< Terug naar home

Sinds ik in maart moeder ben geworden, ben ik het mikpunt van marketingcampagnes. Eigenlijk al eerder, want het begon toen ik zwanger was. Misschien was het toen zelfs erger: je weet als (voor het eerst) zwangere vrouw nog niet precies wat je aan spullen nodig hebt, en dus zeggen ze dat je álles nodig hebt: van flesjes tot navelbandjes, van neuspeertjes tot kinderstoelen. En wel nú natuurlijk, want als je kind er is, dan kan je het niet meer kopen. Tenminste, dat gevoel kreeg ik wel eens.

Maar nu is ze er, onze Annesofie. En nu barst het los. Ik krijg regelmatig brieven ‘met een bobbel’ – blijkbaar moet ze  met vier maanden al stevig aan de Liga, en volgens drie brieven over kunstvoeding is het geven van borstvoeding nu echt wel bijzonder.

De meeste bedrijven zijn ook zo slim om te vragen naar de naam van je pasgeboren wurm, dus hier en daar kom ik de naam van m’n dochter tegen. Maar nergens zo opvallend als in de nieuwsbrieven van Simply Colors (die ik krijg naar aanleiding van een aanbieding bij zo’n gratis babydoos).

Zij verwerken de naam die ik opgegeven heb in hun nieuwsbrieven. Resultaat: een zeer persoonlijke e-mail, die meteen een reactie oproept, omdat de naam van je kleine wondertje al in het onderwerp te zien is: “Eigen tas voor Annesofie!” En ook in de nieuwsbrief zelf wordt goed ingespeeld op die reactie:

Nieuwsbrief Simply Colors

Echt goed gedaan, als je het mij vraagt. Want de reactie op de naam van je kind is onvermijdelijk, en je kijkt dan toch even hoe het geadverteerde product eruit ziet met háár naam erop. Overigens heeft het bij mij nog (nóg) niet tot meer aankopen geleid…

Naschrift: Het enige waar mijn nekharen van overeind gaan staan, is “Klik hier om direct een tas te bestellen…”. Maak van “Bestel direct een tas…” een link, zou mijn advies zijn!


Reacties

  • stephanie dijkstra 17 Augustus 2010 om 14:00

    beste Esther,

    Leuk je reactie te lezen op onze gepersonaliseerde nieuwsbrieven! En ik ben het eens met je naschrift. we gaan dit per direct aanpassen!

    Groeten,

    stephanie dijkstra
    directeur simply colors

  • Esther den Boer 17 Augustus 2010 om 17:09

    Hallo Stephanie,

    Bedankt voor je reactie, leuk om te horen!
    Ik ben benieuwd of de verandering in de link ook meer kliks oplevert… Ik verwacht van wel! :-)

    Esther

  • tifkap 27 Augustus 2010 om 15:26

    Mijn nekharen gaan er ook van overeind staan, maar dan op een heel andere manier.

    Ik vind het nogal creepy als bedrijven die ik niet ken me gaan mailen met standaard templates, met daarin invoerveldje N vervangen door informatie X die ik ooit een keer bij organisatie Z achtergelaten heb.

    Ik vraag me meteen af aan wie mijn informatie nog meer verkocht is, en welke clubs ik nog kan vertrouwen om niet misbruik te maken van de informatie die ter goeder trouw achtergelaten heb om te helpen met een bestelling o.i.d.

    Door email-marketing en totale onslaught van de meest erge reclame die wanhopig probeert om weer een ander meme in onze kop te planten heb ik de laatste jaren een totale aversie tegen elke vorm van reclame ontwikkeld (op mond-op-mond reclame na).

    Tegenwoordig neem ik ook niet meer de moeite meer om me af te melden voor elke *nieuwsbrief*, maar rapporteer ik ze allemaal als spam, en geef ik de ip-adressen op bij de grote RBL’s, en de domeinen bij de URI-BL’s. Dit omdat ik me nooit actief opgegeven heb voor dit soort prut. Als ik een email-adres ergens achterlaat dan kun je nog zo hard in je algemene voorwaarden hebben staan dat je er daarmee automatisch mee akkoord gaat dat je platgespamd wordt door organisatie X en *geselecteerde partners* (wat een euphinisme is voor ‘iedereen met geld’), maar het blijft boerenbedrog.

    Een van de issue’s die mensen trouwens ook vergeten is dat de hele reclame branche in totaal noch toegevoegde waarde heeft voor de maatschappij, nog voor jezelf als individu.

    Het eerste probleem met reclame is dat reclame per definitie niet te vertrouwen is. Het is immers een partij die een bepaald doel heeft om je iets te verkopen (in de meeste brede zin van het woord). De partij heeft per definitie geen belang bij het vertellen dat er ook concurrenten zijn die iets goedkoper / beter doen. Als je dus een reclame ziet die je wilt aanzetten tot het kopen van iets, en je bent ervan overtuigd dat het product mogelijk toegevoegde waarde kan hebben voor je leven, ben je eigenlijk gestoord als je niet vervolgens een vergelijkend onderzoek doet tussen mogelijke andere producten die ook zouden kunnen werken (of andere categorieen van oplossingen).

    Als je trouwens nooit op het idee gekomen was dat je wel eens luxaflex zou kunnen kopen, had je er waarschijnlijk ook niet echt behoefte aan (vervang luxaflex door een willekeurig andere productnaam).

    Ook reclame die tot doel heeft om een merk te associeeren met bepaalde meme’s / trends / mensen / lifestyle’s is bijna per definitie leugenachtig. Een merk heeft immers al een bepaalde karma en imago. Reclame probeert daar vaak iets anders van te maken, wat vergelijkbaar is met een onzekere nerd die de cool kids in de klas geld geeft om zogenaamd vriendjes te zijn. Het is leugenachtig, en als je iets dieper kijkt kom je erachter dat het merk-imago slechts holle lucht is.

    Reclame heeft kortom geen toegevoegde waarde omdat je propaganda niet kan vertrouwen, en zelfs als er een tussen zit die niet liegt, kost het teveel tijd om ze allemaal te checken voordat je erachter bent dat een uitzonderlijk geval niet liegt. En nog steeds zal degene die niet liegt je geen onafhankelijke informatie geven die tegen hun belang ingaat.

    Het beste is dus om alles wat klinkt als reclame totaal te negeren, en waar mogelijk te blokkeren via ad-blokkers, reclame-filters, etc. En organisaties die misbruik maken van het vertrouwen dat je in ze stelde door je informatie door te verkopen / delen?
    Laat ze weten dat je klant af wordt omdat informatie die verstrekt werd voor het effectief kunnen uitoefenen van de overeenkomst (wat die ook mocht zijn), natuurlijk niet stiekem gebruikt moet worden tegen de klant zelf (in de vorm van reclame die op zijn minst tijd kost van de klant). Dat is erger dan het simpelweg schenden van het vertrouwen. Het is het actief naaien van de klant.

    Reclame-mensen zullen tegenwerpen dat er mensen zijn die reclame op prijs stellen. Maar dat is grotendeels een leugen. Als dat waar was, waarom gebruiken ze dan geen expliciete opt-in (zonder de bekende *weaselwords*)? Er zijn organisaties die wel expliciet de mogelijkheid geven om een opt-in te doen, maar dat is op zijn zachts gezegd de uitzondering die de regel bevestigd, en zelf die gebruiken weaselwords.
    Geef de optie : ‘Ja, stuur me reclame’, en kijk hoeveel mensen dat aanvinken..

    Het hele feit dat bijna alle reclame ongevraagd gestuurd wordt geeft al aan wat eigenlijk elke marketeer in zijn/haar hart allang weet: niemand zit erop te wachten. De andere conclusie die elke marketeer ook zou moeten weten is: de wereld is beter af zonder reclame.

    Waar komt deze rant vandaan? Ik kreeg een ongevraagde *nieuwbrief* van jullie organisatie, en ik ging even kijken of het de moeite waard was om aangifte te doen bij de OPTA wegens spammen, of dat ik slechts jullie ip zou blokkeren op onze mailserver.

Reageren