Collecta komt deze maand naar het schijnt met een voor iedereen bruikbare variant inclusief de API. Wie ontwikkeld de eerste automatische retweet engine die alle relevante berichten uit die API weer retweet.

Er lijkt zich een serieus segment te ontwikkelen voor “social media searchengines”, waar eerder ook Social Mention (gebouwd op het Yahoo! BOSS-platform) en Delver zich al lieten zien. Een interessante ontwikkeling, dat is zeker.  Voor WhosTalking geldt vooralsnog dat het ontbreken van een RSS-feed of het kunnen opslaan van een zoekopdracht een flink gemis zijn. De applicatie is echter nog in beta, dus wie weet!

Doen is geloven, in dit geval!
Ik vond het een grappige ervaring dat een individuele foto soms veel minder krachtig is dan het geheel van je zoekopdracht!

Marketing heeft natuurlijk alles met nieuwsgierigheid te maken. Is de wasverzachter echt pluche-beren-zacht; smaakt het drankje echt zo lekker dat je er knappe mannen bij gaat zien…Een paar dagen geleden werd met deze reclame op een lantaarnpaal in Sydney (ja, die in Australië) mijn nieuwsgierigheid op een moderne wijze op de proef gesteld. Op een smalle, zwarte poster stond: “Type this into Google”, gevolgd door een pijl en een naam. Dan ben je dus nieuwsgierig: is het een presentatie van Google? Gewoon iemand die aandacht wil? Een conferentie over de combinatie van internet en marketing op straat?

En dan is het wachten op een internetverbinding. Thuis, op kantoor, in een internetcafé, op een onbeveiligde wifi… Wat ons betreft moest het wachten tot een hotelkamer met gratis internet. Daarna even denken… (wat stond er precies op die poster), en ik kwam erachter. De zoekactie op “Paul Strange presents” leverde 1440 resultaten op: Paul presenteert dansavonden. Een DJ die internetmarketing op straat brengt – ik vond het opvallend. Maar het zal pas echt resultaat hebben als meer mensen ook op straat Google bij de hand (kunnen) hebben. Of heeft iedereen in Nederland al een internetverbinding in zijn handtas zitten?!

Groeten uit Down Under van jullie reizende Usability Analist!

(Naschrift – Wat te denken van Google Mobiel? Hoe is dat in andere landen? FM)

Het technische aspect van het opslaan van formulieren door de spider gebeurt volgens Jayant Madhavan en Alon Halevy van het Crawling and Indexing Team (dingen die je minder makkelijk uitlegt op een gemiddelde verjaardag) als volgt; “…when we encounter a <FORM> element on a high-quality site, we might choose to do a small number of queries using the form. For text boxes, our computers automatically choose words from the site that has the form; for select menus, check boxes, and radio buttons on the form, we choose from among the values of the HTML. Having chosen the values for each input, we generate and then try to crawl URLs that correspond to a possible query a user may have made. If we ascertain that the web page resulting from our query is valid, interesting, and includes content not in our index, we may include it in our index much as we would include any other web page.”

Maar Google bedient zich in deze van “good Internet citizenship”, wat het ook waard moge zijn: “Needless to say, this experiment follows good Internet citizenry practices. Only a small number of particularly useful sites receive this treatment, and our crawl agent, the ever-friendly Googlebot, always adheres to robots.txt, nofollow, and noindex directives”

Pete Freitag vatte het volgende samen uit de hele post:

The Googlebot will NOT submit forms that:

• Use method="post"
• Have password fields
• “Use terms commonly associated with personal information such as logins, userids, contacts, etc”
• Have a form action that is forbidden in robots.txt

We kunnen uit ervaring melden dat de Googlebot zijn “good Internet Citizenship” nog wel eens vergeet en lekker toch doorjakkert. Alleen de form-actie in de Robots.txt als forbidden zetten bied dan uitkomst.

Voor back-end developers dus nog even rust. Geen vage records in de database van de Googlebot. Althans, voorlopig nog niet dan.

Het gevoel wat ik bij deze nieuwe optie kreeg was erg tweeledig. Ja, het is een hele frisse blik op het zoeken van data op internet.  Je bekijkt informatie vanuit hun geografische locatie, in plaats van het zoeken op globale termen. Maar vooralsnog blijven zoekresultaten voornamelijk bestaan uit Wikipedia-pagina’s en hotel-sites. Of krijg je een geheel verkeerde locatie door, omdat de ISP van de betreffende pagina in Amsterdam zit (zoals bij ons het geval is ) . De service functioneert ook niet helemaal zoals je zou verwachten, want de kaart blijft beperkt tot wat je voor je hebt. Wil je vanuit je kaart van de USA zoeken naar een Nederlandse website, zul je eerst naar Nederland moeten gaan en daar je zoekopdracht opnieuw moeten uitvoeren.

Wat opvalt is het feit dat Google de optie stilletjes heeft toegevoegd. Geen toeters, bellen en confetti – of op zijn minst een officieel releasestatement. Het draagt bij aan dat gevoel van experimenteren…. dat dan weer wel!

Zou het zo kunnen worden in de toekomst?

(Via Marikaya)