De QR (Quick Response) codes zijn in Japan al lange tijd een bekend fenomeen. Alhoewel ze daar in eerste instantie werden gebruikt voor het “track&trace”-en van een verzending, worden ze daar steeds vaker gebruikt voor multimediale toepassingen. De “2 dimensionale”-streepjescode, zoals deze ook wel wordt genoemd, is namelijk uitermate geschikt als koppeling tussen offline en online media.

Wanneer de juiste software is geinstalleerd op een mobieltje, kan deze de QR code scannen en met het resultaat daarvan een actie inzetten. Een bericht weergeven bijvoorbeeld, uitgebreide contactgegevens weergeven of de browser op de telefoon activeren en naar een URL redigeren.

En dus zien we in het Verre Oosten talloze voorbeelden waarbij de QR-code wordt ingezet om de bezoeker direct te voorzien van meer informatie. In advertenties, magazines, billboards maar ook visitekaartjes, zoals hier links. Maar ook in supermarkten, waar winkelend publiek de kans krijgt om via het mobieltje uitgebreide informatie op te vragen.

Voorbeelden die wellicht al wel langer bekend waren, te meer om dat ze in bijv. Japan al jaren gebruikt worden. Maar daar leek het lange tijd bij te blijven. De “rest van de wereld” leek nog niet zo’n haast te maken om deze techniek te omarmen. In 2006 schreef David Harper al eens dat ook Amerika klaar was voor deze nieuwe code, maar echt van de grond komen wilde het nog niet. Toch zie ik de laatste tijd een aantal leuke concepten onstaan rond de QR code. Deze maken duidelijk dat de QR code ook buiten Japan langzaam aan terein wint!

Het meest recente voorbeeld van eigen bodem is MoMo (Mobile Monday). Bezoekers werd de mogelijheid gegeven om via de mobiele browser hun gegevens alvast in te voeren op een speciaal registratie-portaal. Wanneer men naam, functie en bedrijfsnaam invoerde, werd er een QR code gegenereerd. Als men er voor koos om meer contactgegevens in te geven, werden deze via de QR code als vCard aangeboden wanneer de code werd uitgelezen. Bij binnenkomst werd het mobieltje van de bezoeker (of een printje van de gegenereerde code) gescant en ontving men direct een naamkaartje inclusief de persoonlijke QR code. (foto met dank aan @markies)

Afgelopen januari werd in Barcelona de eerste “QR-Kill match” gehouden. Twaalf mensen, beplakt met een QR code op een kartonnetje en bewapend met een mobieltje bestormde het Cortez Inglez, op jacht naar de overwinning. Het principe van het spel is even simpel als tikkertje-zonder-verlos: uiteindelijk blijft er 1 winnaar over. Het mobieltje werd voorzien van speciale scan-software. Wanneer je iemand wist “te schieten” door zijn QR code te scannen, kreeg die persoon via sms direct een bericht binnen waarbij hem/haar het “treurige” nieuws werd overgebracht. De schutter kreeg extra weer een extra “kill” aan zijn totaal toegevoegd. Erg leuk idee en inderdaad een soort “grote-mensen-tikkertje”!

Als laatste voorbeeld noem ik de website van emma cott, het Duitse kledingmerk dat sinds kort via hun webshop kleding met QR codes aanbied. Op de site krijgt de gebruiker de mogelijkheid een QR code te genereren die de “scanner” doorverwijst naar zijn/haar online profiel. Op dit moment worden doorverwijzingen naar o.a. Facebook, Xing, Twitter, Bebo, Del.icio.us en YouTube ondersteunt. De QR code wordt direct aangeboden op een shirt door een slimme samenwerking met Spreadshirt.

Ik vermoed dat dit pas het begin is van een toenemende reeks toepassingen van QR.
Het is een interessante koppeling tussen offline en online en de mogelijheden van de QR als standaard zijn nog lang niet volledig benut. Heb je andere leuke voorbeelden van QR? Let me know!

Pin It