Inmiddels is het rapport met de resultaten van het onderzoek naar de beste digitale sollicitatie-ervaring 2010 verschenen. Voor dit onderzoek zijn 350 organisaties onder de loep genomen en is er gekeken naar hun online recruitmentstrategie.

De belangrijkste leerpunten die uit dit onderzoek naar voren zetten we hier voor je op een rijtje:

1. Noem altijd één of meerdere contactpersonen in de vacature en plaats ook hun foto’s erbij.

2. Zorg ervoor dat je een makkelijk vindbare ‘sollicicatieknop’ hebt bij elke vacature.

3.Maak gebruik van testimonials door bestaande werknemers. Dit kan in zowel in tekst als video natuurlijk.

4. Zet een corporate weblog op. Hierop kan je goed laten zien wat er in je organisatie leeft en hoe men denkt over bepaalde issues.

5. Vermeld altijd heel duidelijk de arbeidsvoorwaarden op de recruitment site. Het niet vermelden hiervan blijkt de nummer één reden te zijn om niet te solliciteren.

6. Interactieve elementen als een game, quiz of chatfunctie kunnen naast werving tool ook worden ingezet voor een eerste selectie van de kandidaten.

7. Beschrijf duidelijk de sollicitatieprocedure die de kandidaten moeten doorlopen.

8. Houd het digitale sollicitatieproces zo makkelijk mogelijk: gebruik geen lange formulieren, maak het reageren op een vacature laagdrempelig, gebruik de LinkedIn API om het proces te versimpelen.

9. Stuur de kandidaat altijd een ontvangsbevestiging of auto reply via email. En houdt je aan de afspraken die je hier in vermeldt.

10. Gebruik sociale netwerken voor recruitment alleen als je er een gedegen plan voor hebt en er tijd voor vrij maakt.

Het volledige onderzoek zal verder worden toegelicht op 20 oktober 2010 tijdens het Digitaal-Werven evenement.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Het onderzoek werd gehouden onder zowel (Amerikaanse) consumenten als adverteerders en maakte vooralsnog duidelijk dat juist die laatste groep bezig is met de mogelijkheden die Twitter biedt. Terwijl 69% van de consumenten in het onderzoek te kennen gaf te weinig van het platform te weten om er vragen over te beantwoorden, bleef de teller bij de adverteerders steken op 17%.

Maar ook het kleine percentage van de consumenten dat wel wist wat Twitter is (23%), reageerde verdeeld. Een deel van hen gaf aan dat de service potentie heeft en in de komende jaren wel zal groeien, terwijl een evenredig aantal deelnemers aan het onderzoek te kennen gaf dat “het vooral iets voor de jongeren is”. De resterende 8% is overigens al een stap verder en gaf aan dat Twitter oud nieuws is en ze toe zijn aan “the next big thing”.

Mede-oprichter Biz Stone stak hand in eigen boezem en gaf toe dat de homepage van de site niet in één keer duidelijk maakt wat Twitter nu precies is en het de gebruikers ook niet snel naar het antwoord leidt: “We need to do a better job of explaining ourselves to people who hear about us and then have no idea what do to.”

Daad werd echter al snel bij het woord gevoegd; vandaag presenteerde Twitter als eerste stap een gloednieuwe homepage!

Ik heb de service getest in de eerste fase en de makers van feedback voorzien om de dienst te verbeteren. Ze zijn nu echt van start. Omdat het een gespecialiseerde en betaalde dienst is, kun je er niet zo maar gebruik van maken, maar moet je eerst een abonnement nemen.

Waar ik het echter over wil hebben is een persbericht wat ik van TimBoodle kreeg. Begrijp me goed, ik wil ze niet afzeiken of in een negatief daglicht zetten. Maar het persbericht deed me toch enigszins de wenkbrauwen optrekken. De samenvatting van het persbericht:

“Jazzfans hebben van Nederlandse muziekliefhebbers gemiddeld het hoogste opleidingsniveau genoten, op de voet gevolgd door fans van world music en van klassieke muziek. Rockmuziek bezet een vierde plaats.

Binnen een groep van dertien muzikale hoofdgenres hebben de mensen die van levensliederen, schlagers en chansons houden het laagste gemiddelde opleidingsniveau. Ook countrymuziek blijkt wat betreft opleidingsniveau relatief laagdrempelig te zijn. Het bovenstaande volgt uit een groots objectief onderzoek naar muzieksmaken onder de Nederlandse bevolking. Het onderzoek is uitgevoerd in opdracht van TimBoodle, een nieuw Nederlands bedrijf dat creatieve professionals  ondersteunt bij hun diverse muziekkeuzes.”

Ik kon me niet onttrekken aan het gevoel dat dit een beetje vragen naar de bekende weg is. Misschien is het slecht om te denken, maar het persbericht bevestigd een flink aantal vooroordelen die er bestaan over muziekgenres. Daarom zat ik me ook af te vragen wat het nut is van het onderzoek en het persbericht. Iets langer over nadenkend kan ik me wel wat voorstellen. TimBoodle is een interessante zoekmachine. Je kunt er op genre, snelheid, soort instrument, gevoel, sfeer, emotie etc zoeken naar specifieke muziek. Het is een zoekmachine die erg is gericht op de reclamewereld, waar men vaak “nog een muziekje onder de commercial” nodig heeft.

Nu is zo’n onderzoek natuurlijk interessant om te koppelen aan hun zoekdienst. Zit je doelgroep in de leeftijd 20-30 met lage(re) opleiding, gooi er wat urban muziek tegenaan! Dus commercieel gezien snap ik het wel van Timboodle. Maar kijkend met de bril van (eigenwijze) strateeg en muziekliefhebber, dan denk ik: “meer middenmoot, meer denken in de grote gemene deler, terwijl je het juist moet hebben van de uitzonderingen, de unieke eigenschappen, de rafelige randjes om je product/dienst een succes te maken”.

Ik vroeg twee muziekkenners in mijn netwerk ook om hun mening. Niels Aalberts van het uit-ste-ken-de (ja, ik blijf het zeggen) muziekblog Eerste Hulp bij Plaatopnamen:

“Waaruit blijkt dat die ‘low brow’-muziek meteen ook maar ‘minder complex’ is en klassiek en jazz complexer dan rock en wereld? Ik zie nergens terug waarop ze die claim baseren. Sowieso zie ik nergens in het bericht dat de conclusies op meer gebaseerd zijn dan het aantal respondenten. Zou toch wel graag willen weten wat de onderzoeksmethode is geweest alvorens men dit lineaire verband roept. Maar ja, vrees dat de uitkomsten dan niet veel anders zijn. “

Hilde Smetsers van het nieuwe muziekplatform Next Best Band:

“Deze resultaten zijn naar mijn idee algemeen bekend en voor mij is het dus ook geen meerwaarde. Sowieso geloof ik niet helemaal meer in het segmenteren op opleidingsniveau. Ik kijk daarentegen liever naar andere kenmerken; wat doen die mensen, waar spenderen ze hun vrije tijd aan, waar geven ze hun geld aan uit, hoe staan ze in het leven etc. Het opleidingsniveau maakt daar natuurlijk onderdeel van uit, maar ik denk dat iedereen wel had kunnen inschatten dat liefhebbers van klassiek en jazz hoogopgeleid zijn en levenslied laag. “

Ik sluit me aan bij Hilde en Niels, dit soort onderzoeken ondersteunen volgens mij juist het vervlakken van muzieksmaken. Want muzieksmaak wordt niet alleen gevormd door opleiding en sociaal milieu zoals het persbericht stelt. Muzieksmaak wordt ook gevormd door wat je ziet en hoort om je heen.

Ik vind Timboodle een interessante zoekservice maar je mag niet blind vertrouwen op een door mensen gevulde database met emotie en sfeer om je keuze te maken voor campagnemuziek. Hooguit inspiratie op doen en richting bepalen, maar de uiteindelijke keuze vergt toch wat meer inzicht en ervaring. En dat kan alleen een mens doen…

Wat is jullie mening?

De centrale vraag die in het onderzoek centraal staat is: “Welke rol speelt Twitter in het contact met Maxime Verhagen en zijn achterban?“. Het is een kwalitatief onderzoek dat bestaat uit 3 delen, namelijk een productie-, inhouds – en receptiedeel.  Hieronder de verschillende delen in vogelvlucht.

Het productiedeel heeft de deelvraag “Op welke manier maakt Maxime Verhagen gebruik van Twitter en hoe komt dit tot uiting”?“  Om dit te onderzoeken heeft ze zes interviewvragen opgesteld. Helaas had zowel de Minister van Buitenlandse Zaken als zijn persvoorlichter geen tijd om deze vragen te beantwoorden. De persvoorlichter gaf via de mail aan dat er genoeg interviews online staan en dat ze hier de informatie uit kan halen. @maximeverhagen geeft in deze interviews aan dat het informeren van burgers over het belang van buitenlands beleid en hoe dit in de praktijk vorm krijgt zijn voornaamste reden is om te twitteren.

Het inhoudsdeel “Hoe zien de “tweets” van Verhagen en zijn volgers er inhoudelijk uit, oftewel, wat is de input van Maxime Verhagen en die van de burger op Twitter?“. Hiervoor zijn 300 tweets middels een inhoudsanalyse tegen het licht gehouden. De tweets beslaan een periode van 8 december 2008 t/m 10 januari 2009. Hij post ongeveer 10 tweets per dag waarvan zelfs twee derde replies zijn op andere tweeps. Er zijn ongeveer 50 vaste mensen die frequent een conversatie met Verhagen aangaan. Tweets van followers aan Maxime Verhagen hebben voornamelijk betrekking op zijn werk als Minister van Buitenlandse zaken.

Tot slot het receptiedeel “Hoe kijken burgers tegen Twitter aan en welke rol speelt Twitter voor hen?“. Hiervoor heeft ze 29 volgers van @maximeverhagen een aantal vragen gesteld. Waaronder Johan Voets , Frank Meeuwsen en ondertekende van Rhinofly. Het merendeel van de respondenten blijkt werkzaam in de communicatie-mediabranche en alle respondenten geven aan Twitter te gebruiken voor sociale contacten en gezelligheid. De helft van de respondenten geeft aan Twitter ook te gebruiken om op de hoogte te blijven van ontwikkelingen in het vakgebied. Een flink aantal respondenten geeft aan dat ze niet hadden verwacht dat het Maxime Verhagen zelf zou zijn, maar dat ze nu wel een stuk beter beeld hebben van de werkzaamheden van het Ministerie van Buitenlandse Zaken

Conclusie
Centraal in deze paper staat de vraag welke rol Twitter speelt in het contact met Maxime Verhagen en zijn achterban. Aan de hand van de onderzoeksresultaten kan er wel degelijk gesproken worden over interactiviteit tussen @maximeverhagen en andere tweeps. Uit diverse onderzoeken komt naar voren dat politici internettoepassingen gebruiken om mensen die affiniteit hebben met politiek verder te activeren en te doordringen van hun ideeën.  Bij @maximeverhagen is dit wel degelijk anders en gaat het ook om alledaagse zaken en hebben niet alle followers affiniteit met politiek. De interactie kan daarom uitzonderlijk genoemd worden. Nou moet hier wel een kanttekening bij geplaatst worden omdat de respondenten en tweeps ansich op dit moment nog niet echt representatief zijn voor de Nederlandse bevolking. Het zijn over het algemeen hogeropgeleide mensen werkzaam in de communicatie – en mediabranche of mensen met een sterke affiniteit voor web 2.0 toepassingen.

Ik ben al een tijd terug benaderd voor de vragenlijst van dit onderzoek en was erg benieuwd naar het resultaat. Het is een interessant stuk geworden waarin veel analyses staan over de twitterende Maxime Verhagen en zijn followers.  Voor de fanatieke tweeps is aardig wat informatie al bekend, maar er staat zeker nog genoeg interessants in.

Lees hier het volledige paper.

Ik schrok me dus een mutsje (want wees eerlijk, met deze temperatuur is een hoedje veels te koud), toen ik net ineens een update van Jim’s blog in mijn Google Reader tegenkwam. Jim is terug. Zeven dagen later dan aangekondigd.
De komende tijd zal hij ons op de hoogte  gaan brengen van zijn ervaringen en natuurlijk, de resultaten.

Rest ons te zeggen; welkom terug Jim! Enjoy the surf! :-)

Ooyala en Overlay.tv zijn voorbeelden van bedrijven die er mee aan de slag gingen. De grote G bleef niet achter en maakte vandaag op het corporate blog bekend ook met een “Koop nu”-functie te gaan starten.
Het is helaas nog niet met de kekke “hypervideo”-technologie, maar het is een eerste stap van Google om meer te gaan doen met de 5 miljard pageviews per maand!

Overigens niet gek dat Google YouTube breder gaat gebruiken als commercieel platform. Volgens analiticy zit daar de winst om van YouTube een “$500 million business” te maken!

Het resultaat was voor mij verrassend: 58% van de ondervraagden wist niet wat een social network is! Toch doen we het als Nederlanders helemaal niet slecht.

Van de totaal aantal ondervraagden bleek 26% lid te zijn van een social network. Nederland scoort erg goed op dat gebied: 49% van de ondervraagde Nederlanders bleek lid te zijn van een social network. Daarmee scoren we hoger dan bijvoorbeeld de Verenigde Emiraten (46%), Canada (44%) en Verenigde Staten (40%).

Synovate heeft in hetzelfde onderzoek ook gekeken hoe het stond met de, in januari 2007 al aangekondigde, “Social Network Fatigue“. Met andere woorden: is men de interesse in online sociaal netwerken aan het kwijtraken? Volgens 36% van de deelnemers aan het onderzoek is dit het geval. Deelnemers uit Japan piekte op deze vraag, 55% van de ondervraagde bevestigde de social network fatigue, terwijl de deelnemers uit Frankrijk (21%) Indonesië (18%) er voorlopig nog geen genoeg van schijnen te krijgen.

Afgelopen april publiceerde Universal McCann de resultaten van hun onderzoek “Wave” (zie bijv. Marketingfacts.nl), waarbij Wave1 in september 2006 werd uitgevoerd, Wave2 in 2007 en Wave3 in 2008. Het onderzoek is veel omvangrijker dan de aanleiding van deze blogpost, maar de evolutie van een aantal trends zijn toch wel prettig om in 1 preso te hebben dacht ik zo! Ook dit onderzoek toont aan dat Nederland ver voorloopt als het gaat om het gebruik van social networks: 36,4% van de Nederlanders gaf aan dagelijks gebruik te maken van een social network tegenover 23.4% in de Verenigde Staten.

(open hem even op full-screen, anders wordt de tekst wat onleesbaar! :-))

“Het volume van je draagbare muziekspeler controleren met het rollen van je ogen. Docomo, een van Japans drie grote aanbieders van mobiele telefoon, gaat serieus onderzoek doen naar deze en andere “draagbare gadgets”.”

Euh….huh? Dus als ik een slecht nummer op mijn iPod heb staan kan ik niet zuchtend met mijn ogen naar boven rollen, want dan vliegt het volume straks omhoog? En kun je dan door te knipogen naar het volgende nummer? En door scheel te kijken springt het nummer op pauze? Wel een interessant gegeven, je hardware beïnvloeden via lichaamstaal…

 Probeer het volgende testje eens. Ik slaagde voor het eerste deel, maar ik zakte gigantisch voor het tweede deel.
 

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Via frescreation.com