: The Customer is in Control": "Dat waren ze altijd al, niemand heeft ze gedwongen om de TV aan te zetten." Dat soort dooddoeners. "We moeten van interruption marketing naar permission marketing". Waarna we snel naar wat nieuwe commercials gingen. Zoals de Coke Zero campagne (Can we sue us?). Geweldig gemaakt en ja, die stuur je wel door. Maar maakt het dat dan ook meteen viraal?
Goede creatieve ideeen van een gerespecteerd bureau. Maar inhoudelijk kwam het niet echt uit de verf.
Michael Moon had genoeg inhoud. Meer dan genoeg inhoud. Sterker nog. Michael Moon had zoveel inhoud, dat ik na 3 slides al volledig de draad kwijt was. De titel spreekt me enorm aan: "Tribal Evangelism". Wat naar mij vertaalt als het niet meer denken in doelgroepen, het loslaten van sociodemografische gegevens. En uitgaan van thema”s, gedachten en ideeen die (tijdelijke) groepen, scenes vormen.
Maar toen hij dus op slide 3 al 20 minuten bezig was om uit te leggen dat we van een industrieel tijdperk naar een tijdperk van Trusted Networks gingen, toen ging bij mij het licht uit. Zo nu en dan opkijkend vanaf mijn RSS reader op mijn mobiel zag ik de slides voorbij komen met termen als Mediaspace, Brandspace, Consumer en Producer in een werkelijk onbegrijpelijk schema. Of Michael was een te langdradig en warrig verhaal aan het vertellen over een Chinese zakenman die niet verder vooruitkijkt dan de eerstvolgende stap in een projectplan. Dacht ik. In elk geval was het een indrukwekkende man. Maar wat nu de boodschap was ontging me. Evenals zijn persoonlijke relaas van bezoekjes aan de computerwinkel waar bleek dat steeds meer mensen tegen elkaar zeggen "Je moet een Mac kopen".
Maar de uitsmijter kwam nog wel aan het einde. Zo langzaam maar zeker ging de zaal steeds meer murmelen bij de volgende "Let me tell you a story about this…" van mr. Moon, maar toen hij zijn laatste verhaal moest opzoeken in zijn aantekeningen en er zo nu en dan op moest terugvallen, tja, toen was het voor mij gedaan. Zoals ik van een andere bezoeker hoorde: "Met een verhaal kun je soms beter iets duidelijk maken en de herinnering werkt beter, maar dit sloeg echt door"
Aan het einde van Michaels verhaal had ik eindelijk de moed om mijn spullen te pakken en weg te lopen uit een drukbezocht Panama terwijl de beste man nog aan het spreken is. Normaal vind ik dat ongepast, maar ik kon het niet meer aan. Ik wilde niet meer blijven. Murw geluld door 4 sprekers, ontgoocheld door een mooi programma wat inhoudelijk niets toevoegt aan wat we al in Nederland hebben rondlopen.
Want dat is dan ook de kritiek die ik heb. Waarom Paul Beelen uit Chili over laten komen als je mensen als Marco Derksen, Frank Janssen of, fuck it, ondergetekende, hetzelfde verhaal kan laten doen? Waarom niet Bas Verhart, die ook in de zaal zat, mooie succesverhalen laten vertellen uit de MediaRepublic stal? Waarom niet iemand als Carl Rohde of Alfred Levi een verhandeling laten houden over trends en tribes?
En ik weet nu al welke kritiek ik over me heen ga krijgen. Waarom laat ik dan niet van me horen tijdens zo”n presentatie? Waarom nu weer anoniem (nou ja…) achter het scherm het van je af schrijven? Ja, dat vraag ik me ook wel eens af. Maar tijdens zo”n presentatie ontbreekt het me aan de wil en misschien ook wel de moed om er iets van te zeggen. Woorden kun je nog een beetje afwegen op papier. Moet ik voortaan eerder van me laten horen? Misschien wel. Maar hopelijk geeft dit ook wat inzicht in hoe een Firebrands congres de volgende keer nog beter kan worden.
Ik hoor graag andere reacties van aanwezigen! De discussiepanelen staan open!
Update: Marketingfacts heeft ook een eerste verslag online staan. Ik ben blij te zien dat de meningen verschillen! Ook zijn verkorte uitleg van Michael Moon”s monoloog maakt het voor mij ook allemaal wat duidelijker!
























Ik was niet aanwezig, maar het feit dat je dit (constructief) ter discussie stelt lijkt me gezond – dit soort seminars staan of vallen met de kwaliteit van de presentatie. …en zelfs als ijdelheid de reden is/was, je wordt vast snel genoeg op je plaats gezet! ;-)
Ik was vanaf 1500 uur aanwezig. Chuck was aardig niet vanwege een spraakmakend verhaal maar meer vanwege wat achtergronden omtrent bekende virale commercials. Bij Michael haakte ik ook af. De stapel Digital Marketing handboeken waren net iets te ver weg om die maar door te gaan bladeren ;-) Hoogst irritant al die ”verhaaltjes” van Michael om zijn punt te maken, helemaal als je zelf het verhaaltje eerst even goed uit je papieren moet halen om te kunnen vertellen, dan gaat de kracht van zo”n verhaaltje, om mensen dingen te laten herinneren of te triggeren, verloren.
Je was niet de enige die vlak voor einde het had gehad. Achter mij werd lekker mobiel gebeld en gesurfd en verlieten diverse mensen voortijdig de zaal.
Kortom de helft die ik heb meegemaakt was tegenvallend. Erg jammer.
Jammer dat het niet inspirerend was. Dat je het hier constructief en onomwonden ter discussie stelt heeft mijn volledige support. Ik ben benieuwd naar meer reacties.
Zo, hehe! Eindelijk…
Ik geloof serieus dat dit de eerste keer is dat ik op een weblog een negatieve (maar opbouwende) recensie over een bijeenkomst (forum, conferentie, congres, etc.) lees. Een zucht van verlichting kon ik niet onderdrukken.
Want ook over bijeenkomsten waar ik zelf teleurgesteld vandaan kwam (bijv. Emerce eDay), werd online regelmatig juichend gedaan. Eerst dacht ik nog dat het aan mij lag, maar het besef drong langzaam door dat dat wellicht niet zo is. Dit stukje sluit daarbij aan, zelfs zonder dat ik gisteren aanwezig was.
Het komt op mij over alsof webloggers onder elkaar zich niet negatief m
@Bram: Geef je niet ongelijk. Ik plaatste een hele tijd terug in begin van mijn bloggerscarriere een posting met opbouwende kritiek (http://www.marketingfacts.nl/b.....lfservice/) , werd nergens uitgesproken maar merkte wel dat het (toen) ”not done” was. Heb inmiddels wel gevoel dat het meer geaccepteerd is, maar nog niet veel wordt gedaan. Wat dat betreft zeker een prima initatief van Frank-ly.
@Erik: Ik ben benieuwd wanneer we iets op MF kunnen verwachten hierover? Ik heb begrepen dat er ook een reporter (niet jij) aanwezig was om hiervan verslag te doen. Ik zie graag de twee verhalen naast elkaar. De waarheid ligt altijd ergens in het midden….
Wat betreft “het initiatief”. Het is niet zozeer een vooropgezet plan. Maar ik vind wel dat we eerlijk naar elkaar mogen zijn hierover. Ik kan me ook in Bram”s verhaal vinden.
Ik heb eerder al eens over de Spin Awards geschreven op een vergelijkbare manier (http://www.frank-ly.nl/spinawa.....ijn-mening). Ik heb later nog met Stephan gesproken en hij was erg blij met de opbouwende kritiek en neemt het zeker mee in de komende editie. Kijk, daar doe ik het voor. En niet om het IAB of Igor naar beneden te halen. Dat is nergens voor nodig.
@Frank: Marketingfacts was naast mij met 2 bloggers aanwezig, dus denk dat er toch zeker nog wel een posting komt. Dat moet toch wel ….
Initiatief was misschien niet het juiste woord, bedoelde het ook niet zo. Goed dat je even aanvult.
Goede discussie. Als de ”reporter” van marketingfacts met een veel positiever verhaal wil ik me er graag even in mengen. Ik besloot overigens pas vanmiddag iets te posten.
Dit is echt mijn mening. niet een of ander hiep hiep hoera verhaal. Ik ben zeker niet te beroerd om kritiek te leveren. zie bijvoorbeeld: http://www.marketingfacts.nl/b.....hnologien/
Maar, ik heb het met name over de inhoud. Op de vorm was idd wel iets aan te merken. Ben het met je eens dat PAul Beelen vaak over zijn woorden struikelde. En de zaal was in het begin van de middag te licht. En aan het eind zag je Mr Moon niet meer tegen de zwarte achtergrond.
Ik heb me laten vertellen dat dit kwam omdat Hans Teeuwen in de besproken zaal zat, waardoor wij naar het restaurant moesten. Maar enfin.
ik heb het echt naar mijn zin gehad. En ja, ik wil jou ook wel eens horen spreken!
Hey Frank!
Je mailtje vond ik cool en een sportief gebaar (mag ik dat wel zeggen hier ;-)
Verder, ik zie je kritiek als gratis en goedbedoeld advies! Het is krtiek op de bal en niet op de man, dus ook nog eens constructief, chapeau!
Enne, je opmerking: dan zal Rhinofly wel nooit een plekje in het IAB krijgen, is echt apekool hoor ;-0 Althans, ik zw3aai af per 2007, maar ik heb liever kritische mensen die hun mening onderbouwen, dan mensen die NIET onderbouwd met modder gooien> Voor mensen die anoniem krtiek leveren, heb ik helemaal geen respect!! Zal mijn etiquette en digitaal DNA wel zijn ;-0
Jij bent open, kritisch en onderbouwd je mening..daar hebben we wat aan. Dat is grote mannentaal.
Een deel van je krtiek vind ik terecht! Een deel ook niet en voor dat deel wil ik graag de moeite nemen om je uit te leggen, waarom voor dat deel niet.. komt ie:
Ik vond Chuck Porter wel geweldig en heel veel mensen met mij… Hun cases vind ik baanbrekend qua gedachtegoed! Ik vond het werk dus spraakmakend en natuurlijk verklapt hij niet AL zijn geheimen.. daar kan ik me iets bij voorstellen, ik vond ”m zelf heel open. Hij heeft zeker een apart gevoel voor humor, maar da”s vrij subjectief natuurlijk.
Het gaat ook niet zo zeer om de man in kewestie maar om zijn gedachtegoed! Je stemt (volgens mij niet, maar veel mensen wel) bijvoorbeeld niet op Wouter Bos maar op het programma van z”n partij..
Om maar even een relevant voorbeeld te geven: het gedachtgoed van CP +B kwam meer dan goed over vond ik, en dat was juist de bedoeling; merken concreet laten zien hoe je merken revitaliseert met digital… Die voorbeelden leken me meer dan duidelijk en heel verhelderend voor de doelgroep brand managers en marketeers.
De webloggers weten het allemaal allang en hebben het gedachtegoed van nature in hun dna. daar heb ik ook last van. Maar, ook daar denk ik dat je je in de doelgroep kunt verplaatsen: de traditionele brand managers en marketeers in Nederland, want die voelen het nog lang niet..
Idem voor Paulen Beelen.. Zijn boodschap was meer dan duidelijk: don”t lie, don”t interrupt, don”t become the track number 3 on the LP that nobody wants to hear!! M.i. ook meer dan uitstekend gevisualiseerd met de platenindsutrie die ook al 10 jaar de boot mist.. en daar nu keihard voor afgestarft wordt. Mooi ook; prima voorbeeld van het feit dat het wel zien, maar er niks mee willen doen betekent dat je keihard onderuit gaat. Je mag sommige trends en ontwikkelingen namelijk niet negeren.. die boodschap vond ik heel sterk overkomen bij Paul, Chuck en Michael.
Ik ben ook bang, dat de webloggers en innovators, peer tribes en efluentials het allemaal wel weten en zien..maar ca 450 van de 500 brand managers (van de top 500 merken in Nederland) de must to renew nog niet zien helaas..Allemaal potentiele platenmaatschappijen mogelijk?! Zagen ze het maar, dan waren dit soort congressen ook niet meer nodig…En tussen wel zien het wel weten.. dat roepen zo vaak mensen, maar uiteindelijk doen ze het in de praktijk om 200 verschillende redenen toch maar weer even niet.
En daarom vond ik Paul, Chuck en Michael voorbeelden van dit nieuwe denken. Je kunt er natuurlijk uithalen, wat je er zelf in ziet: glas half vol of half leeg, noemen ze dit geloof ik ;-)
Idem voor Moon; zijn verhaal was inderdaad lang, dat zeiden meer mensen.
Maar ik vond zijn kernboodschap een eye-opener! Niet voor mij, want ik werk al 5 jaar veel met hem, maar wel voor veel brand managers.
Zijn kernboodschap: succesvolle bedrijven in het digitale tijdperk vertellen goede verhalen, of creeren goede verhalen. Ze focussen zich niet alleen op schreeuwende massa campagnes! Don”t interrupt, also interact!
En nieuw is natuurlijk voor veel marketing mensen: echt succesvol word je pas echt in dit tijdperk, als je je OOK richt op kleine groepen share-determining customers.. (social influencers!). En dan is de kans dat het inside out, plotseling heel erg groot wordt (dankzij oa. internet) vele malen groter, dan lippenstift op varkens smeren en dan gaan schreeuwen via advertenties: koop mijn product…
Dus als je de kern eruit kunt halen, denk ik toch meer dan waardevol?
Dat probeerde ik ook in mijn betogen te zeggen: zien is niet genoeg dames en heren, je moet het doen!
Want, we weten het zogenaamd vaak allemaal al lang… zeggen we. Waarom doen nog zo weinig mensen het dan in de praktijk? Angst? Laf? Vastgeroest? Oudbollig? Kennis? Kunde? M”n mediabureau? Ik hoor wekelijks zo”n 25 latente excuses om het roer niet voor een deel om te gooien, dan denk ik bij mezelf: jij bent dus de next track nummer 3 op de LP, de song die niemand horen wil en straks overslaat!
En dat is in mijn ogen geen advertising of reclaem…. maar puur verandermanagement!! Dat is de knop tussen je oren echt omzetten! Open staan voor nieuwe ontwikkelingen.
Waarom die knop nu echt om moet, lijkt me los van de personen zelf, wel meer dan duidelijk geworden gisteren tijdens het congres, dus ik hoop meer dan waardevol.
Want, je hebt mensen die ontwikkelingen zien en mensen die ze ZIEN… als je begrijpt wat ik bedoel. Je kunt het wel zien, maar het gaat erom wat je hiermee doet!
Hopelijk een helder antwoord?! (wel een beetje lang he ;-)
Thanks voor je feedback, kritiek op jouw manier is meer dan welkom!
Cheers
Igor Beuker
zal ik het erbij zetten… ja okay, voor alle duidelijkheid..
Voorzitter IAB Nederland
Ondergetekende was er ook. Sommige van de sprekers hadden best een goed verhaal, maar achteraf zit je met een fragmentarisch gevoel: wat was de centrale boodschap? De fout die is gemaakt en vaak wordt gemaakt is dat sprekers niet vooraf worden gebriefd over de inhoud van het congres. Wat is het thema, waar moet het over gaan? Anders gaat iedereen zijn eigen verhaaltje afratelen, en dat gebeurde ook. Paul Beelen zat het dichtst op het thema, Moon nagenoeg niet.
Frank, ik heb je wel eens milder gehoord. Iemand suggereerde Michael Moon als mogelijke spreker voor SocialStrategyTalk. Toe herinnerde ik jouw stukkie. Nog even nagelezen.. Kritisch, maar rechtvaardig!