Onlangs kondigde Adobe aan om te stoppen met het ontwikkelen van de Flash player voor mobiele platformen (zie: Adobe stopt met Flash mobiel). Hierbij wordt er gewezen naar Apple, die roet in het eten heeft gegooid door flash niet te ondersteunen op de iPhone. Maar is dit nou wel zo’n kwalijke ontwikkeling?

Voordat mensen bang gaan worden: dit is super positief. Adobe heeft in het verleden meerdere varianten van de flash player gemaakt. Één soort hiervan is steeds geschikt gemaakt voor mobieltjes. Dit betekende dat ze op bepaalde vlakken minder functionaliteit en op andere vlakken wat extra functionaliteit hadden.

Vanuit Rhinofly hebben vrijwel nooit voor de mobiele versie geprogrammeerd omdat deze qua functionaliteit ondergeschikt aan de desktopversie was. Adobe heeft gemerkt dat het draaien van de flash player op een mobieltje inefficiënt is. Ze zijn dan ook al een tijdje bezig om te kijken hoe ze de inhoud van een flash bestand om kunnen zetten naar ‘native’ code op de verschillende mobieltjes. Zo is op ZDNet bijvoorbeeld te lezen:
 

Our future work with Flash on mobile devices will be focused on enabling Flash developers to package native apps with Adobe AIR for all the major app stores.

 
Wat ze dus eigenlijk zeggen is het volgende:
 

Ok, we zullen minder lui zijn en niet meer proberen om de flash player met duct tape op mobieltjes te plakken. Op mobieltjes moet informatie en beleving efficiënter zijn en dat gaat niet door een extra laag te introduceren. Ons motto “Programmeer 1 keer en draai op heel veel plekken” houden we hoog. We gaan nu extra moeite doen om te zorgen dat we kunnen vertalen van Flash naar de belangrijkste mobieltjes.

In praktijk zal dit er op neer komen dat via Adobe Air een flash applicatie kan worden omgezet naar een App (Android of iPhone). Voor vrijwel alle toepassingen van Flash waar geen (goed) html5 alternatief voor is was de flash eigenlijk te zwaar op mobiel. Veel developers switchten dan ook naar ‘native’ apps. Adobe was al aardig op weg met het compilen van Air naar native, maar daar zal waarschijnlijk nu meer focus op gelegd worden.

Nadeel is wel dat Flash verdwijnt uit de browser op mobieltjes. Dit is echter steeds minder een probleem omdat eigenaars van websites steeds vaker de noodzaak zien om een speciale versie voor mobieltjes te maken. De browsers op mobieltjes zijn allemaal nieuw en ondersteuning van html 5 (voor simpele animaties en video’s) is vele malen groter dan die van de desktop. Voor complexere applicaties bieden veel eigenaars steeds vaker mobiele apps aan.

De beweging van adobe past dus bij het gebruik van mobieltjes voor internet en de wensen van opdrachtgevers. Persoonlijk ben ik er dus heel erg blij mee omdat Flash developers hierdoor hun kennis nog beter kunnen gebruiken om applicaties te maken voor mobieltjes!

Misschien wel de grootste vriend van de fietser is toch wel de fietsrouteplanner van de fietserbond. Deze site is  niet bepaald de meest gebruiksvriendelijke of mooie website. Sterker nog, zo zagen websites er 6 jaar geleden uit.

De inhoud van de routeplanner is echter dik in orde. Voor de meeste provincies van Nederland is het aanbod van adressen en de actualiteit van de fietspaden uitstekend te noemen. Ook geeft de routeplanner heel veel informatie over je route. Hoe lang het duurt, hoeveel stoplichten je tegenkomt, hoeveel CO2 uitstoot je bespaart en hoeveel calorieën je verbrandt.

Daarnaast kun je je route uitprinten als goede beschrijving.

De modernste feature is echter de download functie. Hiermee kun je de route downloaden naar je GPS-apparaat. Waar GPS-apparaten vroeger alleen voor de echte die hard wandelaars en fietsers waren weggelegd, heeft tegenwoordig iedereen zo’n ding. Het zit namelijk ingebouwd in je smartphone! Elke zichzelf respecterende smartphone zoals de iPhone of een HTC heeft een GPS chip. En op internet zijn er heel veel leuke apps te vinden die daar gebruik van maken.

Mijn favoriete app voor GPS navigatie voor lopend of op de fiets is Locus, maar er zijn vele andere varianten voor andere smartphones. Het idee is namelijk hetzelfde. Deze apps kunnen de route die ik zojuist heb gedownload inlezen om mij vervolgens te laten zien waar ik ben en welke kant ik moet.

Het mooie is namelijk dat deze apps gebruik maken van de Open Cycle Map. Dit zijn open source (gratis) kaarten waar fietspaden met grote nauwkeurigheid op staan.

Zodoende kan ik dus zien of ik mijn geplande route volg en waar de fietspaden lopen. Handig toch?

But wait, there’s more! Stel dat je nou eens niet van A naar B moet maar op zondag een leuk rondje wil fietsen. Dan is de site van Bike Route Toaster een uitkomst. Ook niet de meest gebruiksvriendelijke website in de wereld maar wel krachtig. Hij maakt namelijk gebruik van de zojuist genoemde Open Cycle Map engine om fietsroutes te berekenen langs een aantal punten op de kaart. Dus als je een paar punten weet waar je langs wilt fietsen geef je dat aan op de kaarten en vervolgens berekent de Route Toaster alle fietspaden die je moet volgen.

Een stuk vrijer dan de van-A-naar-B routeplanner dus. En ook hier kun je je route downloaden om vervolgens met je smartphone in je hand een lekkere fietstocht te maken.

Allemaal ietwat omslachtig als je een ANWB fietskaart in de la hebt liggen maar dikke pret voor gadget freaks zoals ik. En zelfs als je een papieren kaart hebt zijn de online kaarten van Open Cycle Map en Open Street Map het uitchecken waard. Veel fietsplezier!

Mixi is Japans grootste social network met zo’n 23 miljoen gebruikers. Ik had er wel eens van gehoord, maar vorige week waren er 2 berichten omtrent dit platform die ervoor gezorgd hebben dat ik me er wat meer in ben gaan verdiepen. Zo kwam ik een presentatie op Slideshare tegen waaruit bleek dat 85% (25 van de 29 miljard) van de pageviews van Mixi via mobiel zijn. Wat?!? En nog veel interessanter is het feit dat ze aan het experimenteren zijn met Near Field Communication (NFC). Nice!!

Japan is volgens mij het land waar iedereen met een mobiel in zijn hand geboren wordt. In het jaaroverzicht Mobile 2010 van comScore (de digtale statistieken koning) blijkt dat er zo’n 100 miljoen Japanners aan de mobiel zitten. Hiervan gaat ook nog eens 75% via zijn mobiel online. Van deze 100 miljoen gebruikers heeft ongeveer 10% (9,8 miljoen gebruikers) in december 2010 een betaling via zijn mobiel gedaan! Als we kijken naar het social media gebruik dan is 19,3% van deze gebruikers via zijn mobiel actief op sociale platformen.

Mixi heeft in Japan volgens dit artikel zo’n 80% van de social netwerk markt in handen. Hier kan geen Facebook tegenop. Mixi is dus martkleider in en heeft 23 miljoen gebruikers in een land waar iedereen voortdurend bewapend is met zijn mobiel. Dat verklaart het belachelijke grote aandeel mobiele pageviews en dus ook het feit dat Mixi start met het integreren van NFC technologie binnen hun platform.

NFC maakt het mogelijk om tussen 2 partijen informatie uit te wisselen. Dus bijvoorbeeld een object en een telefoon. Het delen van content of het inchecken op een locatie wordt dus nog veel makkelijker.  Voor deze twee functies heeft Mixi de volgende features ontwikkeld:

• Mixi Check-in: Werkt hetzelfde als Facebook Places.
• Mixi Check: Een share functie om content te delen. De Like functie van Facebook. Zo heeft Kakaku, de grootste prijsvergelijkingssite van Japan, deze functie bij al haar producten geïmplementeerd.

De NFC varianten hebben “Real” in de naam. Dus Mixi Real Check(-in).

Near Field Communication of NFC is een contactloze communicatiemethode en wordt ook wel gezien als een extentie van RFID (Radio Frequency Identification). Een RFID systeem maakt gebruik van een tag, reader en een backend (bijvoorbeeld een database). Een NFC chip kan in drie verschillende standen werken: tag emulatie (ook wel passive mode), waar the nfc chip zich gedraagt als een RFID tag, active mode waar de NFC zich gedraagt als een reader en peer-to-peer mode waarbij het mogelijk is om te communiceren tussen twee NFC devices (bijvoorbeeld bestands transmissie)
Bron: Wikipedia

Stel hier op Tribewise HQ plakken we een NFC tag (50 cent p.s.) bij de ingang. Een bezoeker kan dan zijn telefoon er langs halen en automatisch inchecken en zijn locatie delen op bijvoorbeeld een Foursquare, Facebook etc. Maar denk ook aan de mogelijkheden voor retail. Met een zwaai met je telefoon staan de nieuwe sneakers op Twitter. Real-time content delen met het device dat je altijd op zak hebt en met slechts 1 handeling. Dit gaat de wereld van social networks echt laten exploderen.

Op dit moment is de Nexus S (Android) helaas het enige aparaat dat de benodigde hardware heeft. Ook is er de app Taglet nodig voor Android Gingerbread. De Nexus S is ook nog niet uit in Japan dus de Mixi gebruikers zullen nog even geduld moeten hebben. Toch zal het niet lang meer duren, ook niet in Nederland.  Vorige week eindigde het Mobile World Congres in Barcalona en daar was NFC the talk of the town. Android zet hoog in op NFC maar ook  de volgende generatie iPhones en iPads zullen volgens de geruchten voorzien zijn van NFC hardware.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Nederland heeft ook een voortrekkersrol op het gebied van NFC aldus een voorlichter van een Zuid-Koreaanse telecom aanbieder in dit artikel op Emerce. Iedereen kent natuurlijk de OV-chipkaart die gebruik maakt van NFC. Maar ook de 3 banken ING, Rabobank ABN Amro en de 3 telecomaanbieders, KPN, T-Mobile en Vodafone zijn bezig met betalingsverkeer via NFC en verwachten dit in 2012 uit te rollen. Tegen die tijd zijn er ook genoeg telefoons die de hardware in huis hebben en zal NFC snel gemeengoed worden. Ik ben benieuwd welk sociaal platform dat actief is op de Nederlandse markt dit als eerste in gaat zetten. Voorlopig hou ik de Japanse voorhoede nauwlettend in de gaten.

Interessante ontwikkeling. Dit zou best wel eens de QR-code, die nooit echt mainstream is geworden, voorbij kunnen streven. De QR-code heeft het volgens mij niet gehaald omdat niet iedereen standaard een barcode-reader op zijn smartphone heeft/had en omdat het het een generieke techniek is. De QR-code is niet van een bepaald merk waardoor niemand zich echt hard maakt voor de promotie ervan. Met Android verwachtte heerser van de smartphone, kan Goggles flink geplugd worden. Daarnaast is het van Google en kunnen ze er dus flink wat marketing euro’s tegen aan gooien. Het is ook veel makkelijker om een foto van te maken van een ad dan een priegelige barcode.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Google wil hiermee voldoen aan een behoefte die in de nabije toekomst zal gaan ontstaan en ik denk dat ze de spijker wel aardig op hun kop slaan.

Bijkomend verschijnsel is dat je straks niet meer zozeer over apps zal spreken maar over (cloud based) multi platform rich online applicaties die iedereen kan ontwikkelen en wat al veel gebeurd.

Vooral de opstarttijd van 7 seconden is erg indrukwekkend. T is bijna zo goed als mac ;)

Browse naar: www.vimeo.com/m/ en je kan direct aan de slag.

(via: Roel | Mobilyz)

Wat is Vimeo? Als YouTube staat voor kwantiteit, staat Vimeo voor kwaliteit.

De kwaliteit van de compressie van Vimeo is vaak beter, Vimeo introduceerde bijvoorbeeld eerder dan YouTube het High Definition video formaat.

Deze kwaliteits-slag heeft tot gevolg dat de inhoud van de video’s ook beter is. Makers van mooie video’s hebben liever niet dat hun creatie door de compressie van YouTube niet goed uit de verf komt en kiezen dan voor Vimeo.
Ook de vormgeving is veel frisser en strakker dan die van YouTube.

Dit betekent niet dat er alleen maar serieuze video’s op Vimeo te vinden zijn want Rhinofly is ook actief op Vimeo.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Alles bij elkaar… genoeg reden om Vimeo eens te proberen als je dat nog niet gedaan hebt. En dus ook op mobiel tegenwoordig!

Zoals Jurgen eerder al aankondigde,  was er gisteren weer een Adobe User Group-meeting. De inspirerende titel-du-jour: Mobile Madness.
En alhoewel we dachten er met een G1 en een iPhone te zijn, waren we er uiteindelijk met twee G1′s. We voelden ons wat eenzaam (echt!).
De conclusie na de verschillende presentaties van onder andere Serge Jespers (Adobe), Thomas Joos (Boulevart), Ralph Cohen (IceMobile), Michel van Velde (Oneshoe) en Ubi de Feo (TwoDotOne) is dat er wel degelijk sprake is van een “mobile madness”, maar dat Adobe er (vooralsnog) mager voor staat op mobiel gebied!

Wordt 2009 het jaar van mobiel internet?
Via Twitter de tweeps op de hoogte houdend, met Yammer HQ een vinger aan de pols gevend en  met AK Notepad op de G1 in de aanslag legden wij ons oortje te luisteren!

Een korte introductie van de Adobe User Group werd gegeven door plaatsvervangend dagvoorzitter Niels de Keizer. Voorzitter Bert Hagendoorn was op een “secret mission” voor Adobe, what ever that may be! De Keizer begon zijn praatje met een stukje geschiedenis: de uitvinder van de eerste, voor het eerst zo genoemde, mobiele telefoon – Martin Cooper van Motorola. Hoewel wellicht niet veel mensen weten dat het eerste patent voor een draadloze telefoon al in 1908 werd ingediend.  Die doet het niet zo goed in de kroeg, overigens.

De Keizer eindigde zijn inleiding met een beetje inzicht in zijn eigen geschiedenis met mobiele telefoons. Die eindigde met een iPhone. Het zou niet de laatste keer zijn dat we die zouden zien, overigens. Vervolgens bleef ook voor hem de hamvraag aan de sprekers: Wordt 2009 het jaar van mobiel internet? Een overzicht van de meest interessante sprekers!

Serge Jespers
Het woord werd overgedragen aan Serge Jespers, “platform evangelist” van Adobe. Jespers had voor zijn presentatie niet één maar maar liefst drie mobieltjes op zak. Twee Nokia’s en ja, ook “die andere telefoon” (en zo werd de iPhone de rest van de dag dan ook genoemd). Hij vertelde kort wat over de ontwikkelingen op het gebied van Flashplayers voor mobiel (de recente berichtgeving uit Barcelona nog in het geheugen) en deelde mee dat er verwacht wordt Q4 2009 of Q1 2010 een mobiele Flashplayer voor Windows Mobile, Symbian en Android te lanceren met de mogelijkheden van Flashplayer 10. Vooralsnog moeten we het nog doen met de Flashlite player dus! Een andere verwachting die Adobe had, is intussen ruimschoots bereikt. Na eerdere onderzoeken had Adobe de verwachting uitgesproken dat er in 2010 zo’n 1 miljard (!) mobieltjes wereldwijd zouden zijn die Flash-content kunnen afspelen. Die aantallen zijn echter begin 2009 al bereikt.

Jespers liet ook nog even wat demo’s zien van Flashlite 3.1. De nieuwe “packager” zorgt ervoor dat applicaties niet meer via de Flashplayer op de mobiel hoeven te worden geopend, maar direct (alsware het een *.exe) te starten zijn. Jespers toonde dit op een Nokia N95 en een Nokia 5800. Helaas voor hem bleek de internetverbinding van Pakhuis De Zwijger op zijn zachtst gezegd “eigenwijs” en trad er regelmatig een fout op tijdens zijn demonstraties.
De hardste lach had hij overigens zichzelf op de hals gehaald, toen bleek dat hij de Flashplayer op een demo-toestel had gedowngrade en vervolgens zijn “live” geschreven applicatie na deployment de “This version of Flash is not supported” melding gaf. Hij accepteerde hem overigens waardig!

Thomas Joos
Onze zuiderburen hadden Thomas Joos van bureau Boulevart gestuurd om zijn verhaal te doen. Thomas is “mobile consultant” bij dit multimediale bedrijf.
Zijn verhaal, from concept to development, omschreef de stappen van idee tot creatie. Een erg leuk en onderhoudend verhaal, te meer omdat veel dingen die Joos omschreef gelijkwaardig of in een iets andere vorm terugkomen in het ontwikkeltraject voor “desktop internet applicaties”. Ook bij mobiele concepten draait het om een goed idee.Vervolgens is het slim je idee te toetsen bij bekenden of collega’s en te bekijken of het enthousiasme wat jij hebt bij het idee ook bij hen aanwezig is. Daaropvolgend is het altijd aan te raden om te kijken of je idee een probleem verhelpt of dat het een behoefte vervult. Definieer vervolgens je gebruiker en doe dit met precisie! Een goed gebruikersprofiel kan namelijk een echte “decision maker” zijn in je project. Vervolgens doorliep Joos nog een aantal stappen alvorens over te gaan tot ontwikkelen.

Een interessant aspect wat Joos naar voren bracht was een soort “storyboard” waar Boulevart gebruik van maakt tijdens het ontwikkelen van hun applicaties. Deze schetsen bevatten designs voor de schermen, aangevuld met omschrijvingen wat de gebruiker “ervaart” tijdens het gebruiken van de applicatie. Uiterst zinvolle informatie voor met name front-end developers, waarbij ik me af vraag welke mate dit een aanvulling of misschien zelfs vervanger kan zijn van de klassieke UID/IA-combinatie?

Michel van Velde
Via onze zuiderburen naar technisch-echt-bijna-buren: Michel van Velde van het Utrechtse OneShoe. Van Velde is de oprichter en directeur van OneShoe en momenteel verantwoordelijk voor de mobiele tak van dit full-service bureau. OneShoe wist recentelijk nog het nieuws te halen met hun QR-campagnes voor Go-Tan en makelaar Peek. Hij gaf al snel antwoord op de vraag die in het begin gesteld werd: 2009 wordt volgens hem wel degelijk het jaar van het mobiel internet.
Zijn argumenten zijn duidelijk. De huidige en toekomstige toestellen zijn er klaar voor, de iPhone heeft een bepaalde standaard gezet wat dat betreft. Providers bieden tegenwoordig betaalbare flat-fee abonnementen aan en er is een sterke “technical drive” bij de huidige consument. Belangrijker nog:  het nut van internet op de mobiel wordt steeds duidelijker. Intussen maken wekelijks bijna 850.000 mensen in Nederland gebruik van mobiel internet.

Van Velde benadrukte wel dat er nog genoeg te winnen valt. Van de top 200 websites uit 2008 heeft slechts 25% een mobiel-vriendelijke variant, bijvoorbeeld. Daarnaast moeten ontwikkelaars anders kijken naar mobiel internet. Het is een andere techniek en de consument heeft andere gebruiksmomenten. Vooral die gebruiksmomenten kwamen gedurende de daarop volgende presentaties terug, mobiel internet wordt nog het meest gebruikt tijdens het “wachten”.
Een andere tip die Van Velde meegaf, heeft betrekking tot het gebruik van bluetooth marketing. Consumenten hebben vaak niet door dat bij het inschakelen van bluetooth, zij zich ook openstellen voor derden. Een bericht pushen op bijvoorbeeld Utrecht CS zal daarom door de consument worden ervaren als spam. En dat op een apparaat wat vaak veel heiliger is dan de desktop thuis: hun mobieltje. Dit kan dus een averechts effect hebben. Positieve resultaten werden wel bereikt bij evenementen, waarbij via bijvoorbeeld printmedia duidelijk werd gecommuniceerd wat er te verwachten was wanneer aanwezigen hun bluetooth openstelden.

Ralph Cohen
Cohen sloot de dag af met enkele inspirerende cases van Icemobile. Die naam doet wellicht een belletje rinkelen, ze waren recent nog in het nieuws met de Centraal Beheer-app die afgekeurd werd voor de Apple App-store. Hij toonde enkele cases voor Red Bull en Samsung.

Maar wacht, er is meer…
Ja, er was meer. Zo was Ubi de Feo er om te vertellen welke dingen TwoDotOne er heeft gedaan voor Nokia, vertelde Wimer Hazenberg van Booreiland over Okimok, waren er mensen van Raak Mobile Concepts en deelde Ruben Salomon (HotSMS) in rap tempo zijn huidige en toekomstvisie op mobiel internet.

Aan het eind van de dag hadden collega Bertram en ik een behoorlijk tevreden gevoel. Nee, de informatie die genoemd werd was niet iets wat we nog niet eerder hadden gehoord. En ja, we werden wel een beetje suf van het feit dat er in elke presentatie wel een iPhone voorbij vloog (daarmee niets af willen doen aan de status van het apparaat). En wellicht had er toch iets breder kunnen worden gekeken naar ontwikkelingen op het gebied van Android of Symbian en wat dit voor de markt zou kunnen betekenen. Bovenal was het duidelijk dat Adobe nog niet veel  in te brengen heeft in alle “mobile madness”.

Waarom we dan toch met een tevreden gevoel op huis aan gingen? De focus van de presentaties lag niet op de producten van Adobe, maar daadwerkelijk op de ontwikkelingen die er plaatsvinden. Nu was het voor mij de tweede keer dat ik een AUG-event bijwoonde, dus ik weet niet of dit bij andere events wel zo is of was (en ja, ik zal proberen er vaker bij te zijn om dat te toetsen ;-)). Daarnaast waren er na afloop genoeg verse ideëen, haakjes en inspiratie om een goed gevoel over te houden.

Echt leuk wordt het namelijk pas als je Wikitude in “camera-modus” zet!
Doormiddel van AR worden de POI’s nu getoond op het display als overlay op het beeld van de camera. Wanneer je op een item klikt, opent er een tekstballon met een korte uitleg en de afstand tot het object in kwestie! Wicked!

Wikitude is een applicatie van het kleine Oostenrijkse bedrijf Mobilizy, dat zich richt op het ontwikkelen van software voor mobiele platformen. Wikitude AR was een van de 50 finalisten van de Android Developers Challenge en is momenteel het vlaggeschip van Mobilizy. De developers zijn in ieder geval niet de moeilijkste en vertellen er zelf even over in het onderstaande filmpje.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Toegegeven, de interface is een stap of twee van “eye candy” af gebleven, maar het is een mooie applicatie – die echt werkt, tot iedereens verbazing die je het laat zien!

Astrid zit boordevol handigheidjes. Het kan alle dingen die een geavanceerd taskmanagement systeem doet zonder zo over te komen.
Je kunt de basisdingen: taak invoeren, prioriteit bepalen, duur van de taak invoeren en een reminder instellen. Maar Astrid biedt ook de mogelijkheid om timers mee te laten lopen met je taken om zo de besteedde tijd te monitoren, tags aan je taken toe te voegen en je kunt er voor kiezen een “goal deadline” en een “absolute deadline” instellen. Wat ik persoonlijk het prettigst vindt is de synchronisatie met Google Calendar (direct of via Remember The Milk). Zo worden taken direct ingepland in mijn agenda en heb ik ook daar het overzicht.

Het programma ziet er goed uit en werkt makkelijk. Je kunt er voor kiezen om het simpel te houden of je er een weg doorheen te GTD’en.

Daarnaast weet Astrid me altijd weer met een leuke boodschap aan te zetten tot het afhandelen van de taak: “Can you finish this? Yes, you can!”.

Nog wat slimme Astrid-tips, mocht je bevlogen genoeg zijn na dit verhaal om het ook te installeren:

• Een nieuwe taak aanmaken kan razendsnel. Begin maar met typen zodra je je huidige todo-lijst voor je hebt!
• Om je wijzigingen aan een bestaande taak snel op te slaan hoef je alleen maar op de “Back”-toets te drukken.
• Prioriteiten van een taak kun je snel aanpassen door deze in het overzicht te selecteren en op 1-4 op je toetsenbord te drukken
• Houd een taak langer ingedrukt om uit een aantal extra opties te kunnen kiezen, waaronder het uitstellen van een deadline.

Heb je zelf goede ervaringen met een andere todo-lijst app voor Android of slimme tips voor Astrid? Laat het horen in de comments!

In de Android Market kwam ik ook Remotedroid tegen. Dit stukje software bestaat eigenlijk uit twee delen: een deel op je telefoon en een deel op je desktop of laptop. Remotedroid maakt gebruik van een wifi-verbinding om je Android telefoon (vooralsnog de G1, dus) te veranderen in een afstandsbediening voor je desktop of laptop. De desktop-software geeft na het opstarten aan welk IP-adres je in de telefoon-software moet invullen, een klik op “connect” en je bent klaar om te gaan! Het display van je telefoon geldt nu als touchpad voor de muis op de desktop en ook het toetsenbord is te gebruiken.  Hieronder een video van mijn probeersels met Remotedroid en Adobe Illustrator.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Remotedroid heeft momenteel hevige concurrentie van Gmote, wat dezelfde functionaliteiten biedt plus een volledige interface waarmee je VLC player op Mac of Windows volledig kan controleren. Beide applicaties werken nog niet geheel vlekkeloos, maar worden met grote regelmaat bijgewerkt. Erg leuk om in de gaten te blijven houden! Om compleet te blijven, de video van de Remotedroid-developer, na de klik!

Klik hier om de embedded video te bekijken.