Het verhaal waar ik voor naar AdfoToday was gekomen. Geen splinternieuw verhaal (W+K heeft een mooie aansprekende historie met prachtige – al wel bekende – verhalen) maar erg lekker om weer even naar te luisteren.

Thema van de presentatie, en van de ziel van W+K: Fuck the Joneses. Of in het Nederlands, Fuck the De Jongs. Of in het Grieks, Fuck the papalapoulos.
Oh en onder Fuck the Joneses stond “except for Spike and Chuck” maar daarover later meer.

Fuck the Joneses is afgeleid het kopieren van je buren. Doen wat je buren doen, kopen wat je buren kopen, je gedragen zoals je buren doen. (on a sidenote; Matthijs (@Mroumen) dropte me direct de film The Joneses, die heeft daar direct verband mee, aanrader volgens hem)

Vertaald naar het bureau: “stop impressing just ourselves”, “keep a healthy detachment” en “consumers and clients are our audience, not other agencies”.
(Er volgde daarna een grappig verhaal over Shiny Metal Things, de awards en hun gewoonte om bij ideeen een award te verzinnen; de Golden Cockatoo etc. Ook daar had je bij moeten zijn.)

Mark ging daarna wat dieper in op het wezen van creatie en de manier waarop ze daar bij W+K mee omgaan. het gaat er niet om dat je altijd het meest orginele of erger nog unieke idee verzint. Dat is bijna niet mogelijk. Het gaat er wel om dat je verschillende elementen combineert tot iets fris, iets nieuws. Om dat te illustreren liet hij de Klomp van Victor en Rolf zien. Een klomp zoals wij hem al jaren/eeuwen/heel lang kennen, maar door er een hak onder te plaatsen is het een totaal nieuw en fris idee.

Hun Write The Future – campagne van Nike is ook gebaseerd op een bestaand idee; The Butterfly Effect (een kleine verandering in een situatie (een pass, een goal) kan tot grote gevolgen leiden (heldenstatus, standbeelden).

The Joneses Institute of Research.
Research zorgt voor insights, inzichten in de doelgroep, goede ingredienten voor een briefing waar creatieven iets mee kunnen. Maarrrr…. (overdadig uitgevoerde) research kan ook alles doodslaan. Research kan van alles een gemiddelde halen en het puntige wat een idee goed maakt, afzwakken. De stem van The Joneses.

Mark haalde een voorbeeld aan van een (ik meen) Russische kunstenaar die enorm veel voorkeuren vroeg van inwoners van enorm veel landen (kleur, type mensen, type omgeving etc). Die input zou moeten leiden tot het meest ultieme kunstwerk, het werk dat elke wereldburger prachtig zou moeten vinden. Het resultaat dat hij toonde was een dodelijk saai berglandschap, een weide, een meertje en President Lincoln (omdat The International Joneses een bekend persoon graag wilde zien). Een schilderij dat echt niemand wil hebben.

Het gaat er om dat je je eigen stem/stijl vindt, ”find you own voice”, in het werk dat je wilt (moet! van je hoofd!) maken. In Write The Future gebruikten ze een track van Focus, het nummer Hocus Pocus. Mark liet het horen en vroeg zich hardop af of The Joneses de combi van jodelen, operastem, en gillende hysterie van Thijs van Leer zouden hebben gekozen als voorkeuren uit research. En gelukkig heeft Thijs van Leer daar niet mee te dealen gehad, want wat hij bedacht klinkt te gek.

Good Joneses:
Spike Jonze: omdat hij commercials regisseerde, musicvideos, (korte) films en nu Where The Wild Things Are heeft gemaakt, een gezinsfilm (als ik het zo mag noemen) waar Mark en zijn zoon totaal van over-wow-ed waren. Een totaal ander verhaal, een totaal andere richting.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Chuck Jones: maakte cartoons, denk Bugs Bunny, denk Tom & Jerry.
“We didn’t make them for anybody. We made them for ourselves which was probalby the most sensible way to do it anyway”

Terug naar W+K; naar Dan Wieden (die verdomd veel lijkt op Chuck Jones btw):
“Mensen willen weten wie er achter een merk zitten, we ze drijft, waarin ze geloven, waarom ze doen wat ze doen. Een merk moet iets menselijks zijn”
Advertising is good storytelling.
“Just move me dude”
“Nike didn’t discover a new way of advertising. Nike discovered their own voice”

Over falen:
W+K houdt van regeltjes (ik had nog niet geschreven over het verhaal van The Rules van W+K, doe ik zo). Een er van is Fail Harder. Je MOET fouten maken. Als je op safe speelt, ontdek je je eigen stem niet.

De W+K rules:
Don’t act big
No sharp stuff
Follow directions
Shut up when someone is talking.

Er doen verschillende verhalen over deze regels de ronde. Ze zijn bij oprichting van het bureau door Wieden en Kennedy opgesteld, in een bureaula beland en later weer gevonden. Maar een ander verhaal is dat het de regels van de bouwvakkers zijn die met het pand bezig waren. Hoe dan ook. Het zijn nu de regels van W+K. En een goed verhaal hoeft niet waar te zijn, leerde een wijs man me ooit.

De tijd drong, dus Mark moest wat sneller door zijn slides heen. Er volgden nog wat wijsheden als “Love Not Knowing”, “Walk In Stupid Everyday. You Might Learn Something” en hij toonde nog een briljante film van twee andere creatieven van W+K. Het was de making of/behind the scenes van de Heineken-commercial “The Date” over… ach kijk zelf maar:

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

“There are 7 briefs from 7 charities on 7 issues that affect thousands of people around the world. All you have to do is pick a topic that inspires you and submit a poster on that theme. 210 posters (30 from each brief) will be selected by our jury of leading designers and exhibited around the world and published in a catalogue,but more importantly they’ll be presented to the charities for their use as a potential campaign.”

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Sinds kort staan alle briefings online en kan er weer werk worden ingezonden tot en met 1 april.

This Is Where We Live from 4th Estate on Vimeo.

Na afloop van het filmpje heb ik het nog een keer bekeken.  En nog eens.
Maar ik kon maar niet herleiden met welke techniek dit pareltje gemaakt was.
Terwijl het eigenlijk heel logisch is….

4th Estate had wat te vieren, ze bestonden immers al 25 jaar! Dus huurde ze Apt Studio en Asylum Films en een belachelijke hoeveelheid animators in. Met een schaar, lijm en een heleboel creativiteit creëerde zij de wereld die jullie net zagen:

Market Build: Timelapse from 4th Estate on Vimeo.

Inderdaad, de hele animatie is stop-motion met een snufje After Effects. O!M!G! :-)
Er staan behoorlijk wat foto’s en video’s van het creatie-proces op de speciale actie-site, zodat je een beetje een beeld krijgt hoeveel er gedaan is. Mijn favoriet zet ik nog even in deze post, omdat het niet alleen benadrukt hoeveel werk het was, het geeft ook aan dat humor een belangrijke zaak is bij zulke monsterklussen!

Animators at Work: Timelapse from 4th Estate on Vimeo.

In de jaren ’90 groeide MTV uit tot een icoon van de TV- en muziekindustrie. Nieuwe genres werden gemaakt en gebroken op de zender maar met name MTV Europe ging een ware zegetocht tegemoet. Met voor mij persoonlijk als hoogtepunt de carrière van Ray Cokes. Deze man maakte elke avond een paar uur durende liveshow met MTV’s Most Wanted. Een dolle boel met inbellers, live muziek, flauwe spelletjes en bijzonder gestoorde medewerkers.

Ergens is het mis gegaan met MTV. Of in elk geval, zijn ze van koers veranderd. Steeds minder muziek en steeds meer shows en programma’s rondom artiesten (Cribs, The Osbournes etc) met zo nu en dan een clipje tussendoor. Waar zijn de muziekshows gebleven? Waar was Yo! MTV Raps of Headbanger’s Ball (ik heb een brede smaak, ik weet het)? Maar bovendien, waar zijn die creatieve filmpjes gebleven die tussen de clips door kwamen? De kunstzinnige Loeki’s van de kabelgigant? Gelukkig komt daar nu verandering in…

Vanaf 28 november is de site MTV Shorts online. De site is een onderdeel van het project Oooh MTV Shorts: 11 creatieve short films door verschillende productiemaatschappijen die ook op MTV komen te draaien. Zoals ze zelf zeggen in het persbericht “We willen mensen eraan herinneren wat MTV is en te bieden heeft“. ‘Mmmmkkaayy… maar ga je dat doen met alleen die shorts? Ik heb ze alle 11 bekeken en ik moet eerlijk zeggen, ze schieten soms hun doel wat voorbij. De shorts zijn soms grappig, over het algemeen vervreemdend maar ik “zie” er geen MTV in. Of ik ben een oude lul geworden en ik snap niet meer waar MTV voor staat en wat ze te bieden hebben. Misschien mis ik de “Good old days” van MTV zoals ik hierboven beschrijf? Ik heb in elk geval wel een favoriet. Onderstaande video speelt uiteindelijk een ver-schri-kke-lijk nummer, maar de manier waarop het is gebracht is lekker kunstig en doet me denken aan die oude hiphopclips met DJ’s on the wheels of steel…

Make a big effort to sound like 'M from MTVShorts2 on Vimeo.

Gelukkig is de promotiecampagne van Oooh! MTV Shorts goed ingestoken. Naast de standaard wildplakposters, flyers en boomerangcards komt ook een actie waarbij de shorts op diverse plekken in het land geprojecteerd op bekende gebouwen. Kijk, dat zien we graag! Nu nog even een lijstje via undergound kanalen verspreid waar en wanneer die video’s worden geprojecteerd, dan staan we klaar met onze Qik-cams en Mobypicture-foto’s!

Als ik zo vrij mag zijn om nog een paar tips voor de online campagne te geven:

• Zet al je clips op 1 Vimeo-account en niet op drie verschillende (MTVShorts1, MTVShorts2 en MTVShorts3)
• Geef dat account ook een goede naam en wat achtergrondinformatie. Of in elk geval een goede avatar.
• Zorg dat je bij elke video ook wat meer informatie geeft in de begeleidende tekst zoals makers, duur en diverse links. Handig voor zoekmachines toch?
• Maak een widget met alle video’s in 1 playlist
• De video’s zijn downloadbaar bij Vimeo. Chapeau! Tenminste, dat mag ik hopen, dat het doelbewust is. Doe daar iets mee! Geef jonge creatieven de kans om de video’s te remixen en opnieuw te distribueren.

Oooh! MTV Shorts wordt in Amsterdam gepromoot door good ol’ Boris Velthuijzen van Zanten a.k.a. @Bomega. De reden waarom hij op de poster staat is mij(nog) niet helemaal duidelijk. Kunnen we nog een MTV Short verwachten met hem in de hoofdrol?

De campagne van MTV is leuk gestart, ik ben erg benieuwd of er nog meer shorts komen en of ze remixable en re-usable zijn. Ofwel, gaat MTV mee met zijn tijd en bieden ze jonge creatieven materiaal en een platform om weer nieuwe kunstvormen te maken? Gaan we meer zien rondom de projecties van de video’s op bekende plekken?

Nu ook met de creatie van de videoclip bij de nieuwe single ‘House of Cards’. Het is namelijk volledig gemaakt met behulp van 3D Laser scanners. Apparaten normaal gebruikt voor het in kaart brengen van een  landschap.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

De data gebruikt voor het maken van deze video is volledig open source en gratis beschikbaar gesteld. Vervolgens is er een groepje aangemaakt op Youtube, waar creatievelingen het resultaat van hun inspanningen kunnen tonen. Ondertussen zijn er al zo’n 25 videoclips door de community gecreëerd!

Een sterk staaltje User Generated Content  dus.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

 Via Wilbert

Computer Arts Magazine (CAM) smijt er een mooie analogie tegenaan: “the designer creates a perfect egg and they hand it over to developers, who break it then stick it back together.” Resultaat; aan het einde van de rit is een designer zelden of nooit tevreden over het opgeleverde online product.

De tijd dat de designer zelf met Actionscript of HTML/CSS aan de slag ging lijkt steeds verder weg. Er komen steeds meer specialisaties, waarbij het aantal toepasbare technieken ook hand-over-hand toeneemt. De “hybride werknemer” is dood, leve de hybride werknemer!

De analogie van CAM is het startpunt van een discussie in het blad tussen verschillende partijen, waaronder Jeremy Baines, van Howard/Baines – leverancier van diverse webapplicaties aan bijvoorbeeld Reuters. Die Baines geeft zijn designers als eerste regel mee: “praat niet met de developers voordat je je concept volledig hebt uitgewerkt”. Vaak limiteert het de designer in zijn visie; “We make a point of not letting designers speak to developers and start going: ‘is this possible?’. As soon as you do that, you start limiting your creativity”.

De stelling van Baines is op zich goed. Het creatief proces moet zo vrij mogelijk zijn. Maar ik kan zo al een situatie bedenken waarbij developer X uiteindelijk aan het buro van projectmanager Y staat om hem/haar te vertellen dat het development-team 2 weken extra nodig heeft omdat het voorgestelde design te gecompliceerd was en er dus extra lang over gedaan is.

Persoonlijk denk ik dat het belangrijk is om kennis te koppelen. Laat een designer vrij in zijn creatief proces, maar ben als designer slim genoeg om op vaste tijden te overleggen met een developer. Denk als developer mee in het gedachtegoed van een designer. “Kan niet” is dan vaak geen optie, maar werk samen naar een oplossing. Vaak is die oplossing krachtiger omdat hij niet alleen goed ontworpen is, maar ook goed ontwikkeld kan worden. Communicatie is key.  Volgens mij zorgt de juiste communicatie er niet voor dat een creatief wordt gelimiteerd, sterker nog – het maakt hem/haar beter. Moet een designer kunnen coden? Nee, naar mijn mening niet. Zoals een developer niet hoeft te kunnen designen.

Wat deze discussie voor mij uniek maakt is het feit dat hij enigzins parallel loopt met de ontwikkeling van het web. Van alles vanuit een individu naar kennisdeling. Waar het web zich nu klaar maakt voor de volgende stap; alle informatie op de juiste manier aan elkaar knopen – moeten wij dat ook….

…. of denk jij, Frank-ly lezer, daar anders over? :-)

(Computer Arts Magazine 151 is nu te koop in de winkel)