We hebben het allemaal wel eens meegemaakt. Je gaat een weekendje naar Frankrijk en je belt even naar huis, of naar je partner, of stuurt een sms naar je vrienden dat de wedstrijd volgende week gewoon doorgaat, of checkt je e-mail en twitter om er zeker van te zijn dat je niets mist. Je hebt een geweldig weekend maar een maand later krijg je opeens een telefoonrekening van ruim honderd euro!

Bellen in het buitenland is duur, dat weten we allemaal. Toch passen we ons bel-, sms- en internetgedrag niet aan. Sterker nog, we gebruiken onze mobiel juist meer omdat we zoveel leuks meemaken.

Na de zoveelste hoge rekening was ik het zat en ik had me voor genomen de kosten tijdens mijn verblijf in Edinburgh binnen de perken te houden.

Mijn oplossing: een prepaid telefoonkaart en Skype over wifi.

Na en kleine zoektocht kwam ik erachter dat het aanschaffen van een prepaid simkaart in het buitenland zeer de moeite waard is. De voordelen op een rij:

• Je weet precies hoeveel je besteden hebt, geen verrassingen meer achteraf.
• Bellen naar medereizigers is goedkoper. Als je met een Nederlands nummer naar een ander Nederlands nummer belt in het buitenland betaal je de jackpot want het gesprek moet via Nederland.
• Je betaalt niets als mensen jou bellen, wat je wel doet als je op een Nederlands nummer in het buitenland wordt gebeld.

Twee nadelelen zijn:

• Je telefoon moet simlock vrij zijn.
• Je hebt een ander nummer.

Maar de doorslaggevende reden is eigenlijk deze: mobiel internet!

Internetten in het buitenland, data roaming genaamd, is schofterig duur! Daar pakken de telefoonmaatschappijen hun marges. 6 euro per MB is heel gewoon.

Bij een prepaid kaart kun je meestal ook redelijk voordelig een internet bundel aanzetten of aanschaffen. Dat heb ik dus gedaan.

Tijdens mijn 4-daagse trip naar Edinburgh ging ik op dag één naar een telefoonwinkel en kocht een prepaid simkaart van Virgin Mobile. Pay As You Go noemen ze dat daar. Als ik die kaart oplaadde met 10 pond (zo’n 12 euro), dan kon ik voor 30p (zo’n 35 cent) per dag onbeperkt internetten. Goede deal dus! Wel de kleine lettertjes lezen want het bleek dat “onbeperkt” eigenlijk 25MB per dag was. Na het downloaden van een app die mijn MB’s in de gaten hield kon ik lekker de hele dag twitteren en Google Maps bekijken zonder me zorgen te maken. Ideaal.

Maar dan komt het moment dat je naar huis wilt bellen. Dat is ook met een prepaid kaart prijzig want je belt immers nog steeds naar het buitenland. Skype en Wifi to the rescue! Op diverse plekken hebben ze tegenwoordig (bijna) gratis wifi. Bij McDonnald’s, Starbucks, of zoals in mijn geval: in het hotel. Installeer de Skype app op je telefoon en je kunt “bellen” over wifi. Als de thuisblijver ervaring met Skype heeft is het helemaal gratis, maar als je partner zonder computer zit kun je met Skype ook naar gewone telefoonnummers bellen . Dat kost alleen wel geld. 1 euro cent  per minuut om precies te zijn. Zo kocht ik dus bij Skype voor 10 euro aan belminuten en kon zodoende urenlang naar huis bellen.

De gehele reis heeft me dus bij elkaar 22 euro gekost waarvan ik er nog ruim 10 over heb zelfs.

In veel landen kun je telefoonkaarten kopen met internetbundels. Er zijn diverse websites met informatie daarover. Bijvoorbeeld http://paygsimwithdata.wikia.com/ .

Nu klinkt dit natuurlijk als best wel veel moeite allemaal, en dat is het ook. Ik vind dit soort dingen leuk om uit te zoeken en te ondernemen maar ik snap best dat mensen liever het gemak willen van  hun eigen telefoonnummer en lekker bellen en internetten zonder iets in te stellen.
Maar als je je kosten graag in de hand wilt houden en lekker wilt internetten tijdens je trip, overweeg deze methode dan eens.

En ga je binnenkort naar de UK? Laat het me weten, dan heb ik nog een goede prepaid kaart voor je liggen.

Afgelopen woensdag maakte Vodafone de drie Nederlandse finalisten bekend voor Mobile Clicks 2009.  Ook dit jaar strijden de Nederlandse mobile start-ups weer om een grote zak met geld. In deze tweede editie moeten de drie Nederlandse finalisten het echter opnemen tegen de drie finalisten uit Groot-Britannië, waar het evenement voor het eerst is gehouden. Welke drie start-ups gaan Neerlands glorie verdedigen en proberen die €150.000 binnen te halen?

MyNameIsE
Deze dienst  faciliteert het verbinden van mensen on- en offline door hun profielen op diverse sociale netwerken – zoals Facebook, Linkedin en Twitter – op één plek te verzamelen. Vervolgens kunnen deze in real life gedeeld worden via een mobiele telefoon of een speciaal apparaatje, The Connector.

Mobypicture
“Shoot ‘n Share” is de pay-off van de dienst waarbij je foto’s, video’s en audio via je mobieltje direct kan delen op sociale netwerken als Twitter, Facebook, Vimeo en Hyves.

Layar
Veel in het nieuws geweest recentelijk, deze browser die middels augmentend reality en de camera op je mobiele telefoon je direct informatie biedt over de omgeving waar je je bevindt.

De uiteindelijk winnaar wordt op 25 september, op PICNIC2009, bekend gemaakt.

Mobypicture legt in onderstaande video maar eens uit dat de pay-off “shoot and share” ouder is dan jij en ik denken.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

De uitleg van Mathys na de klik!

Van Abbe: ‘Het is een verhaal over wat onze pay off Shoot & Share sinds jaar en dag betekent. Dat share vind je tegenwoordig terug in de pay off van veel mobiele operators. Bij ons gaat het daar dus ook om. Er komt ook een video met een praktische uitleg. Maar we wilden nu vooral een viral maken die leuk is om te bekijken. Gewoon, een leuk verhaal. Als je een echte úitleg video maakt wordt het al snel te droog, en zijn mensen minder snel geneigd om de video met elkaar te delen. In deze video vind je meer ons gedachtengoed terug. We hopen dat het grappig genoeg is om mensen te laten kijken tot het einde. We willen ook nog een dertig seconden versie maken. Misschien komt die er nog.’

Standardisatie lijkt dus vooralsnog ver weg, al is Vodafone niet met de minste partners in zee gegaan, want zowel het W3C als Opera verlenen hun medewerking aan het “Mobile Widget Platform”. Vodafone werkt ook nauw samen met het BONDI-platform, een initiatief dat mogelijk moet gaan maken om via HTML en Javascript de systeemstools van een mobiele telefoon (zoals bijvoorbeeld GPS of camera) te benaderen en gebruiken.

Vincent Evers heeft rond het evenement nog een aantal van de aanwezigen en sprekers geinterviewd en stuurde me deze nog toe. Vooral Yme Bosma (Hyves) zegt eigenlijk wat het huidige probleem is van de huidige open standaarden: “95% is volgens de standaard, maar die laatste 5% ben je nog een hoop tijd aan kwijt”.

Net als bij de Apple Appstore zal ook de Vodafone application store de developers in staat stellen wat centjes over te houden aan hun programmeer werk. Vooralsnog ligt de verhouding op 70/30 in het voordeel van de developer.

Mobile Widget Camp was verder een verzameling van dezelfde open deuren die ingetrapt worden, leuke nieuwe insights en vooral veel, heel veel technische praat.

Ik probeer eigenlijk al sinds gisterenavond een goede samenvatting te maken van MoMo (Mobile Monday) #10. Als mensen aan me vragen hoe MoMo was, zeg ik “goed!”. Maar het lukt me niet, die samenvatting. Het lukt me niet omdat voor mij MoMo#10 meer een kapstok voor kleine discussies tussen de bezoekers was dan een kneitergoed event waarbij de sprekers uitblonken. Jawel, Christine Karman (mobile -15 years / +15 years) en Iskander Smit (exploding websites, mobiel als onderdeel van een “exploding website strategie”) hadden een degelijk en goed verhaal. Maar voor de bezoekers was het vaak “preaching for the choir”. Uiteindelijk bleek de laatste spreker, Gerd Leonhard, het best lopende verhaal-du-jour te hebben.

Zijn visie op de toekomst van content op een mobiel platform was ook niet overal revolutionair of onbekend, maar wel goed onderbouwd en gebracht.
Leonhard sprak in zijn presentatie over de zogenaamde “broadband culture”. Een generatie die volledig mobiel is, constant zich verbindt en deelt met mensen en merken en enorme hoeveelheden content tot zich neemt. Deze generatie biedt enorme mogelijheden als het gaat om adverteren of communiceren. Probleem bij deze kansen is ook de uitdagingen die er liggen op sociaal en cultureel gebied.

Leonhard heeft de afgelopen tijd 3 veranderingen gezien:

• Domineren is uit, samenwerken is in. (of zoals hij het omschreef: “Egosystem becomes Ecosystem”).
• Controle is uit, openheid/transparantie is in
• Het monoloog is uit, dialoog is in

Het zijn bekende verhalen. Voorheen was het voor merk A simpel: hoe meer controle, hoe meer pecunia. Tegenwoordig zal merk A echter veel meer moeten samenwerken (met andere partijen EN hun doelgroep) om die doelgroep te bereiken. Kernwoorden: permissie, relevantie, (meer)waarde, beloning en vertrouwen. Leonhard vat het samen:  “Command and control becomes coordinate and cultivate!” (uit Thomas Malone’s “The Future of Work”)

Uiteindelijk biedt “het mobiel internet” 3 vernieuwingen volgens Leonhard:

1. Een nieuwe “data economy”
2. Een nieuwe “content economy”
3. Een nieuwe generatie “advertising”, advertising 2.0

Content moet vrij zijn, volgens Leonhard. Een tiental jaren van “content control” hebben diverse lessen geleerd.
Rhapsody, DRM, de verliezen in de muziek industrie. Totale controle leidt uiteindelijk tot enorme afname van inkomsten. “Our future is in the crowd and the cloud”, aldus Leonhard.

De voorbeelden die Leonhard vervolgens aanhaalt maken duidelijk dat decentrale modellen (Google, YouTube, Skype) beter te onderhouden zijn (en dus een betere toekomst hebben) dan centrale modellen (Microsoft, MTV, traditionele telecom). Volgens Leonhard verdien je met “openheid” (of: gratis) de aandacht, vertrouwen en een goed product verdienen vervolgens het geld.

Als “mediafuturist” waagde Leonhard zich (uiteraard) ook nog aan enkele voorspellingen van dingen
die binnen 18 maanden staan te gebeuren:

• Twitter bereikt 50 miljoen+ gebruikers
• Facebook wordt de standaard “social utility” (en de grootste wereldwijde content zender)
• Google verdubbelt zijn inkomsten via advertenties
• Telecom partijen krijgen een zogenaamde “flat-rate content license”, door samenwerking met contentleveranciers
• Skype zal zich herpositioneren als “content player”

De hele presentatie van Leonhard vindt je ook op zijn blog. Overige presentaties komen binnenkort met video op de site van MoMo. De presentatie van Iskander Smit vindt je op Slideshare en was zeker de moeite waard!

Als laatste dan toch nog een filmpje van Gerd Leonhard, vanochtend gepubliceerd. Het geeft een goed beeld van hoe hij tegen de huidige ontwikkelingen aankijkt.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Zoals Jurgen eerder al aankondigde,  was er gisteren weer een Adobe User Group-meeting. De inspirerende titel-du-jour: Mobile Madness.
En alhoewel we dachten er met een G1 en een iPhone te zijn, waren we er uiteindelijk met twee G1′s. We voelden ons wat eenzaam (echt!).
De conclusie na de verschillende presentaties van onder andere Serge Jespers (Adobe), Thomas Joos (Boulevart), Ralph Cohen (IceMobile), Michel van Velde (Oneshoe) en Ubi de Feo (TwoDotOne) is dat er wel degelijk sprake is van een “mobile madness”, maar dat Adobe er (vooralsnog) mager voor staat op mobiel gebied!

Wordt 2009 het jaar van mobiel internet?
Via Twitter de tweeps op de hoogte houdend, met Yammer HQ een vinger aan de pols gevend en  met AK Notepad op de G1 in de aanslag legden wij ons oortje te luisteren!

Een korte introductie van de Adobe User Group werd gegeven door plaatsvervangend dagvoorzitter Niels de Keizer. Voorzitter Bert Hagendoorn was op een “secret mission” voor Adobe, what ever that may be! De Keizer begon zijn praatje met een stukje geschiedenis: de uitvinder van de eerste, voor het eerst zo genoemde, mobiele telefoon – Martin Cooper van Motorola. Hoewel wellicht niet veel mensen weten dat het eerste patent voor een draadloze telefoon al in 1908 werd ingediend.  Die doet het niet zo goed in de kroeg, overigens.

De Keizer eindigde zijn inleiding met een beetje inzicht in zijn eigen geschiedenis met mobiele telefoons. Die eindigde met een iPhone. Het zou niet de laatste keer zijn dat we die zouden zien, overigens. Vervolgens bleef ook voor hem de hamvraag aan de sprekers: Wordt 2009 het jaar van mobiel internet? Een overzicht van de meest interessante sprekers!

Serge Jespers
Het woord werd overgedragen aan Serge Jespers, “platform evangelist” van Adobe. Jespers had voor zijn presentatie niet één maar maar liefst drie mobieltjes op zak. Twee Nokia’s en ja, ook “die andere telefoon” (en zo werd de iPhone de rest van de dag dan ook genoemd). Hij vertelde kort wat over de ontwikkelingen op het gebied van Flashplayers voor mobiel (de recente berichtgeving uit Barcelona nog in het geheugen) en deelde mee dat er verwacht wordt Q4 2009 of Q1 2010 een mobiele Flashplayer voor Windows Mobile, Symbian en Android te lanceren met de mogelijkheden van Flashplayer 10. Vooralsnog moeten we het nog doen met de Flashlite player dus! Een andere verwachting die Adobe had, is intussen ruimschoots bereikt. Na eerdere onderzoeken had Adobe de verwachting uitgesproken dat er in 2010 zo’n 1 miljard (!) mobieltjes wereldwijd zouden zijn die Flash-content kunnen afspelen. Die aantallen zijn echter begin 2009 al bereikt.

Jespers liet ook nog even wat demo’s zien van Flashlite 3.1. De nieuwe “packager” zorgt ervoor dat applicaties niet meer via de Flashplayer op de mobiel hoeven te worden geopend, maar direct (alsware het een *.exe) te starten zijn. Jespers toonde dit op een Nokia N95 en een Nokia 5800. Helaas voor hem bleek de internetverbinding van Pakhuis De Zwijger op zijn zachtst gezegd “eigenwijs” en trad er regelmatig een fout op tijdens zijn demonstraties.
De hardste lach had hij overigens zichzelf op de hals gehaald, toen bleek dat hij de Flashplayer op een demo-toestel had gedowngrade en vervolgens zijn “live” geschreven applicatie na deployment de “This version of Flash is not supported” melding gaf. Hij accepteerde hem overigens waardig!

Thomas Joos
Onze zuiderburen hadden Thomas Joos van bureau Boulevart gestuurd om zijn verhaal te doen. Thomas is “mobile consultant” bij dit multimediale bedrijf.
Zijn verhaal, from concept to development, omschreef de stappen van idee tot creatie. Een erg leuk en onderhoudend verhaal, te meer omdat veel dingen die Joos omschreef gelijkwaardig of in een iets andere vorm terugkomen in het ontwikkeltraject voor “desktop internet applicaties”. Ook bij mobiele concepten draait het om een goed idee.Vervolgens is het slim je idee te toetsen bij bekenden of collega’s en te bekijken of het enthousiasme wat jij hebt bij het idee ook bij hen aanwezig is. Daaropvolgend is het altijd aan te raden om te kijken of je idee een probleem verhelpt of dat het een behoefte vervult. Definieer vervolgens je gebruiker en doe dit met precisie! Een goed gebruikersprofiel kan namelijk een echte “decision maker” zijn in je project. Vervolgens doorliep Joos nog een aantal stappen alvorens over te gaan tot ontwikkelen.

Een interessant aspect wat Joos naar voren bracht was een soort “storyboard” waar Boulevart gebruik van maakt tijdens het ontwikkelen van hun applicaties. Deze schetsen bevatten designs voor de schermen, aangevuld met omschrijvingen wat de gebruiker “ervaart” tijdens het gebruiken van de applicatie. Uiterst zinvolle informatie voor met name front-end developers, waarbij ik me af vraag welke mate dit een aanvulling of misschien zelfs vervanger kan zijn van de klassieke UID/IA-combinatie?

Michel van Velde
Via onze zuiderburen naar technisch-echt-bijna-buren: Michel van Velde van het Utrechtse OneShoe. Van Velde is de oprichter en directeur van OneShoe en momenteel verantwoordelijk voor de mobiele tak van dit full-service bureau. OneShoe wist recentelijk nog het nieuws te halen met hun QR-campagnes voor Go-Tan en makelaar Peek. Hij gaf al snel antwoord op de vraag die in het begin gesteld werd: 2009 wordt volgens hem wel degelijk het jaar van het mobiel internet.
Zijn argumenten zijn duidelijk. De huidige en toekomstige toestellen zijn er klaar voor, de iPhone heeft een bepaalde standaard gezet wat dat betreft. Providers bieden tegenwoordig betaalbare flat-fee abonnementen aan en er is een sterke “technical drive” bij de huidige consument. Belangrijker nog:  het nut van internet op de mobiel wordt steeds duidelijker. Intussen maken wekelijks bijna 850.000 mensen in Nederland gebruik van mobiel internet.

Van Velde benadrukte wel dat er nog genoeg te winnen valt. Van de top 200 websites uit 2008 heeft slechts 25% een mobiel-vriendelijke variant, bijvoorbeeld. Daarnaast moeten ontwikkelaars anders kijken naar mobiel internet. Het is een andere techniek en de consument heeft andere gebruiksmomenten. Vooral die gebruiksmomenten kwamen gedurende de daarop volgende presentaties terug, mobiel internet wordt nog het meest gebruikt tijdens het “wachten”.
Een andere tip die Van Velde meegaf, heeft betrekking tot het gebruik van bluetooth marketing. Consumenten hebben vaak niet door dat bij het inschakelen van bluetooth, zij zich ook openstellen voor derden. Een bericht pushen op bijvoorbeeld Utrecht CS zal daarom door de consument worden ervaren als spam. En dat op een apparaat wat vaak veel heiliger is dan de desktop thuis: hun mobieltje. Dit kan dus een averechts effect hebben. Positieve resultaten werden wel bereikt bij evenementen, waarbij via bijvoorbeeld printmedia duidelijk werd gecommuniceerd wat er te verwachten was wanneer aanwezigen hun bluetooth openstelden.

Ralph Cohen
Cohen sloot de dag af met enkele inspirerende cases van Icemobile. Die naam doet wellicht een belletje rinkelen, ze waren recent nog in het nieuws met de Centraal Beheer-app die afgekeurd werd voor de Apple App-store. Hij toonde enkele cases voor Red Bull en Samsung.

Maar wacht, er is meer…
Ja, er was meer. Zo was Ubi de Feo er om te vertellen welke dingen TwoDotOne er heeft gedaan voor Nokia, vertelde Wimer Hazenberg van Booreiland over Okimok, waren er mensen van Raak Mobile Concepts en deelde Ruben Salomon (HotSMS) in rap tempo zijn huidige en toekomstvisie op mobiel internet.

Aan het eind van de dag hadden collega Bertram en ik een behoorlijk tevreden gevoel. Nee, de informatie die genoemd werd was niet iets wat we nog niet eerder hadden gehoord. En ja, we werden wel een beetje suf van het feit dat er in elke presentatie wel een iPhone voorbij vloog (daarmee niets af willen doen aan de status van het apparaat). En wellicht had er toch iets breder kunnen worden gekeken naar ontwikkelingen op het gebied van Android of Symbian en wat dit voor de markt zou kunnen betekenen. Bovenal was het duidelijk dat Adobe nog niet veel  in te brengen heeft in alle “mobile madness”.

Waarom we dan toch met een tevreden gevoel op huis aan gingen? De focus van de presentaties lag niet op de producten van Adobe, maar daadwerkelijk op de ontwikkelingen die er plaatsvinden. Nu was het voor mij de tweede keer dat ik een AUG-event bijwoonde, dus ik weet niet of dit bij andere events wel zo is of was (en ja, ik zal proberen er vaker bij te zijn om dat te toetsen ;-)). Daarnaast waren er na afloop genoeg verse ideëen, haakjes en inspiratie om een goed gevoel over te houden.

De woordvoerder van het Voedingscentrum geeft aan in het artikel dat er nog legio mogelijkheden zijn om de QR-code in te zetten.  Ook ik dacht gelijk aan het plaatsen van QR-codes op specifieke producten. Zodat consumenten via hun mobiele telefoon informatie kunnen opvragen over het betreffende product.  Zou dit dan eindelijk de doorbraak betekenen van de QR-code in Nederland? Hier op Frank-ly hebben we al vaker geschreven dat we niet begrijpen waarom Nederlandse bedrijven de QR-code niet meer inzetten. Het is immers de ideale brug tussen offline en online.  Nu met 1.500 billboards met daarop de QR-code kan het in een keer hard gaan.  Maar de opmars van de QR-code is natuurlijk inherent aan de opmars van mobiel internet en ik denk dat mobiel internet nog lang niet mainstream gebruikt wordt. Ook de onderzoeksbureaus verschillen hierover van mening. We zullen het zien. Ik vind het in ieder geval een stap in de goede richting die het nu door het Voedingscentrum gezet wordt.

foto via Susan NYC

Maanden, herstel, jaren gingen de geruchten al rond. Het zou een telefoon worden, nee, een platform, nee toch een telefoon, nee toch een platform! Android zou het gaan heten. Orange zou de telefoons gaan verkopen. En toen ging O2 er mee aan de haal. Uiteindelijk blijkt T-Mobile de door HTC ontwikkelde G1 telefoon te gaan verkopen.  Tijdens een gortdroge en tamelijk donkere presentatie in New York werd hij om 16.30 uur NL-tijd voor het eerst getoond. Maar zitten we nog wel te wachten op een “gPhone“? Of….

Het gevoel is tweeledig.
Ja, sommige applicaties die tijdens de demo getoond werden (voornamelijk Google-dingen, ‘tuurlijk) waren pretty amazing.  Natuurlijk wil ik direct na het maken van een afspraak met een van mijn contactpersonen (opgeslagen in Google Contacts) zien waar ik precies heb afgesproken op Google Maps.  Meer voorbeelden geeft onze fietsende vriend hieronder:

Maar na het zien van dit filmpje, viel me ook op hoe betrekkelijk saai de interface van het Android Platform is. Natuurlijk, functioneren is ook belangrijk, maar in dit geval mis ik wel een beetje de “fun” in “functioneren”. De eerste reacties van bijvoorbeeld Engadget zijn ook wel opvallend: “Here’s some initial observations: the browser (Chrome Light, zoals Google het noemt -red.) is much choppier than the iPhone’s, there seem to be be two separate mail apps, one for Gmail and a separate IMAP app, and there seems to be no multitouch functionality.”

Tijdens het schrijven van dit artikeltje draait er vrolijk een Twitter-search mee. Opvallend: gemiddeld 10 nieuwe reacties met de term “G1″ per minuut. Er wordt dus wel over gesproken. Veel over het design van de G1. Eerlijk gezegd vind ik het ook niet bepaald een mooie telefoon. Het is net of ze er op het laatst nog een blokje tegen aan moesten metselen voor de stevigheid. De “Fisher Price-look” is een veel terugkomende term online.  Smaken verschillen, dat dan weer wel.

Waar het uiteindelijk om draait is natuurlijk het ontwikkelplatform Android. Na het succes van AppStore van Apple heeft ook Google een soortgelijke functionaliteit beschikbaar gesteld. Ik ben erg benieuwd naar de ontwikkelingen die deze actie teweeg zal brengen. Mashable heeft de mooiste term: “The real story to watch will be the developer ecosystem that emerges around the device”.

We zullen in Nederland nog even moeten wachten op de eerste hands-on: de Europese lancering vindt plaats in het eerste kwartaal van 2009.

Deze nieuwe widget, die hierboven te zien is, heb ik op mijn hyvesprofiel geplaatst. Nu kan iedereen die mijn hyvesprofiel bezoekt contact met mij opnemen. Waar ik ook ben, ik heb immers mijn mobiele telefoon altijd bij me. Als ik niet online ben, dus Nimbuzz niet heb draaien op mijn telefoon, dan kan men mij “buzzen”. Mijn telefoon gaat dan af en dan verschijnt er in beeld dat iemand mijn via Nimbuzz wil contacten. Als ik dan online ga kan ik met degene chatten, bellen of kan hij/zij mij bestanden sturen. Deze nieuwe feature werkt echt goed en ik ben benieuwd hoeveel bezoekers van mijn hyvesprofiel dit gaan gebruiken.