Over een paar weken is het weer tijd voor het Playgrounds, een superleuk festival over motion design en animatie. De voorgaande jaren vond Playgrounds 2 dagen lang plaats in de 013 in Tilburg, maar dit jaar is er voor het eerst een speciale opwarmeditie in Amsterdam. Deze vindt plaats op woensdag 5 oktober in Pakhuis De Zwijger. Vervolgens gaat Playgrounds op 6 en 7 oktober verder in Tilburg.

Wat staat ons te wachten tijdens deze inspiratiedagen? Een heleboel moois! We krijgen het beste van het beste voorgeschoteld op het gebied van bewegend beeld: animaties, title design, videoclips, commercials, character design, VFX en games. Speciale aandacht is er dit jaar voor het proces van het maken van bewegend beeld en design. De beste studio’s van over de hele wereld zijn uitgenodigd om achter hun computerschermen vandaan te komen en hun werk live te komen presenteren.

Het programma is nog niet helemaal rond, maar in elk geval komen onder andere Tokyoplastic, David Wilson, DVEIN, Physalia, Neil Huxley, Encyclopedia Pictura, Matt Lambert, Edouard Salier, Alex Trochut, Ben & Julia, Heyheyhey, Studio Takt en PIPS:lab hun verhaal doen.

Dat wordt dus leuk, net al de voorgaande jaren! Gaat dat zien!

Bacardi’s nieuwe campagne “Together” laat zien wat mensen sinds hun bestaan samen brengt. Natuurlijk zorgt Bacardi ervoor dat uiteindelijk alles samen komt. Voor deze nieuwe campagne hebben ze in de V.S. 2 feesten gelanceerd, namelijk de “Like it live, like it together” events in NY en Vegas.

Het rum-merk wil via de events de online “likes” van de bezoekers omzetten naar een offline experience. Naast een vaste line-up bepaalde het publiek via de Facebook de rest van de artiesten en invulling van het feest. Dus: “Willen jullie arcade kasten met oldschool videogames of nieuwe games?”. Het antwoord met de meeste likes kwam dan tot leven op het event.

Slim om via het Like-mechanisme het feest naadloos aan te laten sluiten op de bezoekers.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

De conferentie algemeen
Na drie dagen was ik een klein beetje verbaasd over waar ik nou drie dagen naar had geluisterd. Ja, het was een geweldig gevarieerd programma. Ja, de start up presentaties zorgden voor verfrissing en een heldere blik op innovatie. En ja, de omgeving was geweldig (kudo’s voor de podiumbouwers en de nooit-falende techniek). Maar na drie dagen vol moest ik goed nadenken over wat ik nou heb gehoord dat echt baanbrekend en vernieuwend was.

De drie dagen stonden bomvol met visie en inspiratie. Maar ik miste een kwinkslag naar vernieuwende techniek en echte nieuwe dingen. Maar misschien is dat zo slecht nog niet. Want de meeste talks gingen over het herstructureren en het zo optimaal mogelijk inzetten van de huidige technieken zoals we ze nu beschikbaar hebben. Opmerkelijk overigens, hoe ontzettend veel mensen in het publiek op een iPad met de talks aan het meetypen waren

Puike talks
Waren er dan geen puike talks? Ow ja zeker wel! Naast een aantal erg warrige talks met een slecht verhaal waren er ook zeker goede sprekers met inspirerende verhalen. Erg gaaf was de talk van Mike Lee, de piraat zoals omschreven door Ronald hier op Frank-ly. Erg inspirerend was de startup talk van Marvia. Overige keynotes die het bekijken zeker waar waren, zijn:

Pablos Holman – over hacken voor het grotere goed

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Mark Randall – over ondernemerschap, geld, passie en het onderwijs

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Nieuwe dingen
Rest mij te schrijven over de nieuwe dingen van The Next Web. Want als er Next in de conference titel zit, verwacht je toch eigenlijk wel te zien wat de toekomst inhoudt van het web. Zoals eerder geschreven voelde het voor mij meer als het goed structureren en gebruiken van het huidige web. Uitblinker in technische voorsprong was een iPad game developer die Robert Scoble in zijn presentatie aanstipte. Door slim gebruik te maken van speciaal ontwikkelde speelstenen, herkent de iPad verschillende vormen. De video spreekt voor zich, genoemd stuk vanaf 3:45.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Eindconclusie
Conclusie? Sterke conference, leuke sprekers en gevarieerd programma. Sterke focus lag toch wel op creatieve bureaus en ik vraag me af of de merkzijde wel voldoende concrete inspiratie heeft kunnen opdoen om ook komend jaar het event weer te bezoeken.

Titles
De tweede keer dat ik de titles van Fons Schiedon voor het festival zag, vond ik de film toch meevallen ten opzichte van de dag ervoor. Ik kon nu wellicht beter de creativiteit van waarderen en wellicht was mijn verwachtigspartoon bijgesteld.

Sintel/Blender
In elk geval begon de tweede dag goed met de short Sintel:
Sintel is een onafhankelijke short film, geïnitieerd door de Blender Foundation om als doel te hebben verder de free/open source 3D pakket Blender te verbeteren en verspreiden.
Doormiddel van duizenden donaties via internet is het weer bewezen dat het een waardevol development model is voor open 3D technologie en onafhankelijke animatie films. De 15 minuut lange film is gerealiseerd in de Blender Studio in Amsterdam door een internationaal team van ontwikkelaars en animators. Een aantal cruciale technische en creatieve doelen zijn online gerealiseerd door een developers over de hele wereld.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Rond 22 oktober zal er een 4 disc DVD verschijnen, met niet alleen de film Sintel, maar ook alle Blender files, models, textures en ander materiaal dat gebruikt is om de film te maken.
Ook zal de DVD storyboards, script, breakdowns, concept art, tuturials, making-of en outtakes bevatten.

Extended Play
Toen werden enkele short films in een screening achter elkaar getoond vooruitlopend op het OneDotZero festival in London.
De shorts waren geselecteerd op basis dat ze dramatisch effect geven door bewegend beeld.
De animaties waar ik veel plezier uit haalde en nog niet eerder kende:

8bits; een heel erg gave animatie met een gave mix tussen 3D graphics en 2D platform games. Zeker op het eind hoe de graphics de-evolueren. Tot in de puntjes blijft het gedetaileerd tot de muziek tot. Ah, just watch it:

Klik hier om de embedded video te bekijken.

West of the Moon is een prachtige short film over een oude man die over zijn wonderlijke leven verteld, hoe hij z’n grote liefde verloor en hoe hij een granaat als hart kreeg. Het is een drama, het is grappig, het is een Big Fish-achtig verhaal met mooie beelden en fantastische settings en belevenissen. De onderstaande trailer geeft een goede sfeer van de film.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Zo waren er nog meer animaties die erg indrukwekkend waren, helaas ik kan ze niet op het internet vinden. Simpele en korte beschrijvingen van de animaties:

Een stop-motion-achtige animatie een over een kindje met een scheve neus dat  in een nogal apart ziekenhuis belandt. Het ‘ziekenhuis’ houdt op z’n zachts gezegd nogal vreemde plastische chirurgie werkmethoden op na. Op een gegeven moment komt ze zelf op de chirurgentafel terecht waarbij de ‘doktoren’ nog al botvieren op haar gezicht. Als ze uiteindelijk wakker wordt neemt ze een verbogen spiegel. Via de verwrongen spiegel ziet haar gezicht er misvormd uit. Als ze de spiegel omdraait ziet haar gezicht er wel perfect uit. Maar de spiegel blijft vervormd, dus je kan alleen maar voorstellen hoe haar gezicht er nu uit ziet.
De animatie bevat enkele surrealistische beelden en geluidseffecten. Een heel erg creepy sfeer hangt om de animatie. Veel wordt aan je verbeelding over gelaten. Erg knap gedaan.

Een andere animatie gaat over een jongen die zijn vader aan kanker verliest door medische fouten. De jongen raakt in een isolement en wordt depressief. Niets intresseert en boeit hem niet meer. Hij is lam en gevoelloos geworden. Na diep, diep aan de grond te zijn geraakt ontmoet de jongen een meisje waarop hij verliefd wordt. Door vervolgens snoei hard door haar gedumpt te worden. De jongen is kapot, maar realiseert zich hierdoor dat hij liever pijn voelt dan geen gevoelens heeft.
Een zeer knap gemaakt 3d animatie waarbij het op een autobiografie lijkt door de voice-over en de ‘talking heads’ en de symbolisme scenes.

De playgrounds awards waren het eerste volgende.
Aangezien Playgrounds geen winst maakt, hebbe ze de winnaars helaas geen fysieke of geld prijs weg te geven. In plaats daarvan hebben ze het buigen geintroduceerd voor de winnaars. Een winnaar ontvang een diepe buig van het hele publiek. Het kan een mooie traditie worden. Maar winnaar Yi Zhao wist dat het eigelijk andersom moest. Dus gaf hij een diepe buiging richting het publiek.

Zhao won met zijn prachtige On The Water voor Beste afstudeerfilm

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Een andere winnaar welke mij opviel was voor beste Lokale film. En dat Tim Smit met Sabatage voor de Tilburgse band Daybroke.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

En toen was er Rex Crowle
Als je in de ‘games’ zit zal je zijn werk zeker herkennen. Hij heeft aan onder andere Black en White en the Movies gewerkt. Little Big Planet zal het bekenste werk van hem zijn.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Dat waren voor mij de hightlights van de 2 inspirerende dagen Playgrounds Festival. Volgend jaar ben ik weer van de partij.
Nu rest me nog een spin-off post over de absolute verrassing van het festival. Tot dan!

Veel producties die ik daar heb gezien had ik al eerder eens op mijn monitor voorbij zien komen zoals Pixels en One frame of fame.
Uiteraard heb ik ook producties gezien die ik niet eerder kende zoals: Raymond en Royal Bank of Canada om maar een paar te noemen.

Ik ben, naast het innovatieve en creatieve eyecandy, ook voornamelijk geïnteresseerd wat de artiesten drijft of inspireert en wat hun werkprocessen zijn, commercieel of anderzijds.

Donderdag werd daar meer over verteld door de verschillende sprekers dan op vrijdag, waar vooral meer getoond werd. Vrijdag had wel Rex Crowle, die veel goed maakte. Hij praatte veel over zijn komaf, inspiraties en gaf veelvoudig een blik achter de schermen aan sommige van zijn projecten.

Omdat het simpel weg een 2 dagen bomvol Playgrounds programma is, geef ik een kleine impressie en wil ik graag de dingen delen die mij inspireerde of een wow-effect gaven.

Playgrounds blijft in z’n 4^e jaar, ondanks de grote namen, nog een klein en gezellig sfeervol festival.
Het publiek dat er komt is erg variërend. Ik vermoed veel creatieve geesten, maar er komen ook mensen buiten ‘het vak’ Vrijdag meer dan donderdag vermoed ik.
Bij mensen kan je ook studenten lezen, gezien het publiek dat ik om me heen zag, voelde het dat ik de gemiddelde leeftijd behoorlijk omhoog trok. Mij hoor je niet klagen. Deze jonge creatieve geesten zijn de visionairs van de toekomst, die zich laten inspireren door de grote, en soms ook jonge creatieven van nu. En vandaag de dag worden er nog steeds hele, hele gave en originele animaties en concepten bedacht en gemaakt. En ik ben erg benieuwd naar hun ideeën. Jonge creatieven zoals Lois van Baarle, David Wilson en  Yi Zhao nu al laten blijken.
Verder met mijn highlights en eyecandy in chronologische volgorde:
Motionographer
Donderdag na openingstitles, welke ik dit jaar vond tegenvallen, had Matt Lambert van Motionographer enkele shorts achter elkaar in een screening gezet. In mijn mening begon de screening met een bang, maar bleef helaas de enige short met een ‘wow’ factor in de screening. Het was even zoeken, maar vond de short uiteindelijk op de interwebs for all to see!
The Music Scene door Anthony Francisco Schepperd op de muziek van Blockhead

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Bif
De sprekers van BIF hadden het over hun ontstaan en samengaan met the Mill. Ze lieten zowel eigen,  als commerciële producties zien.
Met Raymond kwamen ze ook commercieel in de spotlights te staan en maakte ze in 2005 hun commercieel debuut met Vodafone Cityscape. Als ze weer even stil kwamen te vallen werkten ze gelijk door aan eigen producties. Ze wilde ze een kompleet nieuwe short maken, welke totaal verschilde met Raymond, waarbij ze bij zichzelf weer een grens wilde verleggen. Dix is het resultaat. Prachtig bedacht en uitgewerkt over iemand die een fobie heeft op scheidingslijnen te staan.
Let op, DIX bevat ‘bloederige’ beelden

Klik hier om de embedded video te bekijken.

The Blackheart Gang / Shy The Sun
The Blackheart Gang was mijn ‘wow’ van het Playgrounds Festival. In een speciale post duik ik dieper in dit3-koppig Zuid-Afrikaans collectief.

Young Directors Panel
Hierna was er een kleine panel met een aantal jonge regisseurs die hun inspiraties en visies delen en discussiëren. Hiervan waren alleen Matt Lambert en David Wilson het meest aanwezig en zij maakte van het saaie en duffe gesprek zo nu en dan nog levendig.

Uiteraard werden er ook clips getoond. In mijn mening stak één clip met kop en schouders boven de rest uit.
Het gaat om een video clip die David Wislon heeft gemaakt als huwelijkscadeau voor een vriend. Het is een prachtig geschoten video clip met animaties spelend vanaf een praxinoscope.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Ik ben ondertussen een fan aan het worden van Wilson. Andere projecten van hem zijn de videoclip Skream, een verhaal over Adam en Eva:

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Pierre Coffin / Despicable Me

De volgende interessante sessie en laatste van die dag was van Pierre Coffin, één van de twee regisseurs van de nieuwe animatie film “Despicable Me”.

Coffin had het over hoe het project en ideeën voor Despicable Me tot stand kwam. Wat de processen waren en hoe de designs evolueerden tot hun eindresultaten.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Ik had het geluk dat ik bij de pre-premiere van Despicable Me aanwezig mocht zijn. Op basis van de trailer zou ik nooit gegaan zijn. Maar de film heeft me ongelijk bewezen.
Het is een leuke, warme film met goede animaties en verhaal.  De mimiek van de karakters was spot on. En dat heb je zeker nodig als je emoties zoals humor en droefiheid wil losmaken. De film toont een vaderfiguur in een positief licht. Dat zien we niet vaak. De hoofdfiguur, Gru heeft weliswaar een “slechterik” label opgespeld, maar de film laat echt mooie lieve scenes zien tussen hem en de drie kinderen. Waar ik bang voor was, gezien de trailers, is gelukkig niet gebeurt. En dat is dat de gele ”helpertjes’, de Minions de show zouden stelen. Ze zijn leuk en grappig, maar gelukkig met mate.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Tot dusver dag 1 van Playgrounds.
Kom snel terug voor de reportage van dag 2!

UNDERWARE startte ooit een radiozender over design (beetje rare combo, maar goed) met de naam Typeradio, inclusief de obligatoire jingle: “Now we’re talking!”, en een logo, dat ze even snel met penseel getekend hadden. Klaar!
Niet dus, want van dit logo wilden ze ook een font maken, en niet zo eentje waarbij iedere scriptletter er hetzelfde uitziet. Nee, het uiteindelijke font, waar 3-4 jaar aan gewerkt is en Liza werd gedoopt, verandert terwijl je typt, past zich aan aan de lengte van het woord, volgorde van letters, enzovoort, waardoor je net als bij echt geschreven teksten een heel spontaan en afwisselend resultaat krijgt.
Een ander voorbeeld van hun doortastendheid is de presentatie van een door hen ontworpen font, Sauna. Normaliter wordt dit gedaan middels de zin “The quick brown fox jumps over the lazy dog”, waarbij het complete abecedarium de revue passeert. Underware deed dit echter door een boek te ontwerpen dat je bijna alleen in de sauna kan lezen. De inkt reageert op temperatuurverschillen, waardoor de tekst enkel bij +60ºC verschijnt. Bovendien is het boek vocht- en zweetbestendig, en kan het gewassen worden voor hergebruik. Leuk om zien hoeveel tijd en plezier sommige mensen in hun werk steken!

NIKANIKA
Next up was een niet onaardige HKU-studente en self-declared trendspotter/slash/eventfotografe, Rosa Maria Koolhoven genaamd die toch al de term ‘infobesitas’ (info- en mediaverslaving) heeft kunnen coinen. Haar visie op typo is dat letters niet enkel inhoud maar ook vorm kunnen geven, wat ze illustreerde door een aantal heel erg sculpturele voorbeelden van eigen hand. Een ander topic was haar bewerking van het font Carnivalee Freakshow, waarbij iedere letter een aantal mensen met esthetische ziektes illustreert, zoals de drie-tieten-i :).

De volgende 2, Bas de Wolff van BENG en Aad van Dommelen van Witvorm, konden mij net niet genoeg bekoren om hier interessant over uit te wijden.

HOTEL WORLDWIDE
J (AKA Jay Sunsmith) van het intussen teloorgegane Hotel Worldwide stak vervolgens een erg enthousiasmerend betoog op over zijn liefde voor typografie. Onder andere dat door de verbreiding van het online denken er meer nood is aan tastbaarheid, iets wat ook nikanika onderschreef. Hij versterkte zijn standpunt met voorbeelden uit de publieke ruimte.

CALLIGRAFFITI
Type In Motion sloot af met Niels Shoe Meulman, de man achter Calligraffiti, die zijn nieuwste boek kwam voorstellen. De term Cilligraffiti spreekt eigenlijk voor zich, en het was verbazend om te zien hoeveel verschillende toepassingen er waren voor deze stijl: jeneverflessen, skateboards, zijden sjaaltjes, geboortekaartjes, logo’s, miscellaneous… je noemt het maar.

Wie ik hier ook graag had gezien en horen vertellen, omdat dit perfect binnen het thema pastte, was Happiness Brussels met hun Toyota iQ-font project.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Op woensdag 27 januari vindt er in Pakhuis De Zwijger een Show & Talk over street art plaats, met ondere andere Hugo Kaagman. Naast deze pionier zullen er ook enkele talenten uit de street art scene aan bod komen. Ga dat zien!

In een zogenaamde “fireside chat” sprak Mayer met Techcrunch-oprichter Micheal Arrington over het laatste nieuws rond Google.

En terwijl we de Flipcam lieten meelopen, zorgde mediapartner uStream ervoor dat we het gesprek hier al kunnen tonen.

Het gesprek kwam echter zelden echt op gang en het lag er overduidelijk bovenop dat er achter de schermen al het een en ander was doorgesproken. En zo werd het vooral een Google Journaal, waarin Mayer, koel als altijd, precies genoeg informatie rond de nieuwe ontwikkelingen vrijgaf om alle fanatieke bloggers op de eerste 3 rijen tevreden te houden. En de camera’s klikte door…

(Foto via @marjolijn/Dutchcowgirls)