Vanop de Spin Award Inspiration Days, dag #3
Door Bob Vermeersch om 10:03Beste Interactieve Video en Beste Interactieve Game waren vandaag aan de orde.
Volvo Ocean Rush mocht aftrappen, met een “24″-achtig spel waarbij je de juiste keuzes moet maken om een 4-koppig reddingsteam op tijd op locatie te krijgen. Het geheel ademt kwaliteit uit en verlengt de emotionele merklading van de Volvo Ocean Race tot op het online platform, alleen is de interactie hier beperkt tot het aanklikken van bepaalde hotspots in de video’s.
Geen serieuze resque operation hier, maar pure humor gebouwd rond een simpel concept: Rabobank introduceert het betalen via SMS. Omdat dit vooral tussen vrienden gebeurt en dus om kleine bedragen gaat, leek het een leuk idee om hier een chique, financiële undergroundservice rond te bouwen die sterk contrasteert met de kleinheid van het verschuldigde bedrag. Je hebt keuze uit een bevallige assitente, een sweet talking loverboy, of een duo Oost-Europese bouwvakkers die een betonput te vullen hebben. De keuze werd versterkt met contactmomenten via mail en mobile, waardoor het een rijke ervaring wordt. Ook de art direction en fotografie mag gezien worden. Nice work!
Het duidelijk maken van enkele ingewikkelde technische snufjes aan je Volkswagen was de briefing voor Achtung!. En innovatie werd ook sterk doorgetrokken in de manier waarop ze dit deden. Ten eerste lieten ze je het ervaren ipv het uit te leggen. Ten tweede werd dit niet in de video’s getoond, maar manouvreerden de videokaders zelf als auto, waarin de chauffeur ageerde. Ten derde konden ze, door 2 video’s naast elkaar te streamen, heel snel de beelden laten inspelen wat er gebeurt, waardoor een heel nieuwe vorm van interactieve video ontstond. Binnen deze categorie de grootste kanshebber mijns inziens.
Een kort spotje waarin Giel Beelen iets doet met de rode knop op je remote. ‘Nough said.
(Ondertussen zitten we in de Best Gaming categorie) Het idee om voor een bandenfabricant een platform te maken waarin gebruikers of andere merken hun racetrack kunnen bouwen heeft misschien wel bestaansreden, alleen is de uitvoering in dit geval wat ongelukkig. Het menu is chaotisch, de loading is massive, en eens je aan het spelen bent krijg je niet de indruk iets compleet nieuws te zien.
Rotterdam & De Brullende Bolides
Opniew een racegame, maar door de vormkeuze -een stripboek gebaseerd op Michel Vaillant- en de gameplay -geef een vocale imitatie van een racebolide (of Freddy Mercury als je dat zelf wil) in je microfoon- krijg je hier niet de indruk dat het zichzelf te serieus neemt. Het resultaat is bijzonder geinig en de cityscape komt uitgebreid aan bod. Het enige minpuntje is de tekenstijl, die meer neigt naar de statische, simpele lijnvoering van de post-Willy Vandersteen Suske & Wiskes, dan naar de hyperkinetische stijl van de Michel Vaillantreeks waar dit op gebaseerd is…
Ook hier waren de splitscreenvideo’s van de partij. Desondanks de prachtige productie, is het game-aspect (het selecteren van het persoonlijk standpunt en af en toe iets aanklikken) hier ver zoek. Het feit dat Volvo zelf het woord ‘game’ niet wil horen, maar het eerder een ‘adventure’ wil noemen, heeft er waarschijnlijk wel iets mee te maken.
De bedoeling van dit spel is om scholieren kennis te laten nemen van de wetenschappelijke forensische onderzoeksmethodes. Het spel kon online gespeeld worden, maar uiteindelijk is het de bedoeling om in klasverband het spel te spelen, omdat er ook echte decorstukken (zoals een auto) in het spel verweven zaten. Het spel won al een Dutch Game Award voor beste visualisatie. Die is vooral gebaseerd op het film noirgenre, zoals Sin City. Mooi gemaakt!
De laatste case van deze post, een project management game als wervingstactiek, geeft mij net als Unit19 een dubbel gevoel. Het maakt gebruik van video, mobile, mail en andere kanalen, komt heel doordacht over, maar heeft een te kleine niche als doelpubliek, waardoor voor mij althans het raakvlak compleet zoek is. Er zullen inderdaad wel project managers zich heel erg aangesproken voelen door iets dat op alle vlak verschilt van het dertien-in-een-dozijn-headhunterstelefoontje, maar voor de gemiddelde bitterballenslikker heeft het bitter weinig bestaansreden. Nice try, wrong audience is mijn verdict.
De 2 cases voor jong aanstormend talent laat ik (jammer voor de jeugd) links liggen, want het is hoog tijd om de stof van afgelopen anderhalve dag te laten neerdalen en er een blog post uit te persen. En er terug voluit in te vliegen, want ik wil het ook wel eens opnemen tegen een eierwekker 
“En er terug voluit in te vliegen, want ik wil het ook wel eens opnemen tegen een eierwekker
”
Hell yeah! Volgend jaar krijg je een druk programma drie dagen lang