Video: The Future of Social Media – Mashable Media Summit

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Frank-ly post:

• Touch me (25 oktober 2011)

1. News aggregation apps
Dit zijn apps met een magazine ervaring die nieuws uit verschillende bronnen verzamelen en op maat maken voor jouw. Denk aan Flipboard, Zite, Pulse en Livestand.

Frank-ly post:

• Wat maakt Flipboard niet alleen heel gaaf, maar ook heel slim (22 juli 2010)

2. Magazine apps
Diverse magazines brengen een tabletversie uit. Mede ook door “kiosk” in iOS5. Deze worden voornamelijk ontwikkeld met Adobe Digital Publishing.

Frank-ly post:

• Our Choice: de allermooiste iPad app (24 juni 2011)

3. Beyond iPad
De tablets schieten als paddenstoelen de grond uit. Deze maand komt ook de Amazon Kindle Fire uit. Dit is met oog op de prijs een hele sterke concurrent voor Apple.

Frank-ly post:

• Courier de digital journal van Microsoft (14 april 2010)

4. Social gestures
Delen wordt automatisch na een bepaalde actie. Facebook heeft dit volledig geïntegreerd in haar platform. Je leest een artikel van de Washington Post via de social reader en dat wordt automatisch gedeeld.

Frank-ly post:

• Wist je dat je vrienden bij de Washington Post werken? (21 september 2011)

5. TV everywhere
Er verandert veel in het televisielandschap. Je kan overal nu tv kijken zoals op je iPhone via Dish Network.

6. Second screen experiences
Het tweede scherm (laptop of tablet) wordt steeds vaker gebruikt om de televise ervaring te verrijken. Denk aan extra informatie tijdens een film (Lion King) of een voetbalwedstrijd.

Frank-ly post:

• HBO verrijkt de tv-experience van haar series (6 juni 2011)

7. TV + Movie marketing apps
Appstores zijn nieuwe distributiekanalen en veel series en films gebruiken dit als nieuw marketingkanaal.  Zo was er biijvoorbeeld een samenwerking tussen de film Rio en de game Angry Birds.

Frank-ly post:

• Inception app maakt gebruik van augmented sound (19 april 2011)

8. Social Music
Er komen steeds meer social music services als Spotify, Mog en Rdio. De vraag is houdt het verdienmodel stand?

Frank-ly post:

• Gaat audi offline en online dichter bij elkaar brengen (9 mei 2011)

Hierna volgen nog wat interessante losse trends zoals HTML5, apps in auto’s en flexibele schermen.

Afgelopen dinsdag was ik aanwezig op het Mediapark Jaarcongres op – hoe kan het ook anders – het Mediapark. Studio21 was voor de verandering omgetoverd tot het podium voor een evenement waar goed zou worden gekeken  naar de toekomst van media. Aan het eind van de dag was voornamelijk duidelijk dat er nog vele bruggen te slaan zijn tussen de traditionele en nieuwe media. En bleek dat het tweede MPJC wellicht beter verliep dan zijn voorganger, er nog steeds genoeg te winnen valt voor het evenement.

Een te vroege piek, uitloop, een iets te gemêleerd publiek en het rapport van de commissie Brinkman zorgde voor een vreemde buzz in de zaal. De laatste twee gingen uiteindelijk hand-in-hand, of moet ik zeggen, head-to-head. De zogenaamde “internetheffing” uit het rapport van de commissie Brinkman zorgde voor een sterk “Wij vs. Hen“-gevoel en liep als een rode draad door de dag. Die rode draad matchte uiteindelijk keurig bij de rode cijfers van de klok, want nog voordat het evenement van start was gegaan liep men al uit. Het zorgde voor een gehaaste toon in elke presentatie, waarbij menig presentator zich liet ontvallen dat er op de tijd gelet moest worden. Zonde.

De vroege piek kwam in de vorm van “mediafuturist” Gerd Leonhard, die gek genoeg als eerste spreker stond gepland. Misschien een truc om te zorgen dat iedereen er op tijd zou zijn? Dat Gerd Leonhard een goed verhaal kan vertellen, wisten de bezoekers van Mobile Monday intussen al. In zijn presentatie ging Leonhard in op de mogelijkheden die er liggen rond content. Wederom een goed verhaal met fijne insights en dus uitgelicht in deze post.

De snelheid waarmee veranderingen elkaar momenteel opvolgen zijn op zijn minst ongelooflijk zijn te noemen. Met name in de digitale content is een immense groei zichtbaar. Meer en meer content wordt digitaal beschikbaar voor de consument, die het graag tot zich neemt. Intussen geeft dan ook 70-90% van de zogenaamde “netgeneratie” liever de TV op dan hun internetverbinding.  De netgeneratie is altijd verbonden en consumeert content op een hele andere manier. 

Deze nieuwe generatie veel meer mogelijkheden voor exacte benadering. Dit komt omdat de netgeneratie anders omgaat met content. Zoals Leonhard zelf omschreef: “Sharing is the key”. Voor zenders betekent het een omslag in de manier waarop de content wordt aangeboden. Vanuit de zogenaamde push moet er nu gekeken worden naar een pull, waarbij de zender een deel van zijn controle uit handen moet geven. 

Maar goed, wat is dan eigenlijk “content” precies in de toekomst? Leonhard stelt dat er vier soorten content zullen ontstaan in de loop der tijd, of er misschien zelfs al zijn: 

• Professioneel geproduceerde content
• User Generated Content, door gebruikers vrijlijk aangeboden met de zogenaamde “shared-alike”
• Meta content: een combinatie van UGC en clickstream als een laag om professionele content.
• De gebruikers zelf

Als voorbeeld van een nieuw model dat hier uit ontstaat noemde Leonhard (hoe kan het ook anders) Twitter. De microblogservice is het toonbeeld van de zogenaamde “Link Economy”:

• Realtime
• Er is een structuur van “volgers” in plaats van “afnemers”
• Er wordt bijgestuurd door professionals én vrienden, ieder op zich
• Er is spraken van fragementatie én aggregratie van content

Leonhard ziet alles op dit moment nog in de kinderschoenen staan. Het biedt de zenders veel kansen mits zij bereid zijn te vernieuwen – naar de ontvanger toe, maar ook naar zichzelf toe. Zenders zullen veelal zelf moeten uitvinden wat de beste stap is naar succes, er is (nog) geen vast pad. Volgens Leonhard is het echter belangrijk om te zorgen dat je content waarde toevoegd voor de ontvanger, in plaats van hem uit de ontvanger haalt en te focussen op je publiek. Dan pas kun je gaan nadenken over winst. Die lijkt in de toekomst, nog meer dan nu, te liggen rond de content. 

Uiteindelijk bleek vertraging dan toch meer het thema-du-jour dan “toekomst”, want ook afsluitend spreker minister Plasterk liet op zich wachten. File, een oud-Hollandsch excuus. Het bleef met dank aan de commissie Brinkman echter nog lang onrustig in Hilversum.

Wat vind de Frank-ly lezer van de zogenaamde “internetheffing”? Moet de nieuwe media “bijlappen” om de traditionele media te helpen innoveren? Of is het allemaal een onderdeel van natural selection? In de wandelgangen van Rhinofly HQ heb ik al wat interessante statements  gehoord…

Er lijkt zich een serieus segment te ontwikkelen voor “social media searchengines”, waar eerder ook Social Mention (gebouwd op het Yahoo! BOSS-platform) en Delver zich al lieten zien. Een interessante ontwikkeling, dat is zeker.  Voor WhosTalking geldt vooralsnog dat het ontbreken van een RSS-feed of het kunnen opslaan van een zoekopdracht een flink gemis zijn. De applicatie is echter nog in beta, dus wie weet!

Wat is crossmediaal denken?

Crossmediaal denken is voor mij het durven denken in verhalen. Het durven denken in verhaallijnen, waarbij in eerste instantie de techniek ondergeschikt is. Mensen zijn sociale wezens, al in de oudheid werden ideeën en gedachten via verhalen aan elkaar overgedragen.

Mijn definitie voor crossmedia ligt dicht bij de definitie die ik van Monique de Haas las op Wikipedia. Crossmedia is het toevoegen van waarde en relevantie aan een verhaal via de unieke eigenschappen van het ingezette medium. Door goed gebruik van verhaallijnen krijg je een gelaagdheid en diepe betrokkenheid van de gebruiker. Wat de media zijn is irrelevant. Het kan inderdaad een mobiele website zijn, maar ook een twitterkanaal (zoals voor een nieuwe online serie Dr. Horrible) of een catwalk met 3D hologrammen. Het belangrijkste is je startpunt. Dat startpunt mag nooit de techniek zijn. Het startpunt is altijd je doelstelling. Of nog beter, de opdrachttgever die lef heeft om verder te kijken dan een standaard rondje banners, sociale netwerken en printadvertenties.

Ik heb al vaker gezegd dat ik vind dat we niet in online media of crossmedia branche zitten. We zitten in de business van Idea Management. Het gaat om het goed kunnen bedenken, vertalen en implementeren van sterke ideeën.

Voorbeelden

De TV serie Lost en Heroes zijn voor mij ultieme voorbeelden van crossmediaal denken. Ze zetten digitale communicatie op een innovatieve manier in waarbij met name de verhaallijn een diepgang krijgt. De diepgang heeft een voordeel voor de gebruiker. Doe jij namelijk mee aan de online game voor Lost, dan krijg je voorinformatie over de nieuwe serie afleveringen die de “normale” kijker pas gaandeweg te weten zal komen. In deze crossmediale concepten krijgt de gebruiker dus een verhoogde status ten opzichte van zijn omgeving (=mede-fans) wat een extra stimulans kan zijn om mee te (blijven) doen.

Ook de trilogie van The Matrix vind ik een geslaagde vorm van crossmediaal denken. Afgezien van de zwakkere verhaallijn in het derde deel (http://www.matrix-explained.com/ is een geweldige site met tekst, uitleg en kritiek), geeft de Matrix wel een wereld die perfect past in dit tijdsbeeld. Daarbij zijn de makers ook niet uit het oog verloren dat de huidige online generatie erg kritisch is. Waar Sandra Bullock nog kon wegkomen met vreemde, onrealistische hackerspraktijken in “The Net”, in The Matrix hebben de Waschowski broers er voor gezorgd dat Trinity in het tweede deel ook een werkelijke hack exploit gebruikt. Ze gebruikt in een scene het programma Nmap, een werkelijk bestaand programma om veiligheidsgaten in PC’s te ontdekken. Door de convergentie van het dagelijks leven in de film zie je een groeiende populariteit voor de film.

De rol van social media

Als je uitgaat van het vertellen van een goed verhaal, als je gelooft in het feit dat een Groot Idee echt medium-onafhankelijk kan worden bedacht, dan is het een logische stap dat je bij de inzet van technieken en media ook gaat kijken naar social media en sociale netwerken. Een voorbeeld van afgelopen zomer is Dr. Horrible. Op 15 juli is de eerste aflevering van deze nieuwe show online uitgezonden (gratis). Op 17 en 19 juli de volgende afleveringen. Daarna waren ze tot 20 juli beschikbaar. Nu is het wachten op de DVD met vele extra’s. Maar gelukkig is er nu al een comic op MySpace, heeft Dr. Horrible een Twitter account en is er een fansite. En je kunt er vergif op innemen dat de drie afleveringen een lang leven zullen leiden op Bittorrent en newsservers. De maker van de show, Josh Wedon (Buffy the Vampire Slayer, Firefly) heeft op de ComicCon conventie meer uit de doeken gedaan en fans en liefhebbers volgen dat met grote interesse. Je ziet dat er op een logische en relevante wijze (dus niet “slim” of  “intelligent”) gebruik wordt gemaakt van sociale netwerken. Een eerste blik op de trailer (op Vimeo) en de Myspace pagina laten je zien dat het allemaal klopt, dat de middelen passen bij het idee.

Housewarmingfeestje

Hoe ver moet je gaan met de inzet van social media? Zover als nodig is. En zover als je kunt gaan zonder te vervreemden van je publiek. In dat kader geloof ik sterk in het principe van Presence before Presentation. Ga niet zelf een nieuwe virtuele wereld bouwen of een sociaal netwerk opzetten als er ook mogelijkheden zijn om op een relevante wijze aanwezig te zijn in bestaande initiatieven. Vergelijk het met housewarming feestjes. Stel je komt in een nieuwe stad te wonen. Je wilt een feestje geven omdat je een nieuw huis hebt. Nu kun je als een bezetene door de stad gaan lopen en tegen iedereen zeggen dat je een feestje geeft en dat ze zeker moeten komen. Je deelt flyers uit, plakt posters op, schreeuwt het van de daken. Niet alleen is het verschrikkelijk irritant, het mist ook zijn doel. Mensen kennen je niet, weten niets van je, dus waarom zouden ze de moeite doen om naar je feestje te komen? Daarnaast loop je nog eens het risico dat je de verkeerde personen aanspreekt en ze je feestje komen verpesten door al het bier op te drinken, peuken in je nieuwe vloer uit te drukken en de tuin te molesteren. Niet echt een prettig vooruitzicht.
Het is dan ook veel beter om eerst kennis te maken in de buurt, ga eens naar de kroegen waar misschien interessante mensen komen, leer ze kennen. Luister, vertel. En als je het gevoel hebt dat je een relevante groep mensen (a.k.a. “vrienden”) om je heen hebt, dan kun je die met een gerust hart bij je thuis uitnodigen. En daar de conversatie voortzetten die je in de kroeg bent begonnen.
Het mag duidelijk zijn dat in bovenstaande parabel het huis de eigen website is en de kroeg een willekeurig sociaal netwerk of in elk geval die plaats waar je niet direct alle controle hebt over de richting en inhoud van de conversatie. Zorg voor aanwezigheid op de juiste plaatsen, op de juiste manier. Een blauwdruk kan ik daar niet voor geven. Kijk naar cases uit het verleden, leer van online denkers als Henry Jenkins en zorg voor proeftuintjes om te experimenteren.

De toekomst van crossmedia

De glazen bol heb ik nog steeds niet dus een werkelijk toekomstbeeld kan ik onmogelijk schetsen. Ik kan wat outlines geven, gedachtengangen die wellicht naar elkaar toe stromen en zo een toekomst kunnen vormen. Het mooie aan crossmedia is dat het een vakgebied in ontwikkeling is, je kunt zelf meewerken aan de toekomst door er actief aan te werken. Een paar ideeën

Veranderende rollen in de bureauwereld

Ik denk dat er meer nadruk zal komen op het vak van “storytelling”. Scriptschrijvers, eventorganizers, allemaal zullen ze een belangrijkere rol gaan spelen in de traditionele offline en online bureauwereld. Samenwerking met verschillende partijen wordt cruciaal

Convergentie van gametechnieken in campagnes

Door een artikel over het gebruik van gametechnieken in virtuele werelden ben ik gaan denken over die principes in campagnes. Ik denk dat het ook voor crossmedia zou moeten gelden dat specifieke gametechnieken (Levels, quests, crafting, casual vs hardcore) en inzicht in gamer-profielen (achievers, explorers, socialers, killers) ook kunnen helpen aan het verder uitwerken van een goed verhaal naar een bruikbare en media-overdraagbare campagne.

Het idee als grootste goed

Zoals al eerder gezegd, het idee is voor mij het grootste goed. Door goed te kijken naar unieke produkteigenschappen, motivaties voor de doelgroep en de markt waar je je in begeeft, kun je tot een creatieve en effectieve strategie komen. Op basis van die strategie kun je het juiste idee ontdekken wat bij de campagne past. Ongeacht welk medium je in gaat zetten. Het idee is het grootste goed en de media zijn niets anders dan de dragers, de gematerialiseerde vorm van dat idee. Een idee is energie, gefocust en in de juiste richting. Als je dat idee in handen hebt, kun je met die energie heel gericht alle kanten op.

Bestaande media blijven bestaan

In een artikel van Daphne Dijkerman haalt ze Arjen Mulder aan die uitlegt hoe nieuwe media steeds de oude media onderuit probeert te halen door in te gaan op een individuele eigenschap en die als ouderwets te beschouwen. De geschiedenis heeft ons allang geleerd dat veel media gewoon blijven bestaan en dat nieuwe media in de eerste jaren van hun bestaan vooral proberen de oude media na te apen (pagina-bladeren online, 30 seconden online commercials). Pas na een aantal jaar en veel leergeld vindt de nieuwe media zijn eigen plek in het landschap en worden de unieke eigenschappen echt zichtbaar. Ik denk dat de bestaande media zoals we die nu kennen echt wel zullen blijven. Maar er zal wel een evolutie plaatsvinden in het gebruik en de crossover met andere media. We zien nu al dat online in het centrum van het campagne-universum wordt gezet (bv de AIVD campagne) en dat alle offline en online communicatie er op is gericht om een verhaal op te starten en geïnteresseerden op het juiste moment naar de site te krijgen om daar het verhaal zelf af te maken.

Wat betekent dit voor merken en sociale netwerken? Volgens mij nog meer luisteren en monitoren waar de relevantie zit. Kies niet direct voor het grootste bereik op een netwerk maar zoek ook hier weer de juiste groepen en de relevante thought-leaders. Zoek de passionele fans van je product of categorie en ga in conversatie met ze. Monitoring van sociale netwerken en social media zal zich verder ontwikkelen tot een volwaardige en gespecialiseerde tak van sport binnen online marketing, zoals SEO en emailmarketing dat ook zijn geworden.

(Bron:Webware)

Opmerkelijk ook als we kijken naar kranten die over het algemeen toch redelijk crossmediaal opereren zoals DAG (30 followers) en NRC-next (16 followers, maar 0 updates) dan zien we dat het bij hun niet echt van de grond komt.  Als we kijken naar het meeste aantal updates dan heeft de Telegraaf dit met in totaal zo’n 44.501 tweets. Ook een regionale krant als de Gelderlander doet het op dit gebied niet slecht met zo’n 25.559 tweets. Maar dit is juist hetgeen wat mij weerhoudt om deze kranten te volgen. Ik zit helemaal niet te wachten op 44.501 krantenkoppen tussen de relevante tweets. Dit is naar mijn mening dan ook niet de manier waarop kranten Twitter in moeten zetten. Het lijkt mij veel interessanter als de redactie hun account gebruikt om te tweeten over de dagelijkse bezigheden van de krant. What are you doing i.p.v. What is happening in the world. Waar is die journalist op dit moment, in welk onderzoek duikt de redactie, wat hebben ze in de kantine bij de Trouw etc. Natuurlijk kan hier best verwezen  worden naar krantenartikelen, alleen maak het persoonlijk en laat niet simpelweg een RSS-feed ratelen.

Tubantia heeft bijvoorbeeld een Twitter-account aangemaakt om tijdens de Zwarte Cross te tweeten over wat er daar gebeurt. Een beetje jammer dat niemand het account gevolgd heeft. Blijkbaar zijn de Tubantia-lezers nog niet klaar voor Twitter. Ook de Volkskrant doet dit door een account te maken voor de verslaggeving rondom Lowlands. Dit vind ik al een stuk interessanter dan al die saaie headlines. Metro heeft ook een dappere poging gewaagd door een soort microblog “Deel het nieuws” op hun site te integreren. Dit is ook niet echt geslaagd want de volgende boodschap staat nu op hun site: Metro Microblog is met ingang van 1 juli 2008 niet meer online. Ook grappig dat hun Twitter-account 737 updates heeft, maar 0 followers en de updates zijn afgeschermd. Wat mij daarnaast nog opviel is dat De Pers de enige krant die echt duidelijk communiceert over het bestaan van hun Twitter-account. Alleen als ik nu kijk kom ik het niet meer tegen, gisteren stond het in de blauwe navigatiebalk op de homepage.

Ik vind het in ieder geval al een hele stap dat tussen de 30 en 40% van de Nederlandse dagbladen experimenteert met dit nieuwe medium. Naar mijn mening komt het nog niet helemaal uit de verf, maar misschien is dit wel de manier waarop Nederland zijn krant wil lezen in de toekomst. RSS wordt ook nog slechts door 15% van de internetters gebruikt, dus misschien zijn headlines in de Twitter-tijdslijn wel de toekomst. Van mij mag het allemaal een stuk persoonlijker. Laat zien waarmee je echt bezig bent!

foto: Brit

Groundswell

Wat is Groundswell?
Groundswell is een boek van het consultantsbureau Forrester. Specifiek van Charlene Li en Josh Bernoff. Het beschrijft een sociale trend waarin mensen technologie gebruiken om van elkaar dingen te krijgen in plaats van traditionele instituten zoals bedrijven. Denk aan sociale netwerken, blogs en forums. Groundswell gaat uit van de gedachte dat deze bewegingen door mensen worden gestart in plaats van bedrijven. Het is dan ook belangrijk voor bedrijven om te begrijpen hoe mensen in relaties bewegen in plaats van de laatste technologische ontwikkelingen blind te volgen. Deze laatste veranderen in een tempo wat niet is bij te benen, dus is het ook niet noodzakelijk om ze volledig te begrijpen. Erkennen dat er technologische veranderingen zijn en bereidheid om er in te duiken, dat is al heel wat.
Het boek beschrijft de Sociaal Technologische Profielen, waarbij we kijken hoe mensen in groepen vallen als Creator (schrijft weblogs, upload foto’s etc), Critics (Geven reacties op weblogs), Collectors (Lezen RSS feeds), Joiners (Doen mee in sociale netwerken), Spectators (Lezen blogs, doen verder niets) en Inactives (zijn niet actief op sociale netwerken en in sociale media).

Het leeuwendeel van het boek beschrijft onderdelen van de POST strategie, een manier hoe je een Groundswell effect voor je eigen merk of bedrijf kunt uitzetten. POST staat voor People, Objectives, Strategy, Technology. Werk in deze volgorde zodat je zeker weet dat je de juiste beslissingen neemt in plaats van het veelgehoorde “we moeten iets met een blog, wat moeten we doen?” terwijl er niet eens is nagedacht voor wie dat te doen en waarom. De Objectives en Strategy worden met een aantal interessante cases uitgelegd. Hierin komen technologieën voorbij als weblog, wiki, IdeaExchange, ratings en communities.

Groundswell weet zich te baseren op harde data die onder andere uit eigen Forrester onderzoeken komt. Dat maakt het boek voor mij een stuk interessanter. De cases kun je namelijk goed doorvertellen in je eigen klantenkring en onderbouwen met data. Daarnaast geeft het inzicht in (relatieve) successen van cases en kun je het relateren aan je eigen situatie.

De onderliggende boodschap in Groundswell is voor mij dat we in een tijdperk komen dat meer mensen op één of andere manier van sociale media gebruik gaan maken. Of het nu als Creator is of als Joiner, allemaal kunnen ze interessant zijn om te bereiken via social media-instrumenten. Maar besef dat je als bedrijf vaak wat langzamer loopt dan menig consument. Dus luister, werk samen, ben nederig in je communicatie naar je klanten. Heb geduld en zoek de kansen.

Little Brother

Cory Doctorow is een webcelebrity. Hij is mede-auteur van het beroemde weblog BoingBoing en is Europees directeur van The Electronic Frontier Foundation geweest, de organisatie voor digitale burgerrechten. Zijn geloof dat technologie voor mensen moet werken in plaats van ze tegenhouden komt duidelijk naar voren in zijn laatste titel “Little Brother“.

Een spannend verhaal van een jonge hacker in San Francisco die onbedoeld verzeild raakt in een Orwelliaanse nachtmerrie met de Amerikaanse overheid. In de nasleep van een aanslag op de Bay Bridge komt hij terecht in een gevangenis van het DHS (Department of Homeland Security) en op zeer indringende wijze ondervraagd (lees: gemarteld) Na een paar dagen komt hij met zijn vrienden vrij en verklaren ze de oorlog aan het DHS om hun nog vermiste vriend terug te vinden. Ze gebruiken al hun technische kennis en creativiteit om een ware ondergrondse beweging op te zetten die alle “anti-terroristische” maatregelen van het DHS tegenwicht geven of simpelweg omver werpen. Via een alternatief netwerk genaamd XNet worden afspraken gemaakt voor “jamming the system” acties en flashmobs op publieke plaatsen. Het boek heeft een redelijk goed einde, maar laat je wel met veel vragen achter over privacy en digitale rechten. Het laat zien dat enige kennis over nieuwe technologieën en het gebruik van online diensten geen kwaad kan als de overheid je niet meer beschermt tegen vijanden maar je zelf als vijand ziet. Het boek staat vol met instructies voor digitaal activisme. Van het vinden van mini-camera’s tot het versturen van video via een DNS server. De website Instructables heeft er een aparte pagina voor gemaakt die zeker de moeite waard is om eens te bekijken.
Het boek staat al maandenlang in de bestsellers lijst van de New York Times, ondanks het feit dat het ook gratis is te downloaden in een veelheid aan formaten onder een Creative Commons licentie. Zo heb ik zelf een tagcloud van het boek gemaakt, gebaseerd op het text-bestand wat je kunt downloaden. Cory Doctorow is zoals gezegd een webcelebrity. Hij heeft voldoende credibility opgebouwd om zijn laatste boek extra waarde te geven door zijn kennis van en visie op de toekomst. Little Brother is een thriller vol techno-geek rebellie die je moet lezen als je maar enigszins bent geïnteresseerd in de nabije toekomst van online communicatie en digitaal activisme.

Uit de introductie van het boek: “This book is meant to be part of the conversation about what an information society means: does it mean total control, or unheard-of liberty? It’s not just a noun, it’s a verb, it’s something you do.”

De raakvlakken

Ik heb de twee boeken vlak na elkaar gelezen. Eerst Groundswell, toen Little Brother. De eerste is een echt businessboek, dus de roman was een verademing en las lekker snel weg.
Omdat LB in de nabije toekomst speelt, voel je in het boek waar de genoemde instrumenten uit Groundswell ook toe kunnen leiden. Groundswell gaat er van uit dat mensen de sociale instrumenten inzetten voor eigen plezier en nut, maar ook om over en met merken en bedrijven te praten. LB gaat een flinke stap verder. Social media is compleet geïntegreerd in de samenleving, maar wordt door de hoofdpersonen vooral gebruikt als ondergronds instrument om de overheid dwars te zitten. Beide partijen maken gebruik van digitale media en weten heel goed hoe ze deze middelen kunnen hacken. Beide boeken ademen ook een ongebreideld geloof uit dat technologie in alle poriën van onze samenleving terecht zal komen. Dat gaat zeker gepaard met (nieuwe) vraagstukken over privacy en wetgeving. Organisaties als EFF en European Digital Rights zijn de voorhoede in dat gevecht.

Een wat lichtere variant van dit vraagstuk kun je zien op iamclean.org. Deze web-enabled deodorant docking station gaat erg ver in het vrijgeven van je persoonlijke informatie. Het dockingstation houdt bij wanneer de deodorant stick is verwijderd en voor hoelang. Deze informatie gaat direct online. Parodie is de beste manier om aandacht op het issue van privacy te vestigen volgens de makers.

Conclusie

Door een boek als Groundswell kom je vol ideeën over sociale instrumenten en de wijze waarop je deze strategisch in kunt zetten. Na Little Brother ga je ook eens wat verder na denken over privacy en de toekomst van online communicatie. Beide boeken zijn een absolute must voor de Geek Marketeer. Groundswell voor je werk, Little Brother om het in perspectief te zetten. Digitaal activisme is een realiteit. Het kan geen kwaad je te verdiepen in de mogelijkheden zodat je weet wat je te wachten staat als productmanager of andere “institutionele” machthebber. Zowel op het gebied van social media als privacy en cryptography. Is het niet uit zakelijk perspectief dan wellicht wel uit persoonlijk oogpunt…