Escher in het Paleis heeft als museum veel te bieden. Het statige pand aan het einde van het Lange Voorhout is in Den Haag een waar icoon. Naast de uitgebreide M.C. Escher collectie, geeft een bezoek aan het paleis een kans om eens te zien waar Koningin Emma haar winters doorbracht. Aangevuld met hedendaagse kunst van onder andere Hans van Benthum biedt een bezoek een veelzijdige belevenis voor zowel jong als oud.

Op de nieuwe website wordt met schetsen van het paleis en haar omgeving, een deel van de beleving van het museum overgebracht. De beelden geven, in combinatie met de content op de website, een teaser van wat het museum allemaal te bieden heeft en moet prikkelen om zelf eens een keertje een kijkje te gaan nemen. Verder hebben ook educatie en verhuur, beide belangrijke activiteiten binnen het paleis, een prominente plek gekregen op de site.  Naast informatie van het museum zelf wordt met behulp van user generated content via bijvoorbeeld Flickr een indruk gegeven van het museum zoals de bezoeker het ziet. Al deze aspecten maakt de online ervaring bijna net zo veelzijdig als een offline bezoek.

Laat je dus prikkelen en neem een kijkje op de nieuwe website van Escher in het Paleis!

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Het deed me overigens wel bijzonder veel denken aan het Skittles initiatief, waarbij het lanceren van de nieuwe website voornamelijk ging om de publiciteit en niet zozeer de functionaliteit.

Want is deze website van BooneOakley nou functioneel? Neh. Leuk, grappig en een tikje innovatief? Jazeker!

Via Mediamerge

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Het is natuurlijk een gouwe ouwe van Agency Fusion, die er in 2007 een goede virale hit mee scoorde.
De resultaten las ik echter vandaag pas op hun website:

• Meer 1.000.000 views (van ongeveer 750.000 unieke gebruikers)
• Meer dan 700 telefoontjes en e-mails
• De site werd bekeken in meer dan 190 landen.

Amazing, Mike!

Toen kregen we de Hema die een briljante campagne startte om de nieuwe site te vieren. Wederom producten die omvallen, rondvliegen en je beeldscherm omvergooien.

Nintendo kon niet achterblijven met de Wii. Youtube krijgt er flink van langs in deze video…

En dan is nu ook Child Surgery Vietnam, waarvoor Stichting Nobel een campagne op Hyves heeft gemaakt. Cursor-klevertje Handicapje is op Hyves aanwezig (eerst inloggen) en vernielt je complete Hyves profiel. Het persbericht heeft het over “niet eerder uitgevoerd”. Inderdaad, niet op Hyves.

Maakt het dat minder effectief of leuk? Nee natuurlijk niet. Al sinds de uitvinding van de banaan wordt de schil als middelpunt van vele grappen gebruikt. Dus waarom zou dit middeltje niet verder kunnen worden gebruikt? Niks mis mee hoor.

Maar hoe lang zou het duren voor een online bureau met een campagne komt om al die omgevallen websites weer in elkaar te mogen zetten? Just a thought…

Groundswell

Wat is Groundswell?
Groundswell is een boek van het consultantsbureau Forrester. Specifiek van Charlene Li en Josh Bernoff. Het beschrijft een sociale trend waarin mensen technologie gebruiken om van elkaar dingen te krijgen in plaats van traditionele instituten zoals bedrijven. Denk aan sociale netwerken, blogs en forums. Groundswell gaat uit van de gedachte dat deze bewegingen door mensen worden gestart in plaats van bedrijven. Het is dan ook belangrijk voor bedrijven om te begrijpen hoe mensen in relaties bewegen in plaats van de laatste technologische ontwikkelingen blind te volgen. Deze laatste veranderen in een tempo wat niet is bij te benen, dus is het ook niet noodzakelijk om ze volledig te begrijpen. Erkennen dat er technologische veranderingen zijn en bereidheid om er in te duiken, dat is al heel wat.
Het boek beschrijft de Sociaal Technologische Profielen, waarbij we kijken hoe mensen in groepen vallen als Creator (schrijft weblogs, upload foto’s etc), Critics (Geven reacties op weblogs), Collectors (Lezen RSS feeds), Joiners (Doen mee in sociale netwerken), Spectators (Lezen blogs, doen verder niets) en Inactives (zijn niet actief op sociale netwerken en in sociale media).

Het leeuwendeel van het boek beschrijft onderdelen van de POST strategie, een manier hoe je een Groundswell effect voor je eigen merk of bedrijf kunt uitzetten. POST staat voor People, Objectives, Strategy, Technology. Werk in deze volgorde zodat je zeker weet dat je de juiste beslissingen neemt in plaats van het veelgehoorde “we moeten iets met een blog, wat moeten we doen?” terwijl er niet eens is nagedacht voor wie dat te doen en waarom. De Objectives en Strategy worden met een aantal interessante cases uitgelegd. Hierin komen technologieën voorbij als weblog, wiki, IdeaExchange, ratings en communities.

Groundswell weet zich te baseren op harde data die onder andere uit eigen Forrester onderzoeken komt. Dat maakt het boek voor mij een stuk interessanter. De cases kun je namelijk goed doorvertellen in je eigen klantenkring en onderbouwen met data. Daarnaast geeft het inzicht in (relatieve) successen van cases en kun je het relateren aan je eigen situatie.

De onderliggende boodschap in Groundswell is voor mij dat we in een tijdperk komen dat meer mensen op één of andere manier van sociale media gebruik gaan maken. Of het nu als Creator is of als Joiner, allemaal kunnen ze interessant zijn om te bereiken via social media-instrumenten. Maar besef dat je als bedrijf vaak wat langzamer loopt dan menig consument. Dus luister, werk samen, ben nederig in je communicatie naar je klanten. Heb geduld en zoek de kansen.

Little Brother

Cory Doctorow is een webcelebrity. Hij is mede-auteur van het beroemde weblog BoingBoing en is Europees directeur van The Electronic Frontier Foundation geweest, de organisatie voor digitale burgerrechten. Zijn geloof dat technologie voor mensen moet werken in plaats van ze tegenhouden komt duidelijk naar voren in zijn laatste titel “Little Brother“.

Een spannend verhaal van een jonge hacker in San Francisco die onbedoeld verzeild raakt in een Orwelliaanse nachtmerrie met de Amerikaanse overheid. In de nasleep van een aanslag op de Bay Bridge komt hij terecht in een gevangenis van het DHS (Department of Homeland Security) en op zeer indringende wijze ondervraagd (lees: gemarteld) Na een paar dagen komt hij met zijn vrienden vrij en verklaren ze de oorlog aan het DHS om hun nog vermiste vriend terug te vinden. Ze gebruiken al hun technische kennis en creativiteit om een ware ondergrondse beweging op te zetten die alle “anti-terroristische” maatregelen van het DHS tegenwicht geven of simpelweg omver werpen. Via een alternatief netwerk genaamd XNet worden afspraken gemaakt voor “jamming the system” acties en flashmobs op publieke plaatsen. Het boek heeft een redelijk goed einde, maar laat je wel met veel vragen achter over privacy en digitale rechten. Het laat zien dat enige kennis over nieuwe technologieën en het gebruik van online diensten geen kwaad kan als de overheid je niet meer beschermt tegen vijanden maar je zelf als vijand ziet. Het boek staat vol met instructies voor digitaal activisme. Van het vinden van mini-camera’s tot het versturen van video via een DNS server. De website Instructables heeft er een aparte pagina voor gemaakt die zeker de moeite waard is om eens te bekijken.
Het boek staat al maandenlang in de bestsellers lijst van de New York Times, ondanks het feit dat het ook gratis is te downloaden in een veelheid aan formaten onder een Creative Commons licentie. Zo heb ik zelf een tagcloud van het boek gemaakt, gebaseerd op het text-bestand wat je kunt downloaden. Cory Doctorow is zoals gezegd een webcelebrity. Hij heeft voldoende credibility opgebouwd om zijn laatste boek extra waarde te geven door zijn kennis van en visie op de toekomst. Little Brother is een thriller vol techno-geek rebellie die je moet lezen als je maar enigszins bent geïnteresseerd in de nabije toekomst van online communicatie en digitaal activisme.

Uit de introductie van het boek: “This book is meant to be part of the conversation about what an information society means: does it mean total control, or unheard-of liberty? It’s not just a noun, it’s a verb, it’s something you do.”

De raakvlakken

Ik heb de twee boeken vlak na elkaar gelezen. Eerst Groundswell, toen Little Brother. De eerste is een echt businessboek, dus de roman was een verademing en las lekker snel weg.
Omdat LB in de nabije toekomst speelt, voel je in het boek waar de genoemde instrumenten uit Groundswell ook toe kunnen leiden. Groundswell gaat er van uit dat mensen de sociale instrumenten inzetten voor eigen plezier en nut, maar ook om over en met merken en bedrijven te praten. LB gaat een flinke stap verder. Social media is compleet geïntegreerd in de samenleving, maar wordt door de hoofdpersonen vooral gebruikt als ondergronds instrument om de overheid dwars te zitten. Beide partijen maken gebruik van digitale media en weten heel goed hoe ze deze middelen kunnen hacken. Beide boeken ademen ook een ongebreideld geloof uit dat technologie in alle poriën van onze samenleving terecht zal komen. Dat gaat zeker gepaard met (nieuwe) vraagstukken over privacy en wetgeving. Organisaties als EFF en European Digital Rights zijn de voorhoede in dat gevecht.

Een wat lichtere variant van dit vraagstuk kun je zien op iamclean.org. Deze web-enabled deodorant docking station gaat erg ver in het vrijgeven van je persoonlijke informatie. Het dockingstation houdt bij wanneer de deodorant stick is verwijderd en voor hoelang. Deze informatie gaat direct online. Parodie is de beste manier om aandacht op het issue van privacy te vestigen volgens de makers.

Conclusie

Door een boek als Groundswell kom je vol ideeën over sociale instrumenten en de wijze waarop je deze strategisch in kunt zetten. Na Little Brother ga je ook eens wat verder na denken over privacy en de toekomst van online communicatie. Beide boeken zijn een absolute must voor de Geek Marketeer. Groundswell voor je werk, Little Brother om het in perspectief te zetten. Digitaal activisme is een realiteit. Het kan geen kwaad je te verdiepen in de mogelijkheden zodat je weet wat je te wachten staat als productmanager of andere “institutionele” machthebber. Zowel op het gebied van social media als privacy en cryptography. Is het niet uit zakelijk perspectief dan wellicht wel uit persoonlijk oogpunt…

De laatste jaren is goed te merken dat “mainstream” merken als Adidas en Nike zich tussen de niche-merken Burton, Vans, Element en DC nestelen. En vice versa zie je die merken (met name Burton en DC) steeds vaker terugkomen bij de mainstream. Het is Nike met de “Nike 6.0“-campagnes en NikeSb-collectie zelfs gelukt een plekje te werven binnen de harde kern. Bewonderingswaardig, maar het voordeel van zo’n grote broek als die van Nike, zijn de diepe zakken.

Printuitingen zijn in dit geval dus niet beperkt tot de klassieke vormen.
Van skatedecks, snowboards en surfplanken tot de frames van een BMX, alles kan worden gebruikt voor uitingen. Grote designernamen als Emil Kozak, Adam Haynes, Todd Francis en Steve Cousins maken grenzeloze creaties, vaak compleet over de kop en gevuld met een gevoel van adrenaline. Een goed voorbeeld hiervan is het werk van Adam Haynes voor Nike6.0.

Ik heb de websites van Element, Burton en Nike6.0 eens met elkaar vergeleken. Deze merken lopen namelijk redelijk goed op van “underground” naar “mainstream” merk. Wat voor alledrie de sites gelijk is, is het gebruik van Adobe’s Flash. Element kiest voor een sobere site, waarin waarbij er de nadruk wordt gelegd op de nieuwe producten in de collectie. Deze kunnen dan wel/niet direct online gekocht worden. Ook bij Burton staan de producten centraal. De snow/surf-gigant maakt ook goed gebruik van video en zet daarom ook een videplayer op de voorpagina.Bij Nike6.0 valt het op hoe goed de printcampagne is doorgevoerd in de website. De site staat bol van de elementen uit het werk van Adam Haynes.

Zowel Burton als Element maken gebruik van een online community.
Burton doet dat op een meer klassiekere manier, met een forum. Het wordt best intensief gebruikt en biedt Burton de kans direct te communiceren met de doelgroep op haar eigen “branded channel”.
Element kiest ervoor om de online community te verdelen over meerdere kanalen; de community-pagina verwijst de bezoeker door naar Vimeo-, YouTube- en MySpace-pagina’s. Wanneer de bezoeker Element toevoegd als “friend” op een van deze platformen, maakt hij kans op een unieke prijs. Goed om te zien dat een bedrijf gebruikt maakt van deze technieken, hoewel het wellicht minder makkelijk is om met de doelgroep te communiceren.

Ik denk dat de succesvolle crossovers van Nike en Burton duidelijk maken dat de subcultuur van de extreme sports steeds verder wordt geabsorbeerd. Het verhaal is zo oud als de weg naar Rome. Wanneer iets groot is in een subcultuur, wordt het al snel vertaald door de grote merken naar het grote publiek. De andere merken zijn echter in staat om het online kanaal te benutten om hun niche-producten onder een breder publiek te presenteren. Op deze manier vergroten zij ook hun bereik.

Persoonlijk ervaar ik de invloed die de grenzeloze creaties van de extreme sports heeft op de mainstream als louter positief. Dus geniet nog even met me mee van het werk van de eerder genoemde designers!

Bronvermelding:
“Extreme graphics” – Computer Arts Magazine 150
Interview met Emil Kozak – Alan Bernard
Foto van skatedecks: Alan Bernard via Flickr

Mooi onderwerp om de week mee te beginnen: drank. Level Vodka heeft een nieuwe site ontwikkeld die werkelijk een lust voor het (designers) oog is. Je vindt er de gebruikelijke recepten en de geschiedenis van het merk, maar alles is zo mooi vormgegeven dat je blijft rondkijken. De close-ups van de ingredienten en de fraaie fotografie van de cocktails doen je al weer verlangen naar het weekend. Een fraaie manier om je merk een online meerwaarde te geven.

(bron:Adverblog)

Op vrijdagmiddag 23 mei wordt de site feestelijk onthuld bij Mediamatic te Amsterdam. Natuurlijk heeft Woordkaas ook een widget, gratis te halen vanaf www.woordkaas.nl/embed waar je na elke klik een wisselende Woordkaas ziet. Ik vind het geweldig!

Bedenkers Niels ‘Shoe’ Meulman en Joep Luycx over woordkaas.nl:

Er zijn mensen die vinden dat woorden zijn zoals ze in het woordenboek staan en niet anders. Het woord als De Bank Van Zwitserland: degelijk en dicht. Wij van woordkaas.nl vinden dat onzin. De betekenis van woorden verandert voortdurend. Onder invloed van politici. Van corps-meisjes. Van Lonsdale-jongens. Bloggers. Striptekenaars. EO-ers. Bouwvakkers. Woorden slijten daardoor. Ze verkleuren. Ze vervellen. Ze betekenen ineens het tegenovergestelde van wat je altijd dacht. Zo gaat dat en dat is goed. Een woord is niet meer dan een handvat. Het begin van iets moois. Beschouw woordkaas.nl als een cursus woordkijken.