Als Alpha hoofd heb ik nooit veel begrepen van wetenschap, maar het heeft me wel altijd gefascineerd. De combinatie met internet zorgt voor een dubbele woordwaarde en dus bloggen geblazen. Het viel me namelijk op dat wetenschappelijke vraagstukken steeds vaker opgelost worden middels crowd sourcing op het internet.

Het bekendste voorbeeld is natuurlijk Foldit. Een online spel waarbij ruim 250.000 mensen over de hele wereld op zoek moesten gaan naar de meest effienctie manier om een eiwit op te vouwen. Virussen, zoals AIDS, hebben een bepaald eiwit dat aanvalt en reist zo opgevouwen mogelijk door het lichaam. Hoe? Daar was ruimtelijk inzicht voor nodig. Binnen 10 weken had men de puzzel opgelost en kon men deze inzichten gebruiken om medicijnen te ontwikkelen.

De startup Kaggle maakt daarentegen gebruik van een crowd bestaande uit experts. De initiator van een bepaald vraagstuk is dan ook niet een wetenschapper maar een organisatie met een probleem op het gebied van data-wetenschappen. Organisaties hebben een berg aan data en zoeken daar bepaalde patronen en relaties in. Op Kaggle wordt er dan een wedstrijd gestart en wetenschappers uit verschillende disciplines kunnen hun voorspellende modellen erop los laten. De beloning is vaak een geldprijs.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Zooniverse heeft naar eigen zeggen de grootste online community voor wetenschappelijke projecten waarbij de crowd een steentje bij kan dragen. Zij hebben bijvoorbeeld een project Planethunters.org waarmee nieuwe planeten worden ontdekt door te kijken hoe vaak de helderheid van een ster verandert. De data van sterren wordt voorgelegd aan het publiek en daar moet men een aantal vragen over beantwoorden.

Ze hebben nog vele andere projecten zoals een project waarbij ze het maanoppervlak laten bestuderen door the crowd en een project m.b.t. klimaatverandering waar Nicoline al eerder over blogde.

Een ander opmerkelijk project van Zooniverse is Ancient Lives. Dit is een archeologisch project waarbij the crowd kan helpen een manuscript uit het oude Egypte te ontcijferen. Het manuscript, Oxyrhynchus Papyri, bestaat uit 400.000 losse en door elkaar gehusselde stukken. Al deze afbeeldingen staan nu online.  Als maar genoeg mensen aangeven wat voor tekens op de afbeeldingen staan die at random verschijnen zullen haar geheimen blootgelegd worden. Te gek!

Bij alle andere projecten, behalve Kaggle, gaat het om massa. Vele ogen en hersenen met elk hun eigen interpretatie kunnen soms beter werk verrichten dan een supercomputer.  En het internet is de facilitator. Prachtig!

In hun eigen woorden: “These transcriptions will contribute to climate model projections and improve a database of weather extremes. Historians will use your work to track past ship movements and the stories of the people on board.”

Het in kaartbrengen doen ze op op basis van logboeken van oude schepen. Omdat computers de handgeschreven logboeken niet kunnen lezen is de hulp van de internet community ingeroepen. Alle pagina’s van een groot aantal logboeken is ingescand en als je meedoet krijg je een PDF pagina voor je neus waar je in een aantal stappen de belangrijke gegevens kunt intypen en opslaan in de database.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Oldweather.com is niet alleen een initiatief wat de kracht van de community weergeeft (inmiddels is al 8% van de logboeken is al in de database ingevoerd), maar ook nog eens een prachtig gemaakte applicatie. Neem eens kijkje bij de videohandleidingen, want de wijze waarop de interface gemaakt is, is uitstekend doordacht en slim in elkaar gezet.

Doe mee!

“MakingOf.com is a behind-the-scenes Web portal that provides an intimate, fresh look into the process of making a movie by the insiders themselve”

Okay. I’m all game.
Maar de praktijk is anders. Want vooralsnog lijkt MakingOf vooral zelf nog in de maak.

De site heeft een mooie clean layout en gebruiksvriendelijke interface. Daar is wel degelijk over nagedacht.  Daarnaast is duidelijk te zien dat de sterren er aan mee willen werken. De site is opgebouwd uit vier onderdelen; “Filming now” biedt inzichten in wat er momenteel geschoten wordt, “Insiders” bevat achtergrondinformatie over allerhande mensen die een film maken. Informatie over oudere films vind je in “The Vault”. Last, but not least is er de “Community”. Of nee, die is er eigenlijk niet.  

De site mist in het algemeen namelijk een redelijk belangrijk onderdeel: content!
Om een platform als dit te laten slagen zijn content en community toch wel van essentieel belang.  Een andere kans die het platform laat liggen is het verspreiden van content naar andere platformen. Bij de content wordt alleen een link naar het item aangeboden en geen share-to opties. Wel een hele nare embed met een iFrame. Ook is het plaatsen van reacties bij de verschillende soorten content niet mogelijk. Jammer.

Vooralsnog is MakingOf alles behalve af en laat het legio kansen onbenut.  Ik kan nog niet duidelijk filteren wat de rol van de “community”  moet gaan worden. Er ontbreken een aantal belangrijke activatiemogelijkheden, naast het feit dat de site (vooralsnog) erg leeg is.
You’ll need content to build a community!

Ik ben dan ook erg benieuwd hoe het platform zich gaat ontwikkelen. Tot die tijd? IMDB, dus.

Rhinofly zal hier uiteraard ook aanwezig zijn, twee man sterk gewapend met G1 en iPhone op zoek naar de ultieme tips & tricks.

Ook jij kan je nog inschrijven voor deze gratis bijeenkomst!

Mocht je er zelf niet heen kunnen maar wel met hele prangende vragen zitten op het gebied van mobile development of design drop ze dan even in de comments, dan zorgen wij dat de vraag bij de juiste personen terrecht komt.

Eenmaal ingelogd in mijn eigen Qash omgeving bleek dat ik eerst een rekening moest aanmaken waarvan ik de financiën wilde beheren. Je hoeft gelukkig zelf niet al je transacties in te voeren maar je kan gewoon een bestand exporteren uit jouw eigen internetbankieren-omgeving. Hierna begint het vervelende werk namelijk het taggen van alle transacties. Ik had al mijn transacties van heel 2008 geïmporteerd dus ik was even bezig. Uiteraard kan je kiezen of je bepaalde tags altijd voor een bepaalde transactie wilt gebruiken, denk aan vaste lasten. Ik ben er nog niet helemaal uit of ik nu de juiste tags gebruikt hebt, maar volgens mij kom je daar gaandeweg wel achter.

In ieder geval staan nu al mijn transacties van 2008 getagged in mijn Qash. Onder andere te zien in een mooie en handige tagcloud, wie durft nog te beweren dat de tagcloud dood is? Ik kan nu dus op de meest uiteenlopende manieren mijn uitgavenpatroon bekijken. Zo kan ik al mijn uitgaven per maand zien, maar uiteraard ook per aangemaakte tag. Ook kan je bepaalde uitgaven tegen over elkaar zetten. Zo kan ik bijvoorbeeld zien dat in de maand september ik 70% van mijn boodschappengeld bij de C1000 heb besteedt en 30% bij de AH. Ook zijn er budgetten aan te maken voor bepaalde labels voor een bepaalde periode. Dan kan je dus ook monitoren of je binnen je budget blijft.

Uiteraard is Qash niet alleen bedoeld als een applicatie voor individuele gebruikers, maar ook om een community op het gebied van financiën te creëren. Zo zit er in het beheer een tab “tips”.  Hier kunnen tips aangemaakt worden en tips van andere gebruikers bekeken worden. Deze pagina werkt volgens het DIGG-principe. Deze tips worden weer in groepen ingedeeld waar je je op kan abonneren met jouw eigen profiel.

Ik vind het een goede applicatie. Het werkt erg prettig en ziet er allemaal goed uit. Het is natuurlijk wel zaak om het goed bij te houden. Dus geregeld je transacties importeren en taggen en dat is wel wat werk. Ik ga er de komende maanden in in ieder geval mee spelen en kijken of het mij meer inzicht geeft in mijn uitgavenpatroon. De ontwikkeling rondom Qash zijn te volgen op hun eigen blog en op Twitter.

1. Gebruikers kunnen hun eigen publiek bouwen (asymmetrisch volgmodel, zie wie er nu is en wie luistert er?)
2. Accentueer het feedbackmechanisme (Flickr is hier erg bedreven in met de Recent Activity tab)
3. Geef feedback aan het systeem (wie vind ik belangrijk in mijn publiek, wat zijn mijn favorieten?)

Het belangrijkste is om deze kenmerken op elkaar aan te laten sluiten en aan de gebruiker te laten zien. Plus de mogelijkheid voor de gebruiker om deze aanbevelingen te configureren, te tweaken. Dit kun je zien in de afsluiter van het artikel, de Ego Loop. Hierin geeft het systeem feedback aan de gebruikers over hun consumptiegedrag (artikelen, foto’s etc) met daarbij de mogelijkheid er direct iets mee te doen. Bijvoorbeeld het abonnement op een nauwelijks gelezen RSS feed opzeggen of direct abonneren op de Friendfeed van een persoon die wellicht interessant voor je is.

Het artikel is zeer de moeite waard en het laat mij in elk geval nadenken over de mogelijkheden die we in lopende projecten hebben voor communitybuilding! Een fraai aansluitend artikel is “Why Twitter hasn’t failed”

The 3 loops of Designing for the Audience