Frank-ly

Deel 1 begon ik met de keynote van FITC. Het tweede deel ging verder met de eerste sessie. Daarna rondde ik de eerste dag af met de resterende sessies. De tweede dag behandelde ik alle cool shit, en nu is het tijd voor de laatste.

Rules for Design. OpenFrameworks
Helaas ging deze sessie niet door en werd David Carson vervangen door Theodore Watson. Een betere vervanging hadden we niet kunnen wensen. Theo liet in plaats van de gebruikelijke Flash- en schermgerelateerde onderwerpen interaction design zien in reallife omgevingen.

Theo is van OpenFrameworks en initiatiefnemer van de Graffiti research Lab. Bij OpenFrameworks ontwerpen en stellen ze technologieën open voor interactieve omgevingen.
http://www.vimeo.com/921725

Omdat in dit geval beelden duidelijker zijn dan woorden, een aantal voorbeelden:

Funky Forest:
In samenwerking met Emily Gobeille hebben ze Funky Forest, een interactieve installatie ontwikkeld. In 2007 beleefde het z’n première tijdens het Cinekid festival. Funky Forest is een interactief ecosysteem waarin kinderen bomen kunnen laten groeien met hun lichaam en water van de waterval kunnen omleiden om hun bomen levend te houden. De gezondheid van de bomen heeft invloed op de gezondheid van het bos en de beesten die er in leven.
http://www.vimeo.com/395396

Leuk om te weten is dat de kinderen heel innovatief te werk gingen om hun bomen te voorzien van water. Er ontstond soms ook een heel duidelijke hiërarchie waarbij een meisje de leiding nam en de andere kinderen dirigeerde wat ze moesten doen (op een bijna dictatoriale manier ) . Een ander geval was dat van een jongetje die een lange tijd in dezelfde houding bleef liggen om het water één kant op te sturen. Als het bos ongezond is komen er slechte beesten te voorschijn, een aantal kinderen ontdekten dat ze deze beesten ook kapot konden slaan.

I want you to want me
Dit is een andere gave case van een systeem dat elke paar uur data verzameld van een grote verscheidenheid online dating sites. Het systeem zoekt naar bepaalde kernwoorden, die hij dan in een database stopt. Deze woorden, uit hun context gehaald, geeft een kleine blik in de persoonlijke levens van mensen.

Gelijktijdig vormt het systeem een evoluerende tijdsgeest van dating, volgend van populaire eerste afspraakjes, verlangens, persoonsbeschrijvingen en interesses.

Op een 54” high-res touchscreen, hangend aan een muur in een donkere ruimte, wordt de data getoond als honderden ballonnen, zwevend in een interactieve lucht (waarvan het weer bepaald kan worden door de gebruiker).
Elke ballon stelt een dating profiel voor. Een blauwe ballon is een man, een roze is vrouw. Hoe feller de ballon hoe jonger de persoon, hoe donkerder de ballon, hoe ouder de persoon. In een ballon zit één van de 500 video’s van een silhouet gevangen. Elke silhouet toont een verscheidenheid aan activiteiten. De bezoeker kan elke ballon aanraken, waarna een foto aan een lijntje komt te hangen en een quote in een gedachtenballon erbij zweeft. Selecteert de bezoeker de ballon een tweede keer, dan knapt deze.

De ballonnen kunnen gefilterd worden in verschillende formaties:
- Who I Am displays sentences beginning with the phrase “I am”, as balloons careen wildly through the sky.
- What I Want displays sentences beginning with the phrase “I am looking for”, as balloons form a giant pulsing heart.
- Openers displays profiles’ opening lines, as balloons form a field of bursting flowers.
- Closers displays profiles’ closing lines, as balloons form a grid.
-Taglines displays profiles’ subject lines, as balloons form a spinning DNA double helix.
-Matchmaker algorithmically pairs people based on their descriptions
of who they are and what they’re looking for. Balloon couples emerge
on the horizon and drift to the foreground, before pausing side by
side for a few seconds and then floating off together.
-Breakdowns reveals the zeitgeist of dating, showing the most popular
turn-ons, first dates, desires, self-descriptions, and interests. These statistics are displayed in a snaking trail of balloon clusters, with each cluster’s size representing its relative popularity.

De ballonnen zweven door de lucht via verschillende paden en snelheden, waarbij ze tegen elkaar botsen en soms met elkaar meereizen, maar hoe dichtbij de ballonnen tot elkaar ook komen, de silhouet binnenin blijft gevangen in z’n eigen ballon. Neem een interessante kijk in de ontwikkeling van dit project

LaserTag/Graffiti research Lab
Ook kwam deze bekende nog even voorbij. Het behoeft weinig uitleg. In de simpelste vorm is het LaserTag systeem een camera en laptop die een groene laserpunt volgen op het oppervlak van een gebouw en graphics genereert gebaseerd op de positie van de laser en dan terugprojecteert op het gebouw door middel van een High power projector. Eén van de eerste LaserTags projecten van de Graffiti Research Lab was in Rotterdam en was gesubsidieerd door de overheid.

Bekijk hiervoor de “how to” en source code . LaserTag is niet voor commercieel gebruik. Bekijk en vind hier alles over de opensource informatie

Audience
Dan was er nog dit onwijs leuk project in het Royal Opera House. Een groepje spiegels dat  voorbijlopende mensen volgt.
http://www.vimeo.com/1920188

Soms lijkt het net alsof de spiegels een eigen leven hebben en opeens wakker worden als iemand dicht bij komt te staan. Leuk is ook hoe de voorbijgangers reageren op de spiegels.
http://www.vimeo.com/1767416

Uiteindelijk zie je jezelf altijd terug in de spiegels terug. Theodore vond dit voornamelijk een leuk project omdat het niet digitaal is.

Nog snel even het vermelden waard is ook:
Audio space waarbij gebruik wordt gemaakt met 3D augmented aural reality. Beleef  het zelf (koptelefoon nodig). Out of Bounds; waarbij het net lijkt alsof je door muren kan kijken.
http://www.vimeo.com/1333176

OpenFrameWorks hanteren opensource technologie waarbij ze graag willen dat andere mensen hun ideeën kunnen ontwikkelen en delen om zo ook creativiteit te bevorderen, daarom kan je hier veel van hun werk downloaden. Deze laatste sessie was het meest inspiratievol voor mij, omdat het veel nieuwe manieren van interactie betreft en vaak niet [computer]scherm gerelateerd is.

Het waren twee geslaagde dagen vol nieuwe inspiraties en inzichten. Ik heb genoten en ik hoop dat ik via deze serie artikelen de kennis met jullie heb kunnen delen. Respect voor iedereen die alle artikelen tot het einde hebben gelezen, want het was een lange zit. En een grote dank aan Linda voor het redigeren van dit verslag!