Ik moest me even achter de oren krabben. Had ik hier niet eerder al eens overgeschreven? Even terugzoekend bleek het niet zo te zijn, maar de titel “Papergirl” deed me denken aan dit artikel uit januari. Het “Papergirl Project” brengt kunst in vele vormen weer “dichter bij de mensen”.
Artiesten kunnen hun werk, in alle vormen en maten, indienen op een vast adres. Vervolgens worden deze verzameld in een rol en in de traditie van de Amerikaanse “paperboy” langs een fietsroute gedropt. Gelukkige ontvangers krijgen op deze manier gratis kunst!
Het project is een reactie op de recent ingevoerde “paste-up”-wet in Berlijn, waarbij street-arts als graffiti en posteren strenger worden aangepakt. Maar volgens de originele Papergirl, Aisha Ronninger, is het ook bedoelt om plezier te hebben en blijdschap te verspreiden binnen de stad.
In our over-juried, overexposed, over-hyped land of art and design it’s refreshing to see an art event that not only has no jury, but also gives away the pieces in an “unprejudiced” way to anyone near the bike path. Born out of a reaction to recent changes regarding Berlin’s vandalism laws, Papergirl rallies artists and cyclists to distribute rolls of paper art (posters, prints, etc.) to unsuspecting Berliners.
Tekenend voor dit initatief vind ik de mevrouw die zo blij is met haar cadeau: “ik ben net nog in de gallerijen geweest en alles was zo duur! Nu heb ik ook kunst voor thuis!”.
Check hier de site van het project of het interview met Aisha Ronninger op Sezio.
Ik zag de video ook van de week. Tekenend voor deze actie is ook de sjonnie op slipperts voor een coffee shop “oh ik bewaar het wel ergens, misschien wordt het wel geld waard”. Met andere woorden beland de helft zo niet bij het afval en ziet niemand het.